<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">天地有大美而不言,琴道通真意而忘言。</p><p class="ql-block">于喧囂的塵世中,尋一方凈室,共同追尋一種古老的東方智慧——“坐忘”</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雅集主題“坐忘”,由本期主持溫樂女士題寫,出自《莊子·大宗師》:“墮肢體,黜聰明,離形去知,同于大通,此為坐忘”。意即:忘卻自己的形體,拋棄自己的耳目感官,擺脫形體和智能的束縛,與大道融通為一。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“坐忘”聽起來似乎玄之又玄,其實(shí)它離我們并不遙遠(yuǎn),——當(dāng)我們?nèi)怀两谝槐緯?、一段旋律、一片風(fēng)景,忘記了時(shí)間的流逝,也忘記了“我正在感受”的自我時(shí),那一刻,也是“坐忘”。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>譚卓斐老師對主題“坐忘”的分享:</b></p><p class="ql-block">于琴者而言,從習(xí)琴之初的“無”,逐漸到現(xiàn)在的“有”,往往容易被指法、旋律、別人的評判…所困,而哪天打破了所有的束縛,回歸到“無”的狀態(tài)就是“坐忘”,“坐忘”不是一個(gè)高高在上的概念,而是一個(gè)或許終其一生去靠近的目標(biāo)…</p><p class="ql-block">而于聽琴者而言,更是從“聽音”到“聽韻”,從“聽之以耳”到“聽之以心”的狀態(tài)。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>1.《秋風(fēng)詞》 沈冰</b></p><p class="ql-block">一曲《秋風(fēng)詞》,語淡而情深,非深于情者不能道也。在至情至性之中,觀照情感的流動(dòng)與無常,方能懂得放下的自在。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>2.《鳳求凰》 鄭慧慧</b></p><p class="ql-block"> 情之所至,心之所向。琴音中奔涌著熱烈的傾慕與追尋。是對一切美好理想的向往,是生命中最本真的悸動(dòng),是“心弦”最初的鳴響。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>3.《酒狂》 朱益霆</b></p><p class="ql-block">放浪形骸,掙脫形役?!毒瓶瘛芬匝鹱碇?,消形骸之桎,抒發(fā)一腔孤傲與不羈。這是另一種形式的“忘”——忘世之不平。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>4.《碧澗流泉》 絲弦:夏榕</b></p><p class="ql-block">內(nèi)心的狂瀾,終需自然的洗滌。清澈的泉流,是為滌蕩塵襟,讓我們在“官知止”后,感受天籟的“神欲行”。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>?5.《鷗鷺忘機(jī)》 絲弦:譚卓斐 簫:劉萬龍</b></p><p class="ql-block">人無機(jī)心,則鷗鳥可親。算機(jī)消除,則天地自然。此乃“坐忘”之境最生動(dòng)的寫照。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>?6.《水仙操》 絲弦:劉萬龍</b></p><p class="ql-block">由忘機(jī)而能通神。相傳《水仙操》為伯牙所作,他在孤島之上,聞濤聲、望山林,心與自然冥合,終成一代琴仙。此曲意境飄渺,當(dāng)心靈超越形骸,是否也能如水中之仙,遨游于精神的無垠之境?</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span>7.《良宵引》 廖寶玲</b></p><p class="ql-block">風(fēng)清月朗,萬籟俱寂,唯有心光獨(dú)露,一片安然。此曲清微淡遠(yuǎn),如一縷月光映照著一顆“坐忘”的澄明之心。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span>8.《梅花三弄》 游運(yùn)花</b></p><p class="ql-block">梅之清絕,千重風(fēng)雪鑄其魂;梅之高潔,萬丈冰霜守其真。</p><p class="ql-block">琴音三疊,清越入骨。這反復(fù)吟詠的旋律,是一次次深情的禮贊與精神的共鳴。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>?9. 《欸乃》 溫樂</b></p><p class="ql-block">是櫓槳之聲,更是山水之間的呼吸。置身煙波江上,隨舟蕩漾,塵慮盡消,最終連這山水之樂也一并忘卻,只余一片開闊安然。這櫓聲、水聲、心聲,已渾然一體,正是“同于大通”的圓滿。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>中醫(yī)微課堂 譚卓斐</b></p><p class="ql-block"><b>?</b>【黃帝內(nèi)經(jīng)·素問】天氣通天論篇第三</p><p class="ql-block">原文:</p><p class="ql-block">陽氣者,煩勞則張,精絕,辟積于夏,使人煎厥。目盲不可以視,耳閉不可以聽,潰潰乎若壞都,汨汨乎不可止。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>分享內(nèi)容:</b></p><p class="ql-block">·煩勞如何理解?何謂精絕?</p><p class="ql-block">·分享目前臨床常見的“上熱下寒”</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">琴曲共同構(gòu)成了一條從“動(dòng)情-忘世-歸真-通神-心齋-守真-合一”的完整心靈旅程,在流淌的旋律中,體會(huì)何為“心隨流水遠(yuǎn),意與閑云長”,那個(gè)物我兩忘的至美之境。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>花絮:</b></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>文字編輯: 摘選主持稿</b></p><p class="ql-block"><b>攝影: 運(yùn)花、寶玲、夏榕、益霆</b></p>