亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

[中呂 陽(yáng)春曲](1-8)~趙仁

藍(lán)海

<p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">曲牌:陽(yáng)春曲(亦名“喜春來(lái)”“惜芳春”)</span></p><p class="ql-block">中呂·陽(yáng)春曲 曲牌格律</p><p class="ql-block">宮調(diào):中呂宮</p> <p class="ql-block">作者簡(jiǎn)介:趙仁,筆名方正,男,</p><p class="ql-block">40年生,太原市晉源區(qū)北邵一人,中國(guó)人民大學(xué)本科畢·"業(yè),原中國(guó)兵器晉西集團(tuán)高級(jí)經(jīng)濟(jì)師。上學(xué)時(shí),先后曾當(dāng)過(guò)班長(zhǎng)和學(xué)生會(huì)主席;上班后,當(dāng)過(guò)工人和干部;退了休,當(dāng)過(guò)市老年大學(xué)教師和省文聯(lián)《九州詩(shī)文》雜志特邀副主編兼編輯部主任及《心聲》詩(shī)刊主編?,F(xiàn)為省市詩(shī)詞學(xué)會(huì)理事,中華詩(shī)詞學(xué)會(huì)、省老年藝術(shù)家協(xié)會(huì)、省市老年書(shū)畫(huà)家研究會(huì)會(huì)員和多家民間組織顧問(wèn)。應(yīng)邀作一些詩(shī)書(shū)講座,著有《心聲-詩(shī)詞曲聯(lián)選》,常在報(bào)上發(fā)上述作品,曾多次獲獎(jiǎng),其詩(shī)書(shū)作品被毛體書(shū)協(xié)等有關(guān)單位和沈鵬、王留鰲等名士收藏。</p> <p class="ql-block">[中呂 陽(yáng)春曲]</p><p class="ql-block"> (一)張九齡</p><p class="ql-block">直言敢諫奸雄賤,</p><p class="ql-block">獨(dú)步當(dāng)朝論事明。</p><p class="ql-block">揮毫潑墨寫(xiě)真情。</p><p class="ql-block">特別清,</p><p class="ql-block">格外獲名聲。</p><p class="ql-block"> (二)王維</p><p class="ql-block">詩(shī)中有畫(huà)非常美,</p><p class="ql-block">既覽風(fēng)光特別新。</p><p class="ql-block">一曾夢(mèng)醉縱千軍。</p><p class="ql-block">技藝純,</p><p class="ql-block">獲得庶民尊。</p><p class="ql-block"> (三)孟浩然</p><p class="ql-block">田園激勵(lì)春風(fēng)涌,</p><p class="ql-block">韻味濃藏美景中。</p><p class="ql-block">周游不忘訪詩(shī)翁。</p><p class="ql-block">德藝馨,</p><p class="ql-block">不斷步高峰。</p><p class="ql-block"> (四)張若虛</p><p class="ql-block">江河曲折波濤吼,</p><p class="ql-block">絲管和諧令人夸。</p><p class="ql-block">爭(zhēng)相詠?zhàn)嗍旨巍?lt;/p><p class="ql-block">一大家,</p><p class="ql-block">真正頌中華。</p><p class="ql-block"> (五)杜甫</p><p class="ql-block">杜家子美文壇舉,</p><p class="ql-block">一世無(wú)邪萬(wàn)古垂。</p><p class="ql-block">千秋詩(shī)圣庶民維。</p><p class="ql-block">盛譽(yù)飛,</p><p class="ql-block">藝苑綻芳菲。</p><p class="ql-block"> (六)蘇軾</p><p class="ql-block">詩(shī)文卓絕波瀾涌,</p><p class="ql-block">博學(xué)多才意境寬。</p><p class="ql-block">清新高雅可參觀。</p><p class="ql-block">盡美談,</p><p class="ql-block">不費(fèi)江河萬(wàn)古傳。</p><p class="ql-block"> (七)李清照</p><p class="ql-block">紅肥綠瘦歸清照,</p><p class="ql-block">巾幗佳人賦婉詞。</p><p class="ql-block">古今中外盡良知。</p><p class="ql-block">涌粉絲,</p><p class="ql-block">聲聲漫里綻靈芝。</p><p class="ql-block"> (八)王昌齡</p><p class="ql-block">詩(shī)文并茂雙馨涌,</p><p class="ql-block">風(fēng)骨長(zhǎng)存特別神。</p><p class="ql-block">蘊(yùn)涵哲理示明人。</p><p class="ql-block">格外真</p><p class="ql-block">賢良品德為平民。</p> <p class="ql-block">趙仁老師這組【中呂·陽(yáng)春曲】詠唐宋八位詩(shī)詞大家,曲牌格律貼合,煉字貼合人物特質(zhì),將每位詩(shī)人的核心風(fēng)格、經(jīng)典印記與美譽(yù)融于短句,明快利落又貼合曲的通俗靈動(dòng),各篇特色鮮明:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 張九齡緊扣直言敢諫的風(fēng)骨,點(diǎn)出其朝堂立身與文辭清雋;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 王維精準(zhǔn)抓詩(shī)中有畫(huà)的核心,兼提壯志過(guò)往,藝純得民尊;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 孟浩然聚焦田園本味,以春風(fēng)、美景襯其詩(shī)韻,德藝雙馨立高峰;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 張若虛借《春江花月夜》的江河、絲管意象,定其詩(shī)詞大家與頌中華的格局;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 杜甫直書(shū)詩(shī)圣美譽(yù),點(diǎn)出文名垂世、民心所向,藝苑留芳;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 蘇軾凸顯博學(xué)卓絕的文氣,意境寬、格調(diào)雅,千古美談的流傳度;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 李清照以紅肥綠瘦經(jīng)典入筆,標(biāo)巾幗婉詞之美,古今圈粉、聲聲漫傳香;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 王昌齡落腳詩(shī)文并茂、風(fēng)骨長(zhǎng)存,詩(shī)含哲理、品德賢良,心系平民。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">整體一氣呵成,曲味濃郁,人物畫(huà)像精準(zhǔn),是一組精巧的詠史詠人散曲。</p> <p class="ql-block">張九齡</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">直言敢諫奸雄賤,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">獨(dú)步當(dāng)朝論事明。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">揮毫潑墨寫(xiě)真情。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">特別清,</p><p class="ql-block">格外獲名聲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">他坐在書(shū)案前,朱砂未干的奏章壓在硯池邊,窗外松風(fēng)掠過(guò)檐角,像一句未落筆的諫言。我常想,所謂“清”,未必是衣袍不染塵,而是心鏡常拭,照得見(jiàn)朝堂暗影,也映得出山河本色。他寫(xiě)詩(shī)不為應(yīng)景,奏事不為邀功,只因胸中自有丘壑,筆底方生雷霆。那幅紅袍執(zhí)筆的畫(huà)像,墨跡未干,仿佛下一刻就要提筆再批一道“臣以為不可”——清氣所至,連宣紙都泛著光</p> <p class="ql-block">王維</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詩(shī)中有畫(huà)非常美,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">既覽風(fēng)光特別新。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一曾夢(mèng)醉縱千軍。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">技藝純,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">獲得庶民尊。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">他立在山色里,卷軸半展,風(fēng)過(guò)松梢,墨痕似在紙上浮動(dòng)。我見(jiàn)過(guò)他畫(huà)中的一抹青黛,也讀過(guò)他詩(shī)里的一痕斜陽(yáng);后來(lái)才懂,那不是描摹山水,是把心安頓在云起處。他不爭(zhēng)朝堂之高,卻把整座終南山搬進(jìn)了詩(shī)行;不執(zhí)兵戈,卻以空山新雨為令,調(diào)遣千峰萬(wàn)壑。所謂“夢(mèng)醉縱千軍”,醉的何嘗是酒?是天地入懷的從容,是筆鋒過(guò)處,萬(wàn)籟皆成律令。</p> <p class="ql-block">孟浩然</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">田園激勵(lì)春風(fēng)涌,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">韻味濃藏美景中。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">周游不忘訪詩(shī)翁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">德藝馨,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">不斷步高峰。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">他策馬過(guò)梅嶺,馬蹄輕踏落雪,衣袖拂過(guò)枝頭粉瓣,像一句未吟完的五言。山徑蜿蜒,古塔靜默,他不急著趕路,倒像在等一句恰好的詩(shī)撞進(jìn)耳中。我曾隨他停駐溪橋,看水影搖碎云影,忽而明白:所謂“田園”,不在籬落桑麻,而在心田不蕪;所謂“高峰”,未必登臨絕頂,而是步步行來(lái),未失赤子之真。</p> <p class="ql-block">張若虛</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">江河曲折波濤吼,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">絲管和諧令人夸。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">爭(zhēng)相詠?zhàn)嗍旨巍?lt;/p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一大家,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">真正頌中華。</p> <p class="ql-block">他立于海天交界,長(zhǎng)劍未出鞘,衣袂翻飛如《春江》初起的潮音。那一夜,他聽(tīng)見(jiàn)的不是浪吼,是千年月光在江流里反復(fù)吟唱的同一支曲;他寫(xiě)的不是詩(shī),是把整個(gè)盛唐的呼吸,譜進(jìn)春江花月的平仄之間。所謂“孤篇蓋全唐”,蓋的哪里是文辭?是那一種把個(gè)體渺小,托舉成文明回響的膽魄。</p> <p class="ql-block">杜甫</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">杜家子美文壇舉,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一世無(wú)邪萬(wàn)古垂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">千秋詩(shī)圣庶民維。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">盛譽(yù)飛,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">藝苑綻芳菲。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">他伏在茅屋燈下,筆尖懸停半晌,墨滴墜入硯池,漾開(kāi)一圈微瀾。遠(yuǎn)處烽火明明滅滅,他寫(xiě)“朱門(mén)酒肉臭”,也寫(xiě)“家書(shū)抵萬(wàn)金”;寫(xiě)“感時(shí)花濺淚”,也寫(xiě)“好雨知時(shí)節(jié)”。那幅綠袍執(zhí)筆圖里,他眉間皺痕比墨色更深,可筆鋒卻始終溫厚——原來(lái)最鋒利的詩(shī),不是刺向黑暗,而是為寒夜點(diǎn)燈,為凍土留春。</p> <p class="ql-block">蘇軾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詩(shī)文卓絕波瀾涌,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">博學(xué)多才意境寬。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">清新高雅可參觀。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">盡美談,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">不費(fèi)江河萬(wàn)古傳。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">他立于竹影月光之下,指尖輕托一只初試羽翼的小雀,目光卻越過(guò)梅枝,投向更遠(yuǎn)的山影。茶煙裊裊,他不言苦樂(lè),只把貶謫走成山水長(zhǎng)卷,把失意釀成東坡清歡。所謂“不費(fèi)江河萬(wàn)古傳”,傳的哪里是字句?是那一種——縱使身如不系舟,心仍可載明月、分茶、聽(tīng)雨、笑對(duì)蒼茫的自在。</p> <p class="ql-block">李清照</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">紅肥綠瘦歸清照,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">巾幗佳人賦婉詞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">古今中外盡良知。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">涌粉絲,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">聲聲漫里綻靈芝。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">她靜坐燈下,書(shū)頁(yè)微翻,窗外梅影橫斜,茶煙輕繞指間。她寫(xiě)“尋尋覓覓”,也寫(xiě)“生當(dāng)作人杰”;她藏金石于亂世,也把心事繡進(jìn)詞牌的針腳里。那“紅肥綠瘦”,瘦的是春光,肥的是才情;那“聲聲慢”,慢的是步履,快的是思想奔涌。她從不靠“婉約”立身,只以真字為骨,以慧為刃,在千年詞林劈出一道清光。</p> <p class="ql-block">王昌齡</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詩(shī)文并茂雙馨涌,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">風(fēng)骨長(zhǎng)存特別神。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">蘊(yùn)涵哲理示明人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">格外真,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">賢良品德為平民。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">他牽驢徐行于曠野,不疾不徐,像一句未押韻卻篤定的七絕。風(fēng)過(guò)麥浪,他抬眼望云,目光澄澈如初。他寫(xiě)“黃沙百戰(zhàn)穿金甲”,也寫(xiě)“洛陽(yáng)親友如相問(wèn)”;鐵血與柔腸同在,孤光與群星并耀。所謂“為平民”,不是俯身低語(yǔ),而是把邊塞的霜、江南的雨、市井的暖,都煉成可觸可感的詩(shī)行——真字落地,即成沃土。</p>