<p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">風滿空亭沙接天,俯憑飛鶻嘯江煙。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">老懷尚欲參名岳,難守寒齋看畫眠。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">程嘉燧</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">(1565 ~ 1643)字孟陽,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">號偈庵,又號松圓老人,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">徽州休寧人程嘉燧好詩畫,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">擅書法并觸類旁通,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">精于金石可謂“才情蔚茂、風致俊逸”時</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">人稱為“一代宗主”、“晚明一大家”</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這組畫冊作于 1626 秋,那一年程嘉燧 62 歲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">他雖名列“嘉定四先生”,聽起來好像很端莊學術(shù)的樣子,事實上,他一生“不羈放縱愛自由”,可謂是明末士大夫中名副其實的“不肖”之徒,他顛覆正統(tǒng),喜美食,嗜聲色,樂山水,好精室,參禪禮佛,不立功德。他對做官毫無興趣,雖然并不富裕,卻偏愛放浪山水,大半輩子都在窮游。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這套冊頁仿佛是他對過去旅行的一種的回憶。渡船上的等待,雨中的漫步,趕驢的側(cè)影,山徑上的人們的擦肩而過……或行色匆匆,或停船葦岸,靜聽秋聲,或策杖尋訪,騎驢探山......生活悠哉游哉,好不快樂!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">畫家筆下的這個山水小冊,結(jié)景疏曠、筆墨恬淡,格韻并勝,有倪氏之清遠而更形恣意蕭散,別有一種疏淡秀逸的情韻,在這晴窗秋日,賞此小畫,仿佛能感受到400年前,那秋意綿綿的韻味,說不出的滋潤!</p><p class="ql-block"><br></p>