<p class="ql-block">《芳草》</p><p class="ql-block">如果歲月不苦修</p><p class="ql-block">打碗碗花兒怎會(huì)在斷崖的詩(shī)行中</p><p class="ql-block">如風(fēng)樹(shù)般站立</p><p class="ql-block">尤像衣袖翩翩的女子用靈魂招搖</p><p class="ql-block">啄來(lái)之食的五月</p><p class="ql-block">怎樣喙?你為夏而生的瘦弱</p><p class="ql-block">似星夜里灼灼其華的眼晴</p><p class="ql-block">接受一聲恭喜吧</p><p class="ql-block">愛(ài)恨的季節(jié)不曾虛度虔者</p><p class="ql-block">禪語(yǔ)的余音里詠來(lái)空白歡喜</p><p class="ql-block">在竊喜的笑聲里入夏夢(mèng)</p><p class="ql-block">情不知所起</p><p class="ql-block">一面</p><p class="ql-block">驚鴻一面…</p> <p class="ql-block">池塘生春草、園柳變鳴禽…</p> <p class="ql-block">芳草</p><p class="ql-block">唐末 · 羅鄴</p><p class="ql-block">曲江岸上天街里,</p><p class="ql-block">兩地縱生車(chē)馬多。</p><p class="ql-block">不似萋萋南浦見(jiàn),</p><p class="ql-block">晚來(lái)煙雨半相和。</p> <p class="ql-block">欲尋芳草去、惜與故人違…</p> <p class="ql-block">離恨恰如春草、更行更遠(yuǎn)還生…</p> <p class="ql-block">點(diǎn)絳唇 春草</p><p class="ql-block">北宋 · 林逋</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">金谷年年,亂生春色誰(shuí)為主?余花落處,滿(mǎn)地和煙雨。</p><p class="ql-block">又是離歌,一闋長(zhǎng)亭暮。王孫去,萋萋無(wú)數(shù),南北東西路</p> <p class="ql-block">蘇幕遮·草</p><p class="ql-block">宋.梅堯臣</p><p class="ql-block">露堤平,煙墅杳。亂碧萋萋,雨后江天曉。獨(dú)有庚郎年最少。窣地春袍,嫩色宜相照。</p><p class="ql-block">接長(zhǎng)亭,迷遠(yuǎn)道。堪怨王孫,不記歸期早。落盡梨花春又了。滿(mǎn)地殘陽(yáng),翠色和煙老。</p>