<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">昨晚看中央一臺《宗師列傳》的李清照篇,突然覺得:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 原來真正厲害的人,是把苦日子寫得很輕,把重情緒寫得很暖。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">李清照不是“千古才女”,她更像那個把生活熬成詩的姑娘。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">被她安慰到了,也給自己寫了一小段。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《聲聲慢·落葉飄零說清照》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">落葉無聲,秋光微褪,長巷又入輕寒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">小院風(fēng)回,才把黃昏悄悄收完。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">記得舊時人語,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">似遠(yuǎn)似近,常在眉端。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">最難說——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">是點(diǎn)點(diǎn)微瀾,淺淺心安。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">半卷閑書,一盞燈影,淡照疏簾。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">往事都隨、深巷月白、靜好如蘭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">若問今宵何處情暖?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">只在風(fēng)里,也在心間。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">[玫瑰][玫瑰][玫瑰][咖啡][咖啡][咖啡]</span></p>