<p class="ql-block">當我們在生活中糾結,就去讀“大江東去…”看江水悠悠,來去皆空;面臨人生風雨時,一定要“莫聽穿林打葉聲”,也無風雨也無晴;“不思量,自難忘”人生輪回,唯有珍惜,方知“但愿人長久,千里共嬋娟”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">蘇軾經(jīng)典詩詞7首</p><p class="ql-block">《江城子·乙卯正月二十日夜記夢》</p><p class="ql-block">宋.蘇軾</p><p class="ql-block">十年生死兩茫茫,不思量,自難忘。千里孤墳,無處話凄涼??v使相逢應不識,塵滿面,鬢如霜。</p><p class="ql-block">夜來幽夢忽還鄉(xiāng),小軒窗,正梳妝。相顧無言,惟有淚千行。料得年年腸斷處,明月夜,短松岡。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《題西林壁》</p><p class="ql-block">宋.蘇軾</p><p class="ql-block">橫看成嶺側成峰,</p><p class="ql-block">遠近高低各不同。</p><p class="ql-block">不識廬山真面目,</p><p class="ql-block">只緣身在此山中。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《水調(diào)歌頭·明月幾時有》</p><p class="ql-block">宋.蘇軾</p><p class="ql-block">明月幾時有,把酒問青天。</p><p class="ql-block">不知天上宮闕,今夕是何年?</p><p class="ql-block">我欲乘風歸去,又恐瓊樓玉宇,</p><p class="ql-block">高處不勝寒</p><p class="ql-block">起舞弄清影,何似在人間!</p><p class="ql-block">轉朱閣,低綺戶,照無眠。</p><p class="ql-block">不應有恨,何事長向別時圓?</p><p class="ql-block">人有悲歡離合,月有陰晴圓缺,此事古難全。</p><p class="ql-block">但愿人長久,千里共嬋娟。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《江城子·密州出獵》</p><p class="ql-block">宋·蘇軾</p><p class="ql-block">老夫聊發(fā)少年狂,左牽黃,右擎蒼,錦帽貂裘,千騎卷平岡。為報傾城隨太守,親射虎,看孫郎。</p><p class="ql-block">酒酣胸膽尚開張,鬢微霜,又何妨?持節(jié)云中,何日遣馮唐?會挽雕弓如滿月,西北望,射天狼。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《浣溪沙·游蘄水清泉寺》</p><p class="ql-block">宋·蘇軾</p><p class="ql-block">游蘄水清泉寺,寺臨蘭溪,溪水西流。</p><p class="ql-block">山下蘭芽短浸溪,松間沙路凈無泥,瀟瀟暮雨子規(guī)啼。</p><p class="ql-block">誰道人生無再少?門前流水尚能西!休將白發(fā)唱黃雞。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《念奴嬌·赤壁懷古》</p><p class="ql-block">宋.蘇軾</p><p class="ql-block">大江東去,浪淘盡,千古風流人物。</p><p class="ql-block">故壘西邊,人道是,三國周郎赤壁。</p><p class="ql-block">亂石穿空,驚濤拍岸,卷起千堆雪。</p><p class="ql-block">江山如畫,一時多少豪杰。</p><p class="ql-block">遙想公瑾當年,小喬初嫁了,雄姿英發(fā)。</p><p class="ql-block">羽扇綸巾,談笑間,檣櫓灰飛煙滅。</p><p class="ql-block">故國神游,多情應笑我,早生華發(fā)。</p><p class="ql-block">人生如夢,一樽還酹江月。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《定風波·莫聽穿林打葉聲》</p><p class="ql-block">宋·蘇軾</p><p class="ql-block">三月七日,沙湖道中遇雨。雨具先去,同行皆狼狽,余獨不覺,已而遂晴,故作此詞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">莫聽穿林打葉聲,何妨吟嘯且徐行。</p><p class="ql-block">竹杖芒鞋輕勝馬,誰怕?</p><p class="ql-block">一蓑煙雨任平生。</p><p class="ql-block">料峭春風吹酒醒,微冷,</p><p class="ql-block">山頭斜照卻相迎。</p><p class="ql-block">回首向來蕭瑟處,歸去,</p><p class="ql-block">也無風雨也無晴。</p>