<p class="ql-block">美篇號: 3804657</p><p class="ql-block">圖文 : 麗慧</p> <p class="ql-block">雪落無聲覆千山,枝頭壓玉似春還。</p>
<p class="ql-block">人間至此皆素色,唯有心間一點(diǎn)閑。</p>
<p class="ql-block">歲暮風(fēng)清寒不侵,獨(dú)倚柴門聽雪吟。</p>
<p class="ql-block">浮世紛繁皆可忘,此身已在白茫茫。</p> <p class="ql-block">亭影橫斜浸碧寒,池光如鏡照空闌。</p>
<p class="ql-block">雪綴飛檐成畫境,一步一望一清歡。</p>
<p class="ql-block">不聞車馬喧塵事,唯有霜禽啄冰灘。</p>
<p class="ql-block">若問何方可棲夢?此間便是舊江南。</p> <p class="ql-block">腳印深深沒雪痕,紅衣一點(diǎn)向林昏。</p>
<p class="ql-block">前路亭臺藏素影,身后松風(fēng)掃舊喧。</p>
<p class="ql-block">步履輕時心亦靜,天地寬處夢猶溫。</p>
<p class="ql-block">誰言冬景多蕭瑟?我道清寒最銷魂。</p> <p class="ql-block">松雪相依立歲闌,涼亭矮屋共清安。</p>
<p class="ql-block">腳印三兩延空地,似有人來問歲寒。</p>
<p class="ql-block">高樓默立煙云里,不語不爭亦不歡。</p>
<p class="ql-block">我自憑欄聽雪落,一音一息入心寬。</p> <p class="ql-block">小徑如銀入畫來,灌木披絨向雪開。</p>
<p class="ql-block">亭前人影輕輕過,不踏清幽不忍回。</p>
<p class="ql-block">一步一痕皆故事,一呼一吸盡塵埃。</p>
<p class="ql-block">歲末何須尋熱鬧?靜看飛雪落亭臺。</p> <p class="ql-block">石欄覆雪凈無塵,小路蜿蜒入素云。</p>
<p class="ql-block">幾行足跡向深處,似有人間未了因。</p>
<p class="ql-block">樹掛瓊枝風(fēng)不動,樓藏霧里影微分。</p>
<p class="ql-block">此時若問何滋味?冷暖自知不說聞。</p> <p class="ql-block">湖光寂寂鎖冬深,亭閣朦朧雪里沉。</p>
<p class="ql-block">忽見紅蕾藏枝下,一點(diǎn)春心未封存。</p>
<p class="ql-block">寒到極時生暖意,靜至深處有回音。</p>
<p class="ql-block">原來清歡非避世,只在風(fēng)雪共相聞。</p> <p class="ql-block">雪落紛紛覆舊林,行人踽踽印深痕。</p>
<p class="ql-block">松枝負(fù)雪猶含翠,屋角垂霜不掩魂。</p>
<p class="ql-block">遠(yuǎn)處樓臺藏霧里,近旁小道入幽門。</p>
<p class="ql-block">歲末何須多言語?一步一雪一溫存。</p> <p class="ql-block">紅衣獨(dú)立雪紛紛,帽落瓊花不覺寒。</p>
<p class="ql-block">亭臺隱約藏幽夢,林影婆娑掩舊歡。</p>
<p class="ql-block">手抱雙肩非為冷,心隨飛雪已成瀾。</p>
<p class="ql-block">世間若問清歡處,便在此刻靜中看。</p> <p class="ql-block">幾人踏雪向幽行,身影分明雪上輕。</p>
<p class="ql-block">不語不喧風(fēng)自遠(yuǎn),一痕一跡歲初平。</p>
<p class="ql-block">亭臺依舊披銀被,小徑如詩入畫屏。</p>
<p class="ql-block">歲末人間多靜好,何須燈火照通明。</p> <p class="ql-block">小徑蜿蜒雪未消,腳印成行入畫遙。</p>
<p class="ql-block">亭臺素裹如初夢,枝上凝霜似舊謠。</p>
<p class="ql-block">人影漸行風(fēng)漸起,心隨雪落意漸遙。</p>
<p class="ql-block">浮世喧囂皆可棄,只留清寂伴今朝。</p> <p class="ql-block">紅衣女子笑盈盈,雪舞身前似有情。</p>
<p class="ql-block">身后樓臺藏古意,眼前飛絮作春聲。</p>
<p class="ql-block">雖言冬冷心卻暖,縱是寒深夢亦清。</p>
<p class="ql-block">歲末聽雪非為寂,一點(diǎn)歡欣自發(fā)生。</p> <p class="ql-block">紅衣映雪笑相迎,眉間落玉亦含情。</p>
<p class="ql-block">亭臺靜立如守歲,林影低垂若送更。</p>
<p class="ql-block">不問浮生多坎坷,只將此刻作安寧。</p>
<p class="ql-block">清歡不在繁華處,雪落無聲最動聽。</p> <p class="ql-block">歲盡園林雪滿川,亭臺如畫立寒煙。</p>
<p class="ql-block">枝垂素練風(fēng)難卷,水映飛瓊月未眠。</p>
<p class="ql-block">一步一痕皆舊夢,一呼一吸盡新年。</p>
<p class="ql-block">浮世喧囂終會散,唯有清寒最堪憐。</p>