<p class="ql-block">云在天空水在瓶;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">向死而生心自寧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">以棋養(yǎng)心,戲潤(rùn)流年;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">讀行有度,自炊守安。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">心無(wú)焦慮,欲少易安;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">不困不擾,自享清歡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">棋無(wú)定局,命有無(wú)常;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">盡人事處,聽任天章。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">朝聞道矣,夕死無(wú)憾;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">樂伴圍棋,福壽綿長(zhǎng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">先進(jìn)難悟,非其之殤;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">龐大難破,非其之強(qiáng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">識(shí)得世事局限,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">守得本心通透,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">適度吹牛,不負(fù)此生;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">活即賺到,快意安康。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">以棋悟道,以心處世;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">不求至善,世有缺憾。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人難完美,留有余光;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三思問(wèn)孔,再思可也。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">多思則亂,適度為安;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">強(qiáng)折弱綿,智憂愚成。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">病養(yǎng)健疏,天道平衡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">清晨,我坐在院中石桌前擺一局棋,天光正好,風(fēng)過(guò)樹梢,水缸里映著流云,像極了那句“云在天空水在瓶”。這八個(gè)字,說(shuō)的不是景,是心境——萬(wàn)物各得其所,心也就落了地。</p><p class="ql-block">下棋從不為贏,只為靜心。一子一落,如呼吸般自然。有時(shí)半天才走一手,旁人笑我磨蹭,我卻覺得,這慢,才是活著的節(jié)奏。人生哪有定局?就像這棋盤,看似方寸之間,卻藏著萬(wàn)千變化。命途無(wú)常,能做的不過(guò)是盡了心思,然后松手,看它如何流轉(zhuǎn)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">前日煮粥,米香四溢,忽然想起“自炊守安”四字。自己動(dòng)手,飯食粗淡,卻吃得踏實(shí)。不靠外物堆砌快樂,少些欲望,心便輕了。焦慮從不曾真正解決問(wèn)題,它只是把明天的愁,提前壓在今天的肩上。不如看一局棋,喝一壺茶,等風(fēng)來(lái)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">我也曾執(zhí)著于“完美”,總想把每一步算盡。后來(lái)才懂,人如棋子,走得太狠易折,太過(guò)柔軟又失立場(chǎng)。真正的智慧,或許是在剛與柔之間找到那一寸回旋。就像山間溪流,遇石則繞,從不硬撞,卻終能穿林入谷。</p><p class="ql-block">有時(shí)坐在水邊,看倒影里的天與樹,靜得像另一個(gè)世界。水面不爭(zhēng),卻容納萬(wàn)象;人心若能如此,何愁不清寧?養(yǎng)生不在藥石,而在日日有度:讀幾頁(yè)書,走一段路,下一盤未完的棋。</p> <p class="ql-block">聽聞大道,哪怕傍晚就離去,也不遺憾。因?yàn)槊靼走^(guò),就是圓滿。我愿余生與棋為伴,不求勝,但求醒?;钜蝗?,便多賺一日的清風(fēng)與晨光。</p><p class="ql-block">這世上,誰(shuí)真能通透?不過(guò)是看清局限后,依然溫柔地走下去。守得住本心,便不怕世事紛擾。偶爾自夸兩句,也無(wú)妨——畢竟,活著本就不易,值得為自己喝彩。</p><p class="ql-block">不求至善,但求心安。有缺憾,才留得出光。</p>