<p class="ql-block"><b style="font-size:15px;">木匠</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">李淑君</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">他洗臉時,也就用水抹兩把</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">他穿上新衣服時,也不在意上面的折痕</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">然而,他拿起一塊木板</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">反復(fù)打量,一會兒點頭,一會兒搖頭</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">最后,拿起了刨子</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">就如熟練的舵手架著小船在海上自由地航行</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">人們認為他在水平如鏡的木板上故弄玄虛</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">那些刮下的薄的透明的刨花</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">不過是皇帝的新衣</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;"><span class="ql-cursor">?</span>他舉起刨花,對著太陽看</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">笑瞇瞇地說:脫掉胎衣,木板才有了呼吸</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">所以,接下來的程序中</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">他便格外細致,如雕琢一個靈魂</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">讓它受切膚之痛</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">家具愈精致,他愈衰老</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">他的精氣,漸漸被孩子們吸走了</span></p> <p class="ql-block">李淑君,愛好讀書,喜歡詩歌創(chuàng)作,有作品在國家級雜志發(fā)表</p>