<p class="ql-block"> 粉瓣疊疊春未老</p><p class="ql-block"> 金心一點(diǎn)破晨光</p><p class="ql-block"> 葉底青痕猶帶露</p><p class="ql-block"> 枝頭新蕾怯微涼</p> <p class="ql-block"> 素影盈盈映日斜</p><p class="ql-block"> 波邊玉瓣自無(wú)瑕</p><p class="ql-block"> 風(fēng)來(lái)暗送清香氣</p><p class="ql-block"> 光落葉梢暖到花</p> <p class="ql-block"> 胭脂染就十分色</p><p class="ql-block"> 卷袖含羞向曉風(fēng)</p><p class="ql-block"> 深綠托出明艷蕊</p><p class="ql-block"> 枯葉不掩此身濃</p> <p class="ql-block"> 山茶不借桃李色</p><p class="ql-block"> 素面朝天亦生光</p><p class="ql-block"> 厚瓣承得千重露</p><p class="ql-block"> 一樹(shù)清嘉立斜陽(yáng)</p> <p class="ql-block"> 粉裳未褪春猶在</p><p class="ql-block"> 金蕊初開(kāi)氣自華</p><p class="ql-block"> 綠云扶起胭脂盞</p><p class="ql-block"> 滿枝都是活生涯</p> <p class="ql-block"> 我常在院角靜坐,看這一樹(shù)山茶,從青苞到盛放,從盛放到凝香。它不爭(zhēng)桃之夭夭,不羨李之紛紛,只把日子過(guò)成一層層舒展的瓣、一簇簇沉靜的光。晨起露重,花瓣托著水珠像托著一小片天;午后風(fēng)過(guò),葉影在墻上搖晃,仿佛時(shí)光也慢了半拍。偶有枯葉飄落,卻不見(jiàn)衰意,反襯得新花更亮、舊枝更韌。原來(lái)盛開(kāi)不是喧嘩的宣言,而是把根扎進(jìn)泥土,把光含在蕊里,把整個(gè)春天,捧在掌心。(AI)</p>