<p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">此行上饒,獨(dú)赴三清之約,一人一影,與奇峰對(duì)坐,聽松風(fēng)低語(yǔ)。沒有喧囂,唯有天地間最本真的呼吸。三清山,道教名山,自晉代葛洪煉丹于此,便有了“天下第一仙峰”之稱。千百年來(lái),云霧繚繞其巔,石骨嶙峋如神工雕琢,今日親臨,方知造化之奇,非筆墨所能盡述。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">初抵山門,“三清山”匾額高懸于古樸牌坊之上,紅燈籠輕搖,索道入口靜待旅人。我立于門前,抬手一笑,心已飛入蒼茫林海。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">登頂途中,鐵軌般的棧道蜿蜒而上,觀景臺(tái)凌空而出,金屬欄桿仿若生自山巖。遠(yuǎn)望群峰聳峙,巖石柱拔地而起,或如巨獸盤踞,或似仙人負(fù)劍,光影流轉(zhuǎn)間,恍若置身蓬萊幻境。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">山頂風(fēng)冽,雪覆階前,我握響銅鈴,聲蕩幽谷。那一刻,萬(wàn)籟俱寂,唯余心音與山鳴相應(yīng)。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">山中古寺隱于林雪之間,飛檐覆瓦,石坊靜立,香爐無(wú)煙,卻似有道意流轉(zhuǎn)。我在殿前駐足,看雪融檐角,聽風(fēng)過竹梢,仿佛聽見了千年前的誦經(jīng)聲。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">歸途所見,皆成詩(shī)境:冰霜裹枝的松樹,在藍(lán)天下晶瑩剔透,宛如玉樹臨風(fēng);枯枝掛雪,寒光閃爍,每一幀都是自然寫下的絕句。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">這一程,是山與我的邂逅,也是心與世界的重逢。</span></p>