<p class="ql-block">山影浮青處,雙樓立海隅。</p><p class="ql-block">白墻映云淡,窗格裁風徐。</p><p class="ql-block">靜水浮天色,兩岸新綠呈。</p><p class="ql-block">江南水墨卷,海港春如初。</p> <p class="ql-block">海風拂面坐,潮聲入耳輕。這灘頭的閑散,原是防城港給日子的溫柔注腳。</p> <p class="ql-block">水淺處,腳丫踩碎陽光;</p><p class="ql-block">浪花里,笑聲撞開咸香。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">海天之間,沒有邊界,只有延展。港之遼闊,不在面積,而在它把山、海、城、舟,釀成同一口清冽的風。</p> <p class="ql-block">“巡耕記”懸在門楣,正宗湖南特色餐廳。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">車在橋上走,風從海上來。</p><p class="ql-block">綠白相間的欄,紅塔入云的橋。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">防城港的清晨,是從碼頭第一聲吆喝開始的——不華麗,但滾燙;不喧嘩,卻給力。</p>