<p class="ql-block"> 第四十一屆武漢市金秋菊花展,在上級(jí)領(lǐng)導(dǎo)和各級(jí)部門(mén)的精心安排下,如期揭幕。迎來(lái)了大批愛(ài)好菊花的武漢市民和游客前來(lái)觀光、欣賞。</p> <p class="ql-block"> 我愛(ài)千姿百態(tài)的菊花,也愛(ài)菊花展中的壯麗江城武漢。更愛(ài)菊花中的《唐詩(shī)宋詞》,借以聊補(bǔ)自己的夕陽(yáng)生活,也供大家一同欣賞。</p> <p class="ql-block"> 《不第后賦菊》</p><p class="ql-block">唐 黃巢</p><p class="ql-block">待到秋來(lái)九月八,</p><p class="ql-block">我花開(kāi)后百花殺。</p><p class="ql-block">沖天香陣透長(zhǎng)安,</p><p class="ql-block">滿城盡帶黃金甲。</p><p class="ql-block"> 此詩(shī)是作者久試不第后所抒發(fā)的憾慨和傲氣。他借用金菊傲霜盛開(kāi)與百花遇霜而凋零所形成的對(duì)比,贊美了菊花盎然生機(jī)的頑強(qiáng)生命力。也為日后自己的起義做足了思想鋪墊。</p> <p class="ql-block">《菊花》</p><p class="ql-block">唐 元稹</p><p class="ql-block">秋叢繞舍似陶家,</p><p class="ql-block">應(yīng)繞籬邊日漸斜。</p><p class="ql-block">不是花中偏愛(ài)菊,</p><p class="ql-block">此花開(kāi)盡更無(wú)花。</p><p class="ql-block"> 從詩(shī)文中我們盡會(huì)于詩(shī)人愛(ài)菊、贊菊的情操。</p> <p class="ql-block"> 詠菊</p><p class="ql-block">唐 白居易</p><p class="ql-block">一夜新霜著瓦輕,</p><p class="ql-block">芭蕉新折敗荷傾。</p><p class="ql-block">耐寒唯有東籬菊,</p><p class="ql-block">金粟初開(kāi)曉更清。</p> <p class="ql-block"> 飲灑(其五)</p><p class="ql-block">東晉 陶淵明</p><p class="ql-block">結(jié)廬在人境,而無(wú)車(chē)馬喧。問(wèn)君何能爾?心遠(yuǎn)地自偏。采菊東籬下,悠然見(jiàn)南山。山氣日夕佳,飛鳥(niǎo)相與還。此中有真意,欲辨已忘言。</p><p class="ql-block"> 揭示了詩(shī)人那種在東籬之下采摘菊花的悠然,才是人生真正的追求。</p> <p class="ql-block">飲酒(其七)</p><p class="ql-block">東晉 陶淵明</p><p class="ql-block">秋菊有佳色,</p><p class="ql-block">裛露掇其英。</p><p class="ql-block">泛此忘憂物,</p><p class="ql-block">遠(yuǎn)我遺世情。</p><p class="ql-block">一觴雖獨(dú)盡,</p><p class="ql-block">杯盡壺自傾。</p><p class="ql-block">日入群動(dòng)息,</p><p class="ql-block">歸鳥(niǎo)適林嗚。</p><p class="ql-block">嘯傲東軒下,</p><p class="ql-block">聊復(fù)得此生。</p><p class="ql-block"> 一個(gè)想得開(kāi)看得遠(yuǎn),一邊欣賞菊花,一邊喝著美灑的人生愜意,躍然紙上。詩(shī)人表達(dá)了自己容易滿足的人生,也是更容易感知幸福的人生。</p> <p class="ql-block"> 野菊</p><p class="ql-block">唐 王建</p><p class="ql-block">晚艷出荒籬,</p><p class="ql-block">冷香著秋水。</p><p class="ql-block">憶向山中見(jiàn),</p><p class="ql-block">伴蛩石壁里。</p> <p class="ql-block"> 醉花陰 </p><p class="ql-block">薄霧濃云愁永晝</p><p class="ql-block">宋 李清照</p><p class="ql-block">薄霧濃云愁永晝,瑞腦銷(xiāo)金獸。佳節(jié)又重陽(yáng),玉枕紗窗,半夜涼初透。 </p><p class="ql-block">東籬把酒黃昏后,有暗香盈袖。莫道不消魂,簾卷西風(fēng),人比黃花瘦。</p><p class="ql-block"> 這是最悲情的菊花寫(xiě)照。描述了詩(shī)人在那種盡管有淡淡的菊花清香中,品苦酒,傷情感,涼氣全身浸透的意境而不能自拔。</p> <p class="ql-block"> 寒菊</p><p class="ql-block">宋 鄭思肖</p><p class="ql-block">花開(kāi)不并百花叢,</p><p class="ql-block">獨(dú)立疏籬趣未窮。</p><p class="ql-block">寧可枝頭抱香死,</p><p class="ql-block">何曾吹落北風(fēng)中。</p><p class="ql-block"> 表達(dá)了詩(shī)人寧可隱居在蘇州一和尚廟里,窮困潦倒。卻不為元朝為官效力的英雄氣概。</p> <p class="ql-block">重陽(yáng)席上賦白菊</p><p class="ql-block">唐 白居易</p><p class="ql-block">滿園花菊郁金黃,</p><p class="ql-block">中有孤絲色似霜。</p><p class="ql-block">還是今朝歌酒席,</p><p class="ql-block">白頭翁入少年場(chǎng)。</p><p class="ql-block"> 詩(shī)人雖己歲入暮年,借喻白菊與眾少年聚在一起,不覺(jué)孤寂、蒼老,依然充滿活力。也贊美菊花的自信與恒定。無(wú)懼歲月沉淀的變化,永遠(yuǎn)美麗燦爛、剛勁、堅(jiān)毅。</p> <p class="ql-block"> 趙昌寒菊</p><p class="ql-block">宋 蘇軾</p><p class="ql-block">輕肌弱骨散幽苑,</p><p class="ql-block">更將金蕊泛流霞。</p><p class="ql-block">欲知卻老延齡藥,</p><p class="ql-block">百草摧時(shí)始起花。</p><p class="ql-block"> 此詩(shī)充分表達(dá)了詩(shī)人對(duì)菊花那種“秀于外,慧于中”的品行贊美。</p> <p class="ql-block">鷓鴣天 尋菊花無(wú)有戲作</p><p class="ql-block">宋 辛棄疾</p><p class="ql-block">掩鼻人間臭腐場(chǎng),</p><p class="ql-block">古來(lái)唯有酒偏香。</p><p class="ql-block">自從來(lái)往云煙畔,</p><p class="ql-block">直到而今歌舞忙。</p><p class="ql-block">呼老伴,共秋光。</p><p class="ql-block">黃花何處避重陽(yáng)?</p><p class="ql-block">要知爛漫知時(shí)節(jié),</p><p class="ql-block">直待西風(fēng)一夜霜。</p><p class="ql-block"> 詩(shī)中表達(dá)了詩(shī)人刻意要離開(kāi)臭腐熏天的官場(chǎng)?;氐郊亦l(xiāng),牽手老伴,過(guò)著清閑的日子,去觀看美好的時(shí)光。</p> <p class="ql-block">滿江紅 </p><p class="ql-block">雨后荒園</p><p class="ql-block">金 段克己</p><p class="ql-block">雨后荒園,郡卉盡,律殘無(wú)射。疏籬下,此花能保,英英鮮質(zhì)。盈把足娛陶令意,夕餐誰(shuí)似三閭潔?到而今,狼籍委蒼苔,無(wú)人惜。</p><p class="ql-block">堂上客,須空白。都無(wú)語(yǔ),懷疇告。恨因循過(guò)了,重陽(yáng)佳節(jié)。颯颯涼風(fēng)吹汝急,汝身弧持應(yīng)難定。漫臨風(fēng),三嗅繞芳絲,歌還泣。</p><p class="ql-block"> 詩(shī)人借詩(shī)喻今,表達(dá)了誓不降元,堅(jiān)守歸隱之志。于是寄情于晚菊秋水。人如菊花,菊花如人的高尚情操。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">立冬前一日,霜對(duì)菊花有感</p><p class="ql-block">宋 錢(qián)時(shí)</p><p class="ql-block">昨夜清霜冷絮稠,</p><p class="ql-block">紛紛紅葉滿階頭。</p><p class="ql-block">園林盡掃西風(fēng)去,</p><p class="ql-block">惟有黃花不負(fù)秋。</p><p class="ql-block"> 這是詩(shī)人對(duì)菊花的高度贊揚(yáng)。秋去冬來(lái),只有菊花不負(fù)秋天的高傲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">九日齊山登高</p><p class="ql-block">唐 杜牧</p><p class="ql-block">江涵秋影雁初飛,</p><p class="ql-block">與客攜壺上翠微。</p><p class="ql-block">塵世難逢開(kāi)口笑,</p><p class="ql-block">菊花須插滿頭歸。</p><p class="ql-block">但將酩酊酬佳節(jié),</p><p class="ql-block">不用登臨恨落暉。</p><p class="ql-block">古往今來(lái)只如此,</p><p class="ql-block">牛山何必獨(dú)霑衣。</p><p class="ql-block"> 作者贊美夏去秋來(lái),雁過(guò)南飛的江南美景,也抒發(fā)對(duì)友人的尊重,提壺對(duì)酒,一醉方休的人生情意。</p> <p class="ql-block"> 深秋時(shí)節(jié)的江灘公園,游人如織。我們只身于武漢市第四十七屆菊花展中。盡情欣賞菊花的艷麗和爛漫。雖處微冷的初冬,百花凋零,唯有菊花卻傲然怒放。以其多姿多彩的身姿迎接八方來(lái)客。</p><p class="ql-block"> 我們感謝武漢市的園林藝人,用自己智慧和巧手,植培了千姿百態(tài)的菊花,給我們帶來(lái)恢宏的視覺(jué)盛宴,讓大家留漣忘返。</p><p class="ql-block"> 我們也感謝偉大的祖國(guó),讓我們有幸生活在中國(guó)這個(gè)太平盛世之中。享受了幾千年未曾有過(guò)的、無(wú)論任何朝代都無(wú)法比擬的康寧和幸福。</p><p class="ql-block"> 我們由衷心的祝福祖國(guó),愿他更加繁榮昌盛!</p>