<p class="ql-block">宋詞之美,美在清麗淡雅,婉約多情。</p><p class="ql-block">宋詞是一位含蓄典雅的佳人,幽居空谷,含蘭草氣息。</p><p class="ql-block">宋詞,以唯美的辭藻,詞句中流露出的細(xì)膩感情以及表達(dá)的人生態(tài)度再加上它柔美的曲調(diào),讓人讀后齒頰留香。</p><p class="ql-block">讀一闋詞,就像是品一杯茶,回味無(wú)窮。</p><p class="ql-block">今天的“詩(shī)詞漫游記”給大家?guī)?lái):七首最深情的宋詞:縱然詞短,奈何情長(zhǎng)!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>最好的關(guān)系</b></p><p class="ql-block">纖云弄巧,飛星傳恨,</p><p class="ql-block">銀漢迢迢暗度。</p><p class="ql-block">金風(fēng)玉露一相逢,</p><p class="ql-block">便勝卻人間無(wú)數(shù)。</p><p class="ql-block">柔情似水,佳期如夢(mèng),</p><p class="ql-block">忍顧鵲橋歸路。</p><p class="ql-block">兩情若是久長(zhǎng)時(shí),</p><p class="ql-block">又豈在朝朝暮暮。</p><p class="ql-block">——秦觀《鵲橋仙》</p><p class="ql-block">詞的上片,飽含離愁別恨。</p><p class="ql-block">下片說(shuō),盡管柔情如水般綿長(zhǎng),佳期似夢(mèng)幻般短暫,但牛郎織女在金風(fēng)玉露之夜的一次相逢,就抵得上凡間夫妻千萬(wàn)次平淡的聚會(huì)。</p><p class="ql-block">在詞人的心目中,真摯深厚的理想的愛(ài)情,經(jīng)得起長(zhǎng)久分離的考驗(yàn)。</p><p class="ql-block">結(jié)尾兩句“兩情若是久長(zhǎng)時(shí),又豈在朝朝暮暮”,蘊(yùn)含深情與哲理,擲地有金石之聲,把全篇提升到高尚純潔、超凡脫俗的精神境界。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>最難忘的相遇</b></p><p class="ql-block">東風(fēng)夜放花千樹(shù),更吹落,星如雨,</p><p class="ql-block">寶馬雕車香滿路。</p><p class="ql-block">鳳簫聲動(dòng),玉壺光轉(zhuǎn),一夜魚(yú)龍舞。</p><p class="ql-block">蛾兒雪柳黃金縷,笑語(yǔ)盈盈暗香去。</p><p class="ql-block">眾里尋他千百度,</p><p class="ql-block">驀然回首,那人卻在,燈火闌珊處。</p><p class="ql-block">——辛棄疾《青玉案》</p><p class="ql-block">在辛棄疾的筆下,這“驀然回首”的情致竟然如此深婉。</p><p class="ql-block">傾城狂歡之中,他卻置意于觀燈之夜與意中人密約會(huì)晤,久望不至,猛見(jiàn)那人卻在燈火闌珊處。</p><p class="ql-block">元宵節(jié)絢麗多彩的熱鬧場(chǎng)面,反襯出一個(gè)女子孤高淡泊、超群拔俗的個(gè)性形象。</p><p class="ql-block">苦苦尋覓中的豁然開(kāi)朗,山窮水盡后的柳暗花明。</p><p class="ql-block">這一神來(lái)之筆被王國(guó)維引用,乃為古今之成大事業(yè)者、大學(xué)問(wèn)者必經(jīng)的第三種最高境界,似乎有恍然徹悟的意味。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>最深切的思念</b></p><p class="ql-block">我住長(zhǎng)江頭,君住長(zhǎng)江尾。</p><p class="ql-block">日日思君不見(jiàn)君,共飲長(zhǎng)江水。</p><p class="ql-block">此水幾時(shí)休,此恨何時(shí)已。</p><p class="ql-block">只愿君心似我心,定不負(fù)相思意。</p><p class="ql-block">——宋·李之儀《卜算子·我住長(zhǎng)江頭》</p><p class="ql-block">思念總是徒勞,見(jiàn)不到的人終究是一場(chǎng)虛幻,就算說(shuō)共飲一江水、共賞一輪月,都只能是聊以慰藉的自欺,說(shuō)到底,伊人長(zhǎng)相廝守在自己身邊才是唯一的期待與歡樂(lè)。 </p><p class="ql-block">長(zhǎng)江之水,悠悠東流,不知何時(shí)而起,又不知何時(shí)而終,恰似此刻的離恨,一往情深,不知何時(shí)才能消停。</p><p class="ql-block">江水一直流到那人所在的地方,也許會(huì)將我的思念帶去,但不知那人是否也如我一樣苦苦相思,不然流水就算能夠?qū)⑶橐馑偷?,又能有什么用呢?lt;/p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>最期盼的團(tuán)圓</b></p><p class="ql-block">恨君不似江樓月,南北東西,</p><p class="ql-block">南北東西,只有相隨無(wú)別離。</p><p class="ql-block">恨君卻似江樓月,暫滿還虧,</p><p class="ql-block">暫滿還虧,待得團(tuán)圓是幾時(shí)?</p><p class="ql-block">——宋·呂本中《采桑子》</p><p class="ql-block">大意:</p><p class="ql-block">恨你不像江樓的月亮,它或東或西,或下或上。雖說(shuō)不時(shí)改變著方向,卻沒(méi)有遠(yuǎn)離,總是近掛在樓旁?! ?lt;/p><p class="ql-block">恨你太像江樓的月亮,它團(tuán)圓一時(shí),卻又殘損了形狀。滿月短暫,月虧卻是經(jīng)常,要團(tuán)圓不知得等待多少時(shí)光!</p><p class="ql-block">此詞匠心獨(dú)運(yùn),構(gòu)思巧妙,一喻兩用,別開(kāi)生面。</p><p class="ql-block">作為喻體的月亮,具有兩個(gè)特征。</p><p class="ql-block">一個(gè)是“南北相隨”,一個(gè)是“暫滿還虧”;一個(gè)是正面意義的,一個(gè)是負(fù)面意義的。</p><p class="ql-block">所以,一個(gè)是“恨君不似”,一個(gè)是“恨君卻似”。</p><p class="ql-block">正反同體,糾結(jié)不開(kāi),使讀者從正反對(duì)比中受到心靈的震動(dòng)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>最遺憾的深情</b></p><p class="ql-block">紅酥手,黃縢酒,</p><p class="ql-block">滿城春色宮墻柳。</p><p class="ql-block">東風(fēng)惡,歡情薄。</p><p class="ql-block">一懷愁緒,幾年離索。</p><p class="ql-block">錯(cuò)、錯(cuò)、錯(cuò)。</p><p class="ql-block">春如舊,人空瘦,</p><p class="ql-block">淚痕紅浥鮫綃透。</p><p class="ql-block">桃花落,閑池閣。</p><p class="ql-block">山盟雖在,錦書(shū)難托。</p><p class="ql-block">莫、莫、莫!</p><p class="ql-block">——宋·陸游《釵頭鳳·紅酥手》</p><p class="ql-block">陸游初娶唐婉,夫婦風(fēng)情甚美。然兒媳不合婆婆的心意,老人家活活拆散了這一姻緣。</p><p class="ql-block">幾年后的一個(gè)春日,陸游在家鄉(xiāng)城南禹跡寺的沈園邂逅已經(jīng)別嫁的前妻,她仍遣人送酒肴致意,使陸游惆悵莫名,即成此詞,揮筆題寫于園壁。</p><p class="ql-block">這首愛(ài)情杰作,表達(dá)了作者懷念前妻的真摯之情和被迫離開(kāi)的悔恨痛苦。</p><p class="ql-block">最醒目的一點(diǎn)是,兩片分別用三個(gè)“錯(cuò)”字和三個(gè)“莫”字結(jié)尾,幾乎是聲淚俱下,詞人痛心疾首、悔恨莫及又無(wú)可奈何的神情如在眼前,極為感人,寫情的深摯非一般的婉約詞可比。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>最從心的珍惜</b></p><p class="ql-block">一向年光有限身,</p><p class="ql-block">等閑離別易銷魂。</p><p class="ql-block">酒筵歌席莫辭頻。</p><p class="ql-block">滿目山河空念遠(yuǎn),</p><p class="ql-block">落花風(fēng)雨更傷春。</p><p class="ql-block">不如憐取眼前人。</p><p class="ql-block">——晏殊《浣溪沙》</p><p class="ql-block">這首詩(shī)的意思是,有限的時(shí)光使平常的離別都讓人傷心。所以,我們應(yīng)該盡情地歡樂(lè)。因?yàn)槊鎸?duì)滿眼的河山,空有一腔懷念遠(yuǎn)人之心無(wú)用。</p><p class="ql-block">眼前的這些花兒在風(fēng)雨中飄零,更令人傷春,不由自主地生出憐惜之情,這一切都不如珍惜自己身邊的人。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>最長(zhǎng)情的告白</b></p><p class="ql-block">蹴罷秋千,起來(lái)慵整纖纖手。</p><p class="ql-block">露濃花瘦,薄汗輕衣透。</p><p class="ql-block">見(jiàn)客入來(lái),襪刬金釵溜。</p><p class="ql-block">和羞走,倚門回首,卻把青梅嗅。</p><p class="ql-block">——宋·李清照《點(diǎn)絳唇·蹴罷秋千》</p><p class="ql-block">一回眸,那是怎樣的無(wú)限嬌羞,那是怎樣的可人之態(tài)。</p><p class="ql-block">輕輕倚門而立,用梅子掩飾嬌羞,好一個(gè)秀美可愛(ài)的女兒,好一幅少女情態(tài)的美人圖。</p><p class="ql-block">此情此景,純美的一個(gè)女子就像站在我們的面前。</p><p class="ql-block">不過(guò),這種場(chǎng)景恐怕隨著時(shí)代的變遷,永遠(yuǎn)地離我們遠(yuǎn)去了。</p><p class="ql-block">越是這樣,嬌羞的女子越是顯得珍愛(ài)。</p><p class="ql-block">淡雅的芳香,美麗的文字,這些總是給人美的感覺(jué),它的味道一如桂花飄香,慢慢地彌散開(kāi)來(lái)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>