<p class="ql-block">江南冬雪</p><p class="ql-block">文/張楠</p><p class="ql-block">南方的雪是有魂的,</p><p class="ql-block">一沾地便化了魂,</p><p class="ql-block">卻把魂滲進(jìn)萬(wàn)物肌理里去</p><p class="ql-block">——瓦楞吸飽了,</p><p class="ql-block">滴答滴答垂著晶瑩的耳墜;</p><p class="ql-block">竹葉托不住了,</p><p class="ql-block">微微一顫,</p><p class="ql-block">將積攢的月光抖碎成</p><p class="ql-block">一陣轉(zhuǎn)瞬即逝的銀河。</p><p class="ql-block">它不像北國(guó)的雪那樣</p><p class="ql-block">凜然筑起銀白的城,</p><p class="ql-block">而是用消融的姿態(tài),</p><p class="ql-block">完成一場(chǎng)盛大而寂靜的滲透。</p><p class="ql-block">你聽(tīng),那屋檐下的水聲,</p><p class="ql-block">滴滴答答,</p><p class="ql-block">敲著青石板,</p><p class="ql-block">不正是雪用液態(tài)的足音,</p><p class="ql-block">在人間繡著轉(zhuǎn)瞬即逝的紋路么?</p><p class="ql-block">等日頭再探出些暖意,</p><p class="ql-block">這滿世界的水痕</p><p class="ql-block">便也悄無(wú)聲息地收了尾,</p><p class="ql-block">只留空氣里一絲清凌凌的、</p><p class="ql-block">被洗過(guò)的甜。</p><p class="ql-block">原來(lái)有些美,</p><p class="ql-block">本就是為消逝而生的</p><p class="ql-block">——它以自身迅速的融化,</p><p class="ql-block">在你心上鑿出一個(gè)潮濕的、</p><p class="ql-block">發(fā)著光的洞。</p> <p class="ql-block">七絕.《大寒日南方雨雪》</p><p class="ql-block"> 文/張楠</p><p class="ql-block">寒鎖熹微雨作鄰,侵晨忽變玉塵身。</p><p class="ql-block">天公亦蓄蒼茫淚,遍灑千峰白首人。</p> <p class="ql-block">《行香子·初冬過(guò)查濟(jì)》</p><p class="ql-block">文/張楠</p><p class="ql-block">石巷分霜,馬首噙霞。有溪聲暗度窗紗。墨痕皴處,粉壁欹斜。似前朝畫(huà)、幽人夢(mèng)、舊年華。</p><p class="ql-block">輕煙乍破,疏香一點(diǎn),認(rèn)苔枝半著冰芽。風(fēng)來(lái)古徑,香散誰(shuí)家?在橋頭驛,山邊店,竹間茶。</p><p class="ql-block">?(2026元月于查濟(jì)古村落)</p>