<p class="ql-block">檐角微翹承古意,</p><p class="ql-block">石上永福字如禪。</p><p class="ql-block">青苔不語攀階綠,</p><p class="ql-block">風(fēng)過猶聞木魚閑。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一碑靜立春光里,</p><p class="ql-block">不是山門,</p><p class="ql-block">卻是心關(guān)。</p> <p class="ql-block">黃墻黑瓦接云影,</p><p class="ql-block">紅燈猶似未燃愿。</p><p class="ql-block">福字如山立階前,</p><p class="ql-block">五色花影繞其轉(zhuǎn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">游人緩步,</p><p class="ql-block">快門輕響,</p><p class="ql-block">卻不知自己也成了</p><p class="ql-block">永福圖里的留白。</p> <p class="ql-block">一牌靜立,字字如茶湯澄澈:</p><p class="ql-block">“東晉肇基,南宋重光,明修清葺,今續(xù)慧香。”</p><p class="ql-block">藤蔓悄然爬上扁額,仿佛時光也愿在此停駐片刻。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">陪它,把千載晨鐘暮鼓,輕輕說與風(fēng)聽。</p> <p class="ql-block">“春有百花秋有月……”</p><p class="ql-block">木牌素樸,字卻如清泉漱石。</p><p class="ql-block">枝葉垂落,影子在字上緩緩游移?!瓉砗脮r節(jié),不在四時輪轉(zhuǎn),而在心無掛礙的這一瞬間。</p> <p class="ql-block">結(jié)香低垂,</p><p class="ql-block">淡黃如初醒的夢,</p><p class="ql-block">枝節(jié)嶙峋,</p><p class="ql-block">卻捧出最柔的蕊。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">它不爭春色,</p><p class="ql-block">只把香凝成一句低語:</p><p class="ql-block">“福,是枯枝亦能開花。”</p> <p class="ql-block">福田花雨懸門楣,</p><p class="ql-block">黃聯(lián)映日字生光。</p><p class="ql-block">石獅靜守不言說,</p><p class="ql-block">只把歲月嚼成溫厚的涼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我伸手輕撫門柱,木紋微糙,像一句未落筆的偈——</p><p class="ql-block">福田不在遠(yuǎn)方,</p><p class="ql-block">就在你俯身時,</p><p class="ql-block">袖口拂過門環(huán)的聲響里。</p> <p class="ql-block">“永福禪寺”掛檐下,</p><p class="ql-block">雕窗如月,</p><p class="ql-block">石獅似定。</p><p class="ql-block">陰云低垂,</p><p class="ql-block">人影往來。</p><p class="ql-block">卻無一人腳步匆忙</p><p class="ql-block">——原來肅穆不是靜止,而是心燈亮起時</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">紅門框內(nèi),金燈懸“福”,木雕生云。</p><p class="ql-block">階上游客,緩步經(jīng)行,每走一步,都在把塵世踩成蓮花。</p> <p class="ql-block">“錢塘第一福地”懸于朱門,</p><p class="ql-block">香爐靜燃,青煙裊裊如未寫完的句點。</p><p class="ql-block">石階圓紋一圈圈漾開,</p><p class="ql-block">像一句古訓(xùn),在等一個懂得停步的人。</p><p class="ql-block">俯身拾起那被忽略的“?!弊制?lt;/p><p class="ql-block">——從來就不是賜予,而是昭示。</p> <p class="ql-block">老人站在“百福莊嚴(yán)”旁,</p><p class="ql-block">她不言,只把背影站成一枚印章,</p><p class="ql-block">蓋在春日的宣紙上</p><p class="ql-block">——“?!?,從來不是貼在墻上的字,</p><p class="ql-block">而是活在人間的體溫。</p> <p class="ql-block">池如鏡,照見云影、石影、樹影。</p><p class="ql-block">枝頭白花三兩朵,不爭不搶,自開自落。</p><p class="ql-block">遠(yuǎn)處茶壟如詩行,整整齊齊鋪向山腳</p><p class="ql-block">——原來“永?!倍?,早被山風(fēng)寫進(jìn)了每一片樹葉</p><p class="ql-block">只待你俯身,</p><p class="ql-block">便聽見整座山在誦經(jīng)。</p> <p class="ql-block">“一念放下,萬般自在。”</p><p class="ql-block">木牌靜立,苔痕微綠,</p><p class="ql-block">草尖雨珠將墜未墜,</p><p class="ql-block">像極了那將放未放的一念</p><p class="ql-block">——原來自在,不在遠(yuǎn)方</p><p class="ql-block">就在你松開手指時,春風(fēng)穿過掌心時的微涼。</p> <p class="ql-block">梅枝橫斜,素瓣無塵,</p><p class="ql-block">蕊心一點淡黃</p><p class="ql-block">是雪里藏住的燈。</p><p class="ql-block">它不向春風(fēng)討賞</p><p class="ql-block">只把清氣釀成無聲的偈:</p><p class="ql-block">“福者,非滿而盈,乃空而明?!?lt;/p> <p class="ql-block">結(jié)香滿枝,黃云堆雪,</p><p class="ql-block">枯枝托起整季的暖意。</p><p class="ql-block">它不問時節(jié)</p><p class="ql-block">只把根扎進(jìn)石縫,</p><p class="ql-block">把香散向無風(fēng)處</p><p class="ql-block">——原來“永?!?,是枯榮不二</p><p class="ql-block">是寒暖同光。</p> <p class="ql-block">老者攜杖立山石,衣袖拂過松風(fēng),</p>
<p class="ql-block">題跋如云:“觸處皆渠,低頭自喜?!?lt;/p>
<p class="ql-block">他未見佛,卻已入禪;</p>
<p class="ql-block">未登高,卻已望遠(yuǎn)——</p>
<p class="ql-block">原來梵音不在鐘鼓,而在你聽見自己心跳的剎那。</p> <p class="ql-block">文殊垂目,蓮座生光,</p><p class="ql-block">供桌花鮮,燭淚未冷。</p><p class="ql-block">香煙繚繞中</p><p class="ql-block">我忽然明白:</p><p class="ql-block">“永?!辈皇瞧韥淼母#?lt;/p><p class="ql-block">而是你供出的那一瓣心香。</p><p class="ql-block">不求回響,自有回響。</p> <p class="ql-block">“文景閣”莊嚴(yán)懸于朱門,</p><p class="ql-block">雕花窗內(nèi),金像靜默。</p><p class="ql-block">石階不言,卻把千載文心</p><p class="ql-block">一級一級,托向青天。</p><p class="ql-block">——原來福田</p><p class="ql-block">是字字可耕,步步生蓮。</p> <p class="ql-block">“墨香琴韻”懸門上,</p><p class="ql-block">紅衣老人立階前,注目扁額,心生敬仰。</p><p class="ql-block">琴聲未起,風(fēng)已調(diào)弦;</p><p class="ql-block">福字未書,心已落款。</p> <p class="ql-block">“墨香琴韻”,金匾垂光。</p><p class="ql-block">啟功大師,妙筆生輝。</p><p class="ql-block">門內(nèi)林深,綠意欲滴。</p><p class="ql-block">人立門前,</p><p class="ql-block">未入而已聞香</p><p class="ql-block">未聽而先得韻</p><p class="ql-block">——原來梵籟</p><p class="ql-block">不在耳中,</p><p class="ql-block">而是步履停駐時</p><p class="ql-block">大地回贈的一聲輕響。</p> <p class="ql-block">“梵籟流觴”,高懸門楣,</p><p class="ql-block">紅燈輕晃,石階微涼。</p><p class="ql-block">人影往來如溪流</p><p class="ql-block">卻無一滴水聲驚擾寂靜</p><p class="ql-block">——原來流觴,不須曲水</p><p class="ql-block">心若清空,處處皆是蘭亭。</p> <p class="ql-block">“壽”字居中,龍鳳繞之,</p><p class="ql-block">蝙蝠銜福,石上生春。</p><p class="ql-block">匠人鑿去的每一道石屑,</p><p class="ql-block">都化作人間一聲輕嘆:</p><p class="ql-block">“福者,非獨壽也,乃萬物各安其位,各得其所?!?lt;/p> <p class="ql-block">黃墻隱于櫻云,</p><p class="ql-block">階上人影如點。</p><p class="ql-block">綠樹枯技相伴,</p><p class="ql-block">似未燃盡的愿。</p><p class="ql-block">山不言福,櫻自開;</p><p class="ql-block">寺不言永,春常在。</p><p class="ql-block">——原來萬民之福,就藏在這不爭不擾的山色里。</p> <p class="ql-block">青銅香爐靜立,</p><p class="ql-block">“永福禪寺”鑄于爐身,</p><p class="ql-block">不張揚,卻自有千鈞之重。</p><p class="ql-block">風(fēng)過時,煙散成字又聚成愿</p><p class="ql-block">——原來梵音,</p><p class="ql-block">是銅的冷,香的暖。</p><p class="ql-block">是人間煙火,升成天光。</p> <p class="ql-block">爐上“永福禪寺”,糸趙孟頫題寫</p><p class="ql-block">龍首銜煙,</p><p class="ql-block">金鱗映日,</p><p class="ql-block">靜默如經(jīng),</p><p class="ql-block">人影往來,</p><p class="ql-block">香火不息,</p><p class="ql-block">而福,就在這日日不倦的升騰里</p><p class="ql-block">不聲張,不退轉(zhuǎn)。</p><p class="ql-block">如春水東流,永在途中。</p><p class="ql-block">——梵籟流觴,永福萬民</p><p class="ql-block">偈望尼 二〇二六年二月二十五日</p> <p class="ql-block">靈隱禪光映碧空,</p><p class="ql-block">永福香煙繞寺中,</p><p class="ql-block">梵音裊裊傳佳韻,</p><p class="ql-block">勝境悠悠喜樂融!</p>