<p class="ql-block">秋律三首</p><p class="ql-block">作者:王海順</p><p class="ql-block">朗誦:劉志春</p> <p class="ql-block">序:海順先生秋律三首,皆詠秋令而各有奇趣。中秋寄懷,托皓鏡以溯東坡太白;田家秋望,融稻香而寓黎庶深衷;重九登高,撫茱萸乃證松柏晚節(jié)。三章皆以天心映人心,霜月煉句,風(fēng)潮蕩胸,可謂得秋氣之真髓者也。</p> <p class="ql-block">乙巳中秋有寄</p><p class="ql-block">皓鏡初磨映九州,今宵何處不風(fēng)流。</p><p class="ql-block">萬家餅供澄明月,千里霜飛澹蕩秋。</p><p class="ql-block">曾照東坡詢桂魄,猶陪太白醉瓊樓。</p><p class="ql-block">人間若許同圓缺,豈懼天涯隔玉舟。</p> <p class="ql-block">秋望</p><p class="ql-block">沃土躬耕織錦紗,云天日夜?jié)欖`芽。</p><p class="ql-block">三秋凝露涵珠魄,一歲經(jīng)霜鑄月華。</p><p class="ql-block">炊起八方縈瑞靄,香融萬戶勝仙槎。</p><p class="ql-block">欲尋百姓心頭盼,稻浪風(fēng)中有味花。</p> <p class="ql-block">乙巳重九登高</p><p class="ql-block">一從高處望蒼茫,四野驚看秋半黃。</p><p class="ql-block">陶菊香浮彭澤酒,茱萸淚染義山霜。</p><p class="ql-block">心隨雁字情堪寄,風(fēng)作潮音愛易長。</p><p class="ql-block">莫道桑榆真晚景,且憑松柏證炎涼。</p> <p class="ql-block">微刊制作:凡夫</p>