<p class="ql-block"><b>歲聿云暮,節(jié)換青陽。當殘雪未消之際,已見東風解凍之時;在寒梅半落之間,早傳淑氣回蘇之信。天地無心,以四時為筆;江山有意,借一春為章。草木含情,待雷而發(fā);禽魚知候,向暖而翔。</b></p><p class="ql-block"><b>余感時序之更新,欣萬物之向榮,念浮生之倏忽,惜佳景之難留。偶憑窗以寄懷,遂拈毫而寫意。不揣淺陋,成七言絕句七章,或?qū)懬绻?,或描微雨,或頌耕桑,或抒清賞。雖辭藻無華,未足登于大雅;然心聲所寄,聊以志此良辰。愿春光常駐,歲歲平安;期人事咸宜,家家和美。是為序。</b></p> <p class="ql-block">其一</p><p class="ql-block">東風昨夜到天涯,</p><p class="ql-block">柳眼初醒欲吐芽。</p><p class="ql-block">莫道寒深春意淺,</p><p class="ql-block">一陽已動萬人家。</p> <p class="ql-block">其二</p><p class="ql-block">殘雪消融溪水活,</p><p class="ql-block">新鶯初試一聲歌。</p><p class="ql-block">人間不負東君意,</p><p class="ql-block">遍染青紅入畫羅。</p> <p class="ql-block">其三</p><p class="ql-block">曉日曈曈照短墻,</p><p class="ql-block">梅花落盡杏初香。</p><p class="ql-block">一年好景從頭計,</p><p class="ql-block">莫負春風好時光。</p> <p class="ql-block">其四</p><p class="ql-block">輕煙漠漠鎖平蕪,</p><p class="ql-block">岸草青青入望舒。</p><p class="ql-block">燕子未來春已半,</p><p class="ql-block">一簾疏雨潤桃株。</p> <p class="ql-block">其五</p><p class="ql-block">土牛送臘換新符,</p><p class="ql-block">彩仗迎春入帝都。</p><p class="ql-block">從此江山多秀色,</p><p class="ql-block">繁花次第滿平途。</p> <p class="ql-block">其六</p><p class="ql-block">微雨無聲潤野疇,</p><p class="ql-block">麥苗初長綠油油。</p><p class="ql-block">農(nóng)家已備耕桑事,</p><p class="ql-block">只待春風催早牛。</p> <p class="ql-block">其七</p><p class="ql-block">歲序新開景自佳,</p><p class="ql-block">風和日暖透窗紗。</p><p class="ql-block">舉杯共祝春長在,</p><p class="ql-block">歲歲平安樂萬家。</p> <p class="ql-block"><b>夫立春者,一歲之發(fā)軔,萬象之根基。寒盡則暖生,陰消而陽長,自然之理也。七章之作,非敢攀附風雅,實乃觸景生情:或?qū)懴叫蚂V,或記村野春耕,或抒閑窗清興,或祝塵世安寧。語不求工,意貴乎真。</b></p><p class="ql-block"><b>春光不自留,莫怪東風惡。愿讀此詩者,觀草木之向榮,而生進取之心;感時序之迭代,而惜寸陰之逝。于新歲之中,滌故更新,修德立業(yè),如春木之挺拔,如春水之悠長。</b></p><p class="ql-block"><b>詩無深意,聊記一時之興;筆有微誠,敬祝四時之安。匯而存之,以備他日展卷,猶想見此日春風拂面、天地一新之景云爾。</b></p> <p class="ql-block"><b> 農(nóng)歷二十四節(jié)氣首節(jié)而作</b></p>