<p class="ql-block"> 第四十一屆武漢市金秋菊花展,在上級領導和各級部門的精心安排下,如期揭幕。迎來了大批愛好菊花的武漢市民和游客前來觀光、欣賞。</p> <p class="ql-block"> 我愛千姿百態(tài)的菊花,也愛菊花展中的壯麗江城武漢。更愛菊花中的《唐詩宋詞》,借以聊補自己的夕陽生活,也供大家一同欣賞。</p> <p class="ql-block"> 《不第后賦菊》</p><p class="ql-block">唐 黃巢</p><p class="ql-block">待到秋來九月八,</p><p class="ql-block">我花開后百花殺。</p><p class="ql-block">沖天香陣透長安,</p><p class="ql-block">滿城盡帶黃金甲。</p><p class="ql-block"> 此詩是作者久試不第后所抒發(fā)的憾慨和傲氣。他借用金菊傲霜盛開與百花遇霜而凋零所形成的對比,贊美了菊花盎然生機的頑強生命力。也為日后自己的起義做足了思想鋪墊。</p> <p class="ql-block">《菊花》</p><p class="ql-block">唐 元稹</p><p class="ql-block">秋叢繞舍似陶家,</p><p class="ql-block">應繞籬邊日漸斜。</p><p class="ql-block">不是花中偏愛菊,</p><p class="ql-block">此花開盡更無花。</p><p class="ql-block"> 從詩文中我們盡會于詩人愛菊、贊菊的情操。</p> <p class="ql-block"> 詠菊</p><p class="ql-block">唐 白居易</p><p class="ql-block">一夜新霜著瓦輕,</p><p class="ql-block">芭蕉新折敗荷傾。</p><p class="ql-block">耐寒唯有東籬菊,</p><p class="ql-block">金粟初開曉更清。</p> <p class="ql-block"> 飲灑(其五)</p><p class="ql-block">東晉 陶淵明</p><p class="ql-block">結(jié)廬在人境,而無車馬喧。問君何能爾?心遠地自偏。采菊東籬下,悠然見南山。山氣日夕佳,飛鳥相與還。此中有真意,欲辨已忘言。</p><p class="ql-block"> 揭示了詩人那種在東籬之下采摘菊花的悠然,才是人生真正的追求。</p> <p class="ql-block">飲酒(其七)</p><p class="ql-block">東晉 陶淵明</p><p class="ql-block">秋菊有佳色,</p><p class="ql-block">裛露掇其英。</p><p class="ql-block">泛此忘憂物,</p><p class="ql-block">遠我遺世情。</p><p class="ql-block">一觴雖獨盡,</p><p class="ql-block">杯盡壺自傾。</p><p class="ql-block">日入群動息,</p><p class="ql-block">歸鳥適林嗚。</p><p class="ql-block">嘯傲東軒下,</p><p class="ql-block">聊復得此生。</p><p class="ql-block"> 一個想得開看得遠,一邊欣賞菊花,一邊喝著美灑的人生愜意,躍然紙上。詩人表達了自己容易滿足的人生,也是更容易感知幸福的人生。</p> <p class="ql-block"> 野菊</p><p class="ql-block">唐 王建</p><p class="ql-block">晚艷出荒籬,</p><p class="ql-block">冷香著秋水。</p><p class="ql-block">憶向山中見,</p><p class="ql-block">伴蛩石壁里。</p> <p class="ql-block"> 醉花陰 </p><p class="ql-block">薄霧濃云愁永晝</p><p class="ql-block">宋 李清照</p><p class="ql-block">薄霧濃云愁永晝,瑞腦銷金獸。佳節(jié)又重陽,玉枕紗窗,半夜涼初透。 </p><p class="ql-block">東籬把酒黃昏后,有暗香盈袖。莫道不消魂,簾卷西風,人比黃花瘦。</p><p class="ql-block"> 這是最悲情的菊花寫照。描述了詩人在那種盡管有淡淡的菊花清香中,品苦酒,傷情感,涼氣全身浸透的意境而不能自拔。</p> <p class="ql-block"> 寒菊</p><p class="ql-block">宋 鄭思肖</p><p class="ql-block">花開不并百花叢,</p><p class="ql-block">獨立疏籬趣未窮。</p><p class="ql-block">寧可枝頭抱香死,</p><p class="ql-block">何曾吹落北風中。</p><p class="ql-block"> 表達了詩人寧可隱居在蘇州一和尚廟里,窮困潦倒。卻不為元朝為官效力的英雄氣概。</p> <p class="ql-block">重陽席上賦白菊</p><p class="ql-block">唐 白居易</p><p class="ql-block">滿園花菊郁金黃,</p><p class="ql-block">中有孤絲色似霜。</p><p class="ql-block">還是今朝歌酒席,</p><p class="ql-block">白頭翁入少年場。</p><p class="ql-block"> 詩人雖己歲入暮年,借喻白菊與眾少年聚在一起,不覺孤寂、蒼老,依然充滿活力。也贊美菊花的自信與恒定。無懼歲月沉淀的變化,永遠美麗燦爛、剛勁、堅毅。</p> <p class="ql-block"> 趙昌寒菊</p><p class="ql-block">宋 蘇軾</p><p class="ql-block">輕肌弱骨散幽苑,</p><p class="ql-block">更將金蕊泛流霞。</p><p class="ql-block">欲知卻老延齡藥,</p><p class="ql-block">百草摧時始起花。</p><p class="ql-block"> 此詩充分表達了詩人對菊花那種“秀于外,慧于中”的品行贊美。</p> <p class="ql-block">鷓鴣天 尋菊花無有戲作</p><p class="ql-block">宋 辛棄疾</p><p class="ql-block">掩鼻人間臭腐場,</p><p class="ql-block">古來唯有酒偏香。</p><p class="ql-block">自從來往云煙畔,</p><p class="ql-block">直到而今歌舞忙。</p><p class="ql-block">呼老伴,共秋光。</p><p class="ql-block">黃花何處避重陽?</p><p class="ql-block">要知爛漫知時節(jié),</p><p class="ql-block">直待西風一夜霜。</p><p class="ql-block"> 詩中表達了詩人刻意要離開臭腐熏天的官場?;氐郊亦l(xiāng),牽手老伴,過著清閑的日子,去觀看美好的時光。</p> <p class="ql-block">滿江紅 </p><p class="ql-block">雨后荒園</p><p class="ql-block">金 段克己</p><p class="ql-block">雨后荒園,郡卉盡,律殘無射。疏籬下,此花能保,英英鮮質(zhì)。盈把足娛陶令意,夕餐誰似三閭潔?到而今,狼籍委蒼苔,無人惜。</p><p class="ql-block">堂上客,須空白。都無語,懷疇告。恨因循過了,重陽佳節(jié)。颯颯涼風吹汝急,汝身弧持應難定。漫臨風,三嗅繞芳絲,歌還泣。</p><p class="ql-block"> 詩人借詩喻今,表達了誓不降元,堅守歸隱之志。于是寄情于晚菊秋水。人如菊花,菊花如人的高尚情操。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">立冬前一日,霜對菊花有感</p><p class="ql-block">宋 錢時</p><p class="ql-block">昨夜清霜冷絮稠,</p><p class="ql-block">紛紛紅葉滿階頭。</p><p class="ql-block">園林盡掃西風去,</p><p class="ql-block">惟有黃花不負秋。</p><p class="ql-block"> 這是詩人對菊花的高度贊揚。秋去冬來,只有菊花不負秋天的高傲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">九日齊山登高</p><p class="ql-block">唐 杜牧</p><p class="ql-block">江涵秋影雁初飛,</p><p class="ql-block">與客攜壺上翠微。</p><p class="ql-block">塵世難逢開口笑,</p><p class="ql-block">菊花須插滿頭歸。</p><p class="ql-block">但將酩酊酬佳節(jié),</p><p class="ql-block">不用登臨恨落暉。</p><p class="ql-block">古往今來只如此,</p><p class="ql-block">牛山何必獨霑衣。</p><p class="ql-block"> 作者贊美夏去秋來,雁過南飛的江南美景,也抒發(fā)對友人的尊重,提壺對酒,一醉方休的人生情意。</p> <p class="ql-block"> 深秋時節(jié)的江灘公園,游人如織。我們只身于武漢市第四十七屆菊花展中。盡情欣賞菊花的艷麗和爛漫。雖處微冷的初冬,百花凋零,唯有菊花卻傲然怒放。以其多姿多彩的身姿迎接八方來客。</p><p class="ql-block"> 我們感謝武漢市的園林藝人,用自己智慧和巧手,植培了千姿百態(tài)的菊花,給我們帶來恢宏的視覺盛宴,讓大家留漣忘返。</p><p class="ql-block"> 我們也感謝偉大的祖國,讓我們有幸生活在中國這個太平盛世之中。享受了幾千年未曾有過的、無論任何朝代都無法比擬的康寧和幸福。</p><p class="ql-block"> 我們由衷心的祝福祖國,愿他更加繁榮昌盛!</p>