<p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">近年攜老伴、約摩友,馳騁川甘陜之間——自若爾蓋黃河九曲第一灣策馬踏云,至關(guān)山草原縱車逐風(fēng)。兩處皆古絲路與茶馬道所經(jīng),若爾蓋為吐谷渾故地,唐蕃古道蜿蜒其境;關(guān)山則《史記》載“隴山之險,甲于天下”,秦漢烽燧猶隱蒼翠間。此行非止觀景,實為與時光并轡而行。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">草原的呼吸在光影里起伏:連綿丘陵如碧浪凝駐,云影游移間,草色由淺青漸次深至墨綠;蜿蜒土路引向坡上白屋紅頂?shù)拇迓洌稛熚匆?,卻似已聞酥油香。若爾蓋的靜,在于水天相接處那條銀練般的河——它不喧嘩,只將淡藍天空與絮云細細拓印于清流,牛群垂首飲水,倒影碎成粼粼光斑。關(guān)山的闊,則在無垠草甸上鋪展,蒙古包如散落的云朵,SUV停駐旁,我們立于風(fēng)中,看孩子追著紅花小徑奔跑,看老伴俯身拍下溪畔野花。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">露營那夜,星垂四野,帳篷扎在河岸高坡,篝火微明,遠處山巒沉入靛青薄霧。翌日晨光初透,云層裂開一道金隙,照見草尖露珠與牦牛脊背泛起柔光。三位紅衣同伴立于郊野草地,手執(zhí)藍紋圓盤,笑意朗然——那是旅途最本真的印記。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">關(guān)山腳下度假屋紅瓦映晴空,牛群閑臥如大地紐扣;若爾蓋坡上木欄蜿蜒,一襲紅衣身影獨行小徑,渺小卻篤定。草原從不言說,只以風(fēng)為信、以云為箋,教人懂得遼闊不在疆域,而在心間留白處。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">七律·若爾蓋關(guān)山行</span></p> <p class="ql-block" style="text-align:justify;"><span style="font-size:18px;">雪嶺東來云作鞍,關(guān)山北望草連天。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">九曲不隨塵世轉(zhuǎn),一程偏共故人寬。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">氈房靜臥千峰影,鐵騎輕搖萬頃寒。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">莫道邊陲風(fēng)物異,人間至味是清歡。</span></p>