<p class="ql-block">莊子與惠子游于濠梁城外。莊子曰:“鰷魚出游從容,是魚之樂也?!被葑釉唬骸白臃囚~,安知魚之樂?”莊子曰:“子非我,安知我不知魚之樂?”惠子曰:“我非子,固不知子矣,子固非魚也,子不知魚之樂,全矣。”莊子曰:“請循其本。子曰汝安知魚樂云者,既已知吾知之而問我,我知之濠上也?!?lt;/p><p class="ql-block">此段語出<< 莊子 秋水>>。特別耐讀。濠梁之辯討論的是高深的哲學命題。我感興趣的是“子非我”的部分。</p><p class="ql-block">的確,只要魚游得自在優(yōu)美,一點兒也不驚慌失措,便稱得上快樂。直行就勇往直前,拐彎兒又極盡優(yōu)雅。泉水魚算不算典型?不懼怕,不在乎眾人圍觀,悠然自得。對應咱們“年年有余”的中華文化,獨樹一幟,也表達了我們的美好愿景。</p> <p class="ql-block">在意大利羅馬,能看到很多漂亮的雕塑和噴泉。池水清清如許,卻沒有魚。</p> <p class="ql-block">坐游船</p> <p class="ql-block">面對家鄉(xiāng)如此清澈的泉水,不努力寫幾句詩,感覺就是浪費和辜負。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">泉</p><p class="ql-block">/莊雨</p><p class="ql-block">沿著記憶的長廊</p><p class="ql-block">我觸摸家鄉(xiāng)的土地</p><p class="ql-block">垂柳拂動游子的目光</p><p class="ql-block">魚群</p><p class="ql-block">滑翔過一片透明</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">泉水舞動水草</p><p class="ql-block">從細密的泉眼中</p><p class="ql-block">涌出串串氣泡</p><p class="ql-block">一條調皮的金魚</p><p class="ql-block">沖到巖石下面</p><p class="ql-block">任由傾瀉的泉瀑</p><p class="ql-block">和自己的喜悅共舞</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">游子的目光像被吸住</p><p class="ql-block">貪婪地注視著魚群</p><p class="ql-block">觀察水流的波光</p><p class="ql-block">和秋菊的繾綣</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">泉,裹挾了地層深處的力量</p><p class="ql-block">以清澈的美</p><p class="ql-block">孕育</p><p class="ql-block">2014年12月</p> <p class="ql-block">護城河游船經(jīng)過橋洞,處處可見美麗的壁畫。</p> <p class="ql-block">如果傾注了足夠的熱愛,我相信每個人都能發(fā)現(xiàn)生活中的詩意和美!</p><p class="ql-block">下一篇,獲獎詩歌推送。</p>