亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

Sisavangvong Road(西沙旺馮路)與布施——老撾游記之四

Gao Ping

<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">在公元1353年,法昂王創(chuàng)立了瀾滄王國(guó),標(biāo)志著老撾歷史上首次實(shí)現(xiàn)多民族國(guó)家統(tǒng)一,被譽(yù)為「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>萬象之邦</u></i></b><span style="font-size:20px;">」的王朝的國(guó)都就在「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>瑯勃拉邦</u></i></b><span style="font-size:20px;">」,中國(guó)古籍中稱其為「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>老撾</u></i></b><span style="font-size:20px;">」或「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>南掌</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《明史·云南土司列傳三·老撾列傳》記載:「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>老撾,俗呼為撾家,古不通中國(guó)。成祖即位,老撾土官刀線歹貢方物,始置老撾軍民宣慰使司。永樂二年以刀線歹為宣慰使,給之印。五年遣人來貢。……時(shí)緬勢(shì)方張,剪除諸部,老撾亦折而入緬,符印俱失。萬歷二十六年,緬敗,老撾來歸,奉職貢,請(qǐng)頒印。后不復(fù)至</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">顧炎武《天下郡國(guó)利病書》記載:「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>嘉靖中,……東破纜掌(即老撾),西取土啞(即暹羅),攻景邁,服車?yán)铩?lt;/u></i></b><span style="font-size:20px;">」,這里將纜掌等同于老撾。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《乾隆府廳州縣志》稱「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>南掌之稱始于嘉靖間,因緬人破其東之纜掌故,亦名南掌也</u></i></b><span style="font-size:20px;">」,還記載了南掌的四至「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>東至水尾界,西至寧遠(yuǎn)界,南至安南界,北至車?yán)锝?,東南與安南接,西南與暹羅接,西北至云南布政司治六百八十里</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《欽定大清一統(tǒng)志·南掌》記載:「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>南掌(老撾)【在云南省東南,東至水尾界,南至安南界,西至寧遠(yuǎn)界,北至車?yán)锝?,其貢道由云南以達(dá)于京師】。建置沿革:古越裳氏地,自周以來不通中國(guó),其夷佩雕瓜為飾,俗呼為撾家。明永樂三年始備方物入貢,置老撾軍民宣慰使司。嘉靖間緬人破其東之纜掌,亦名南掌,蓋老撾部屬之最荒遠(yuǎn)者。本朝雍正八年,南掌國(guó)遣頭目叭□花等奉表貢象二只,嗣后五年一貢。乾隆七年,定為十年一貢</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。稱「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>南掌即老撾</u></i></b><span style="font-size:20px;">」,反映了清代對(duì)瀾滄王國(guó)的稱呼及認(rèn)知。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《清史稿·屬國(guó)傳三·南掌》記載:「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>南掌,舊稱老撾。雍正八年,其王蘇嗎喇薩提拉遣使奉金表,貢馴象二,九年六月,表謝頒敕諭恩。乾隆元年,賜國(guó)王島孫彩緞、文綺?!氖吣辏瑖?guó)王召翁遣使臣叭整哄等四人入貢,帝于山高水長(zhǎng)連日賜茶果,又賜宴于紫光閣、三無私殿。五十八年,諭免例進(jìn)貢象。明年,國(guó)王召溫猛遣使請(qǐng)封,特頒誥敕,并駝鈕鍍金銀印,交使臣赍回</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">自從公元十四世紀(jì)瀾滄(南掌)國(guó)古都瑯勃拉邦因佛而得名,佛教為其國(guó)教。后來雖然歷經(jīng)殖民和政體轉(zhuǎn)型,依舊在憲法中規(guī)定了佛教的國(guó)教地位。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">在老撾的很多地方,常常是先有佛教寺廟再圍繞寺廟形成村落,因此佛教寺廟承載了部分社區(qū)管理功能。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">所以,佛教在今天老撾社會(huì)生活中扮演著的重要角色可見一斑,信奉佛教的男子大約有九成會(huì)在一生中會(huì)至少出家一次,出家的間長(zhǎng)短不限,常常是在婚前或在長(zhǎng)輩亡故后。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">據(jù)說老撾的寺廟里是不生煙火的,僧侶的飲食,都靠民眾的無償布施。如有多余的食品,僧侶們會(huì)想辦法布施給更大范圍的僧侶,比如鄉(xiāng)下或者偏遠(yuǎn)地方的寺廟。有些窮苦的民眾也可以到寺廟門口,接受僧侶的反布施,從而解決饑餓問題。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我查閱中國(guó)古籍,對(duì)布施也有記載,其中:清·檀萃《滇海虞衡志·志蠻》記載:「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>南掌俗尚佛,人多為僧,僧不耕,每日清晨持缽行乞,民爭(zhēng)以米投之,日未晡不食,所余施貧人</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">檀萃曾任職云南,所述「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>持缽行乞</u></i></b><span style="font-size:20px;">」、「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>民爭(zhēng)投米</u></i></b><span style="font-size:20px;">」及「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>施貧人</u></i></b><span style="font-size:20px;">」,與瑯勃拉邦清晨布施的核心流程、「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>過午不食</u></i></b><span style="font-size:20px;">」戒律和剩余食物反布施的傳統(tǒng)完全吻合。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">?清·陳倫炯《海國(guó)聞見錄·南洋記》記載:「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>老撾(南掌)崇釋,男必為僧,僧衣黃,暮鼓晨鐘,持缽化食,民敬事之</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">瑯勃拉邦為南掌王都與佛教中心,「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>持缽化食</u></i></b><span style="font-size:20px;">」及「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>民敬事之</u></i></b><span style="font-size:20px;">」是其布施文化的直接寫照。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">老撾的男子一生中必須有出家入僧的經(jīng)歷,否則,他的社會(huì)地位就會(huì)十分低下,入僧時(shí)間可長(zhǎng)可短,最短的也要一個(gè)月,也可以多次反復(fù),時(shí)間長(zhǎng)的就是終身為僧了。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我們?cè)诰频晁狞c(diǎn)起床,五點(diǎn)乘汽車,看見路邊已經(jīng)有和尚挨家挨戶的化緣。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我們來到瑯勃拉邦「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>西薩旺馮路</u></i></b><span style="font-size:20px;">」(Sisavangvong Rd,俗稱洋人街),這里以法式殖民風(fēng)格的低層建筑、百葉窗和融合老撾本土特色的建筑為特征。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">是瑯勃拉邦核心干道,串聯(lián)王宮博物館與多座古寺,清晨布施,老撾語(yǔ)「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>塔芭</u></i></b><span style="font-size:20px;">」,現(xiàn)在變成標(biāo)志性人文景觀。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">這里布施時(shí)間是每天早上約5:30-6:30(雨季)/6:00-7:00(旱季),全程約30-40分鐘。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">僧侶自各寺如香通寺、維崇寺列隊(duì)出發(fā),沿西薩旺馮路核心段(王宮至洋人街中段)赤腳行進(jìn),隊(duì)伍由年長(zhǎng)僧侶帶隊(duì)、沙彌殿后。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">要求信眾鋪席跪坐,我們?cè)趯?dǎo)游指定的區(qū)域就位,每人發(fā)一份供品,以糯米團(tuán)為主,配水果、點(diǎn)心,用芭蕉葉盛放。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">僧侶赤足緩行,一手托缽一手合掌回禮;布施者將食物輕放入缽,全程不語(yǔ),僅以合十禮致意。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">僧侶恪守過午不食,化緣所得為全天口糧;剩余食物放入路邊黑筐,統(tǒng)一分予窮人,形成「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>布施—反布施</u></i></b><span style="font-size:20px;">」循環(huán)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">本地信眾衣著莊重、赤足端跪;游客多為體驗(yàn)者,部分?jǐn)偽惶峁┑貕|與供品,需尊重禮儀。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">馬路邊有中英老三國(guó)文字的「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>布施注意事項(xiàng)</u></i></b><span style="font-size:20px;">」牌子,每天早上5點(diǎn)~7點(diǎn),這條街就會(huì)進(jìn)行交通管制。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">想要參與布施的游客可以花費(fèi)5萬吉普幣購(gòu)買布施所需的糯米和小點(diǎn)心,售賣的工作人員會(huì)提供一個(gè)位置,并簡(jiǎn)單教學(xué)如何布施給僧人。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">這就是我們布施地點(diǎn)對(duì)面的攤位,導(dǎo)游就是從她這里買的,并安排我們座位。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">給我們安排這里,大家脫掉鞋子,在小凳子上坐著,位置前面擺放著糯米飯、餅干等食品。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">提前告知,等和尚來了,布施者要手戴一次性手套,然后手抓糯米飯,或者其他干糧,依次布施。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我們對(duì)面就是「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>沙海老咖啡店</u></i></b><span style="font-size:20px;">」(Sahai lao coffee),天色黑黢黢的,看不見路牌,也不知道這條街是哪里,根據(jù)這家店確定這條街,得知是「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>西薩旺馮路</u></i></b><span style="font-size:20px;">」(Sisavangvong Rd,俗稱洋人街)。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">參與布施的信眾們天不亮就搬著小板凳,帶著裝有糯米飯的竹筐或各種食物的飯盒、袋子,迎候在路邊。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">路口有路標(biāo),有類似英文BAN VATSENE,細(xì)看可能拼寫錯(cuò)了,不知何意?</span></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">買我們布施的攤位</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我跟導(dǎo)游說了,不參加布施,想四周走走,拍照,我不想錯(cuò)開拍照的機(jī)會(huì)。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">這條街道是法國(guó)殖民地留下的,建筑外觀多采用柔和的色調(diào),如白色、淺黃色等,搭配鮮艷的門窗裝飾,顯得優(yōu)雅而浪漫。雕花的廊柱與門楣,展現(xiàn)出法式建筑的精致工藝。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">這條街道是瑯勃拉邦最美的街道,我再另一篇文章單獨(dú)介紹它。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">瑯勃拉邦街道狹窄,只有這條路是最寬敞的,所以這里沒有大旅游車,都是中巴或敞篷的皮卡車,或拉我們的?嘟嘟車(Tuk-Tuk)?,家里用摩托車最多。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">小巷深處就是湄公河支流,這里三面環(huán)河。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">這里建筑大多數(shù)都是有格柵的拱門和幾何變化的窗戶,部分房屋為尖頂設(shè)計(jì),時(shí)尚且具有法式韻味,還有的建筑帶有木制百葉窗,這些都是法式建筑的典型特征。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">這家商店大門有老撾服飾和雞蛋花的彩繪,十分生動(dòng)。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">繼續(xù)前行,建筑借鑒了東南亞民居的特點(diǎn),設(shè)有大陽(yáng)臺(tái)并加上遮陽(yáng)板,結(jié)構(gòu)開闊通透,適應(yīng)了當(dāng)?shù)匮谉岬臍夂?。同時(shí),建筑周圍常種植熱帶椰樹、花卉等植物,與自然環(huán)境和諧相融。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">這些建筑多被改造成商鋪、餐廳、客棧等,底層用于商業(yè)活動(dòng),二層以上可能作為居住或辦公空間,充滿了濃郁的生活氣息和商業(yè)氛圍。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">當(dāng)早霞瀉滿大地,老撾時(shí)間六點(diǎn)正時(shí),寺廟鐘聲響起,洪亮的鐘聲響徹云宵。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">此時(shí)此刻,只見一隊(duì)披著紅色袈沙光著腳的僧人靜靜地向我們款款走來。他們一路神情端祥沒有吱聲,每走到布施者面前稍作停留打開缽蓋,待布施者將物品放進(jìn)缽盂中時(shí)起身往前走。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">僧侶們身穿黃色僧袍,排著整齊的隊(duì)伍,緩緩走來,他們手持僧缽,腰挎僧袋,赤著腳從我們身前走過,布施者手抓糯米飯,或者其他干糧,依次布施。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">布施(Tak Bat)是上座部佛教徒每日修行的一部分,他們身披橙色袈裟,肩背黃布缽,僧侶不言不語(yǔ),僅以微微低頭接受,表達(dá)慈悲與感恩。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">其實(shí)這種風(fēng)俗自古就有,明·顧炎武 《天下郡國(guó)利病書·云貴交阯》記載:「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>其夷佩雕爪為飾,俗呼撾家……酋居瑯勃拉邦,尚佛,多浮屠,僧眾持缽乞食,民咸敬奉</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。明確點(diǎn)出瑯勃拉邦為南掌王都,且當(dāng)?shù)亍?lt;/span><b style="font-size:20px;"><i><u>尚佛</u></i></b><span style="font-size:20px;">」和「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>僧持缽乞食</u></i></b><span style="font-size:20px;">」及「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>民敬奉</u></i></b><span style="font-size:20px;">」的習(xí)俗。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">?明·景泰朝《云南圖經(jīng)志書·老撾》記載:「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>老撾(南掌)地多僧寺,僧衣赤褐,暮誦晨齋,行乞于市,民皆施予,以為功德</u></i></b><span style="font-size:20px;">」。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">記載了南掌(含瑯勃拉邦)僧侶「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>行乞于市</u></i></b><span style="font-size:20px;">」和「</span><b style="font-size:20px;"><i><u>民皆施予</u></i></b><span style="font-size:20px;">」的布施場(chǎng)景,與小乘佛教修行傳統(tǒng)一致。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">僧隊(duì)走過,信眾將飯食遞入僧人的缽中,僧人低頭欠身示意,就這樣在沉默中傳遞著善念與對(duì)佛的敬仰。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">瑯勃拉邦清晨布施化緣儀式是這座古城最莊嚴(yán)、最令人動(dòng)容的傳統(tǒng)景象之一。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">信眾通過布施積德,僧侶通過清修傳法,二者相互成就。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">橙紅色僧袍隊(duì)列與法式建筑、寺廟金頂相映。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">一年365天風(fēng)雨無阻,僧人與信眾都不會(huì)停止施與和被施與,這成為瑯勃拉邦的布施的活化石。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">僧侶們靜靜地走來,布施者默默地給予,一簞一壺,一茶一米,傳遞著人與僧侶之間的虔誠(chéng),傳遞著人們對(duì)功德與友善的信仰。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我全程目睹瑯勃拉邦的布施活動(dòng),這是一次佛教的洗禮,老撾男子都有當(dāng)和尚的經(jīng)歷,只是時(shí)間長(zhǎng)短而已,你給別人家的僧侶布施,別人家為你家的僧侶布施,實(shí)際上就等人人得到實(shí)惠。宗教信仰是教人棄惡從善,是人們精神寄托的一種表現(xiàn),人類對(duì)死亡的恐懼,但從宗教得到心靈的安慰,這種安慰不斷延續(xù)。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">2026年1月18日</p><p class="ql-block"><br></p>