<p class="ql-block"><span style="font-size: 15px;">文字/淡月疏影</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 15px;">圖片/部分網(wǎng)絡(luò)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 15px;">其余 淡月疏影</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 15px;">音樂:悠悠我思</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">村學(xué)的李福老師,人們說他是過去的老師范畢業(yè)生,肚子里很有墨水。他講了一個故事:古代有位書生出門求學(xué)日子久了,有一天向先生告假,遞上假條,先生展開一看,上書三首七言詩句,望文生義,一看就明白。先生笑笑給書生準(zhǔn)了假。假條內(nèi)容是:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 十字在口心在下,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 木目常在心上掛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 水畔皮家有一女, </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 一女所配良人家。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 遠看峨嵋山不在,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 西下女兒人人愛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 口中有口難開口, </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 法字三點水不流。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 二人力大頂破天,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 十女耕田少半邊。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 三人同日去觀花,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 耒字來到井邊前。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 十二句詩每句打一字,連起來是三句話。文字簡單趣味多多,博得了大家的笑聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">接著,大隊醫(yī)療站的老藥師從口袋里掏出了一個折疊的紙頁,慢慢展開是自己手抄的,這是一位新婚妻子寫給遠行丈夫的信。他戴上眼鏡拿腔拿調(diào)地念了起來:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 檳榔車前一去,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 半夏已過,豈不當(dāng)歸耶?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 誰使君子效寄生纏繞別枝,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 因何忘了茴香?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 令故園芍藥無主矣!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 妾仰觀天南星,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 俯視忍冬藤,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 時流胡桐淚,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 常做合歡夢,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 盼不見白芷書,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 茹不盡黃連苦!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 古詩曰:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> “豆蔻難消心上恨,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 丁香空結(jié)雨中愁?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 奈何!奈何!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">丈夫閱信后不禁潸然淚下,便揮筆疾書回音,告知歸期:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 吾與紅娘子山豆根下一別,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 桂香枝已凋謝矣!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 亦思菊花茂盛,欲歸紫苑,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 奈常山路遠,滑石難行,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 姑且從容耳,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 汝勿使急性子,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 罵我蒼耳子,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 明春冰片消融,紅花怒放,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 吾與劉寄奴 王不留結(jié)伴還鄉(xiāng)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 至?xí)r有金銀首飾相贈也,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 莫急!莫急!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">原來是封《藥名信》,信中的話全由中藥名組成。藥師要求我們找出夫妻兩人信中的30味中藥。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">?記得以前常有人來家里找父親看病,我有時也在旁邊看父親開藥方,倒記得幾個中藥名。我們從藥劑師手中拿過了《藥名信》,細細對照研讀,并在他的提示下,從信中一字一句地找,終于湊齊了30個中藥名,老藥師翹拇指夸獎,使我們倍受鼓舞。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">一直在墻角抽煙的“老學(xué)究”又有新招了,他問我要了一張紙在上面開始寫,一會兒紙往右轉(zhuǎn),一會兒又往左斜,大伙兒都湊近他,屏息靜氣地定睛觀看,不知他在搞什么名堂,終于寫完了,我們擺正紙一看,原來是一首用詩句連成的方塊交叉圖表詩:</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">我們一看又傻眼了,誰也不知怎么念,紙片在人們手中傳來傳去,能念兩句的,也沒有完整的念下去。天已經(jīng)很晚了,好多人熬不住了都開始散去,我們也只好隨著人群回到知青點。后來這件事就淡忘了,還好那張圖最后就傳在我手里了。我工作以后偶翻筆記本時,看到抄在本子里的這首圖表詩,拿起來念念,念通了一半,似懂非懂,還是琢磨不透。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">直到若干年以后,再次翻開舊日的筆記本,圖表詩又映入眼簾,試著再讀一下,奇怪!早年怎么也不讀下去,那次翻開本子,耐心地琢磨一會兒,心中豁然開朗,竟能順順暢暢的讀了出來:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 玉皇敕命下九天,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 王母蟠桃會八仙。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 太極老人來上壽,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 天降長生不老丹。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> (………太長了 以下略)</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">村學(xué)的一位年輕老師看到《藥名信》受到啟示,興致勃勃、急不可耐地想給我們展示他的絕活:</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">?“古代有個遠走他鄉(xiāng)的負(fù)心郎,有一天接到妻子的一封信,信中寫的是:‘一二三四五六七八九十’。負(fù)心郎看了一會兒終不解其意,便去請教一位書生,書生稍思片刻念出一首詩來。聽完后,負(fù)心郎自愧難當(dāng),即刻收拾行裝準(zhǔn)備回家。” </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> </span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>這時大家都偧起耳朵等著這位老師念詩,可他卻不吱聲了。我們催他快點說答案,他卻說:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“讓‘大學(xué)生’們先猜猜,(“大學(xué)生”就是老鄉(xiāng)們送我們的雅號,意為年齡大點的學(xué)生)這一串從一到十的數(shù)字是謎底,現(xiàn)在要說出謎面,一個字就是一句詩,共十句?!?lt;/span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">我們抓耳撓腮的,半天也沒人猜得出來,只能投降了。這時只見年輕老師慢條斯理地吟誦起來: </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 上長街去卜卦,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 問青天我的人何在?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 玉人兒無一點在心懷,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 欲罷又不能,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 吾今無口去問他。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 論交情也不差,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 你是一件漂不白的皂羅衫。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 若分開刀兒難下,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 拋得我財窮力盡,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;"> 望君不日早還家。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">哦!太精彩了,謎底謎面全有了,我趕快記在紙片上。他吟完詩后我問道:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“第四句的字好像沒說對啊,是不是‘欲罷又不去’呢?”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“哦!你聽得細,過去古人用的都是繁體字,寫繁體試試”。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">我寫出了繁體“罷”字,“噢,這就對了,是‘欲罷又不能’!”去掉“能”字就剩下“四”了,這下能講通。細細琢磨這首詩,真是有意思,回宿舍后,立即抄寫在筆記本上保存了下來。真為我們奇趣的民間文化所深深打動。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">年終決算時,李安支書讓我參與一些數(shù)據(jù)統(tǒng)計,協(xié)助文書起草年終總結(jié)。我去找會計,他正在整理決算報告,看見他的算盤打得極其流利,很是讓人羨慕。我上學(xué)時雖然也學(xué)過珠算,簡單的加減乘除也會,珠算口訣雖倒背如流,但算盤打得并不精通,加上長時間不打也生疏了。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">突然想起聽說過的一句話:若要算盤打的利,必會“鳳凰雙展翅”。便隨口問會計:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“你會打‘鳳凰雙展翅’嗎?”譚會計看了看我反問到:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“哦!你也知道‘鳳凰雙展翅’?。騿??”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">我搖搖頭,不好意思地說:“不會,只是聽人說過?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">會計這會兒有點“牛氣”了,他說:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“這有何難,再簡單不過了!等我算完賬打給你看?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">一會兒他算完賬,我就立刻催促他打算盤。果真他打得極嫻熟,只聽見算盤珠子“噼里啪啦”地響,他的指尖好似在算盤上跳“芭蕾舞”呢,不過一袋煙工夫就打出來了。我一看,哇!真是一只像模像樣的鳳凰展翅欲飛呀!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">只是他打得也太快了,看得我眼花瞭亂,什么都沒有看清。后來,我又請會計示范一下,譚會計總是笑瞇瞇地說:閑了再打,閑了再打,一推六二五。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">?我越是好奇就越想弄清楚這里的奧妙。突然想起了以前玩過的一種“三筆畫”的游戲圖。有一天我告訴會計:“你教我打‘鳳凰雙展翅’,我教你畫‘三筆畫’行嗎?”</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">他問我:“怎么個‘三筆畫’?”我從口袋里掏出了一張折疊的紙,會計展開紙一看:</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“原來是這么簡單的畫,有什么難的?!庇谑撬闷鸸P開始畫了,畫了一陣又問我怎么個畫法。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">我說:“畫此畫只能用三筆畫成。而且筆畫不能重復(fù)?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">他畫了好一陣也沒畫出來,泄氣地說:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“你騙人吧,這里邊一定還有什么竅道?”我說:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“你想想看,正常的畫法還用得上玩戲法嗎?先考考你,慢慢來,等你需要問答案時再告訴你,你也告訴我打‘鳳凰雙展翅’的基本要領(lǐng)吧。”</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">他便告訴了我一長串很大的數(shù)字,然后說要有耐心,加減乘除好多遍就成了。然后我們都沉默了一段時間,閑暇之時都在練習(xí)三筆畫和打算盤。我每次打的過程中只要一個子兒出錯,就只能前功盡棄,從頭再來。我也有些泄氣不想再打了,就這樣擱了一段時間。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">?一個下雨天,閑來無所事事,于是又拿起算盤撥拉著玩,沒想到真是常言說的“有心栽花花不成,無心插柳柳成蔭。”這次竟然打成了,我當(dāng)時很興奮,真想端著算盤去讓會計看。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">有一天遇見了會計,我問他畫畫得怎么樣了,要不要答案,會計說:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“你說吧,怎么個畫法,免得讓我瞎耽誤工夫?!庇谑俏揖徒o他直接畫出來。他說到:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“看看,是不是在忽悠人?我就想再怎么著,也得四筆才能畫成吧?!蔽艺f:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">“你不認(rèn)為這樣畫,才更有意思嗎?”會計會心地笑了。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">譚店這地方還真不能小覷,人杰地靈,人們自稱是八仙過海中李鐵拐的后裔。外面做事的人多,也不乏做大事的,文化人也不少。他們猜字謎,雖然玩的是“小游戲”,從中卻看到了文化“大乾坤”。我想這可能就是人們常說的民間智慧吧!</span></p>