<p class="ql-block"> 龍吟詩(shī)社入刊詩(shī)五首(一)</p><p class="ql-block"> 冬天里的火/文</p><p class="ql-block">2025.12月刊(一首五言,限“灰”韻)</p><p class="ql-block">一、并州龍?zhí)洞呵锎蠖?lt;/p><p class="ql-block">大鼎立高臺(tái),巍峨向日開(kāi)。</p><p class="ql-block">一尊經(jīng)久遠(yuǎn),三足踏將來(lái)。</p><p class="ql-block">佳地蛟龍起,器神良匠裁。</p><p class="ql-block">端莊逢國(guó)運(yùn),顯赫震天垓。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2025.12月刊:</p><p class="ql-block"> 二、游長(zhǎng)城懷古</p><p class="ql-block">垛堞連綿跡未磨,龍盤(pán)萬(wàn)里勢(shì)巍峨。</p><p class="ql-block">但聞子弟青春壯,難見(jiàn)功名白骨多。</p><p class="ql-block">數(shù)丈高墻堵胡馬,千山要塞止干戈。</p><p class="ql-block">雄關(guān)漫道今猶在,腳下蔥蘢人滿(mǎn)坡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2025.11月刊: </p><p class="ql-block"> (一首五言,限“齊”韻)</p><p class="ql-block"> 三、 春日晉陽(yáng)湖</p><p class="ql-block">云涌與山齊,水波東及西。</p><p class="ql-block">湖寬勢(shì)開(kāi)眼,花艷色沈迷。</p><p class="ql-block">葉葉輕舟泛,雙雙春燕啼。</p><p class="ql-block">流連渾欲醉,心上蕩清溪。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2025.11月刊:</p><p class="ql-block"> 四、晉商博物院梅山抒懷</p><p class="ql-block">登上鐘樓錦繡連,新城老院隔墻邊。</p><p class="ql-block">督軍府衙千秋載,表里山河天下傳。</p><p class="ql-block">梅影無(wú)聲追往昔,鐘聲有意說(shuō)前賢。</p><p class="ql-block">憑欄細(xì)數(shù)風(fēng)流事,莫過(guò)中華盛世篇。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2025.10月刊:</p><p class="ql-block">(一首絕句,折腰體)</p><p class="ql-block">五、沉痛悼念楊公振寧 </p><p class="ql-block">聰穎天資創(chuàng)意新,中華諾獎(jiǎng)首開(kāi)人。</p><p class="ql-block">先達(dá)痛別探尋去,留得寸心千萬(wàn)春。</p> <p class="ql-block">學(xué)詩(shī)一點(diǎn)通</p><p class="ql-block"> 情中見(jiàn)景</p><p class="ql-block"> 通過(guò)直接抒發(fā)情感來(lái)間接呈現(xiàn)景物意象。詩(shī)人用濃郁的情感,感染和引發(fā)讀者對(duì)景物的聯(lián)想與體悟,使主觀(guān)情感與客觀(guān)景物高度融合,達(dá)到“情顯景生”的審美效果。</p><p class="ql-block"> 春晚—杜甫</p><p class="ql-block">國(guó)破山河在,城春草木深。</p><p class="ql-block">感時(shí)花濺淚,恨別鳥(niǎo)驚心。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 安史之亂后,長(zhǎng)安淪陷,國(guó)家動(dòng)蕩,民不聊生,詩(shī)人目睹國(guó)破家亡的情感,自然悲痛欲絕。本是春光明媚、鳥(niǎo)語(yǔ)花香的大好春天,因詩(shī)人心中的憂(yōu)傷,花開(kāi)在“濺淚”,鳥(niǎo)鳴在“驚心”,大好春天也一樣黯淡無(wú)光。詩(shī)人憂(yōu)國(guó)憂(yōu)民憂(yōu)時(shí)、思家思親之情,直接注入自然景物之中,無(wú)情之物賦予了人的情感,眼前之景染上了濃郁的感情色彩!真正是景由心生、境由心造。</p>