<p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">正月十二,東湖未褪年味,已染春意。青瓦白墻映著初綻的桃紅,黑天鵝掠過澄碧水面,亭臺樓閣間游人笑語輕揚——這方楚地名湖,既承屈子行吟之思,又納江南水韻之靈,千年文脈與當(dāng)下生機,在一日晨昏里悄然相融。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">入口處“東湖”藍標(biāo)肅立,我伸手輕觸那立體字跡,仿佛叩響歷史之門;紅燈籠高懸,“大富貴”金光灼灼,游人如織,石磚廣場上步履從容。此地原為楚王游獵苑囿,后經(jīng)李白、孟浩然駐足題詠,至民國周蒼柏先生辟為公眾園林,終成今日“城市綠心”。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">湖光如鏡, framed in classical archways, “奇崛東湖 攜手入畫”靜懸水畔。小舟劃開漣漪,載著我們漫溯清波;岸畔粉櫻垂枝,白梅初破寒香,紅萼尚含苞,嫩葉已抽新——恰似東湖本身,既見楚辭的奇崛風(fēng)骨,亦有江南的溫潤氣韻。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">石橋橫臥,烏篷船緩行,船頂紅燈輕晃,船夫搖櫓聲欸乃入耳。遠處高樓隱現(xiàn)天際,古橋與新城共映一水,方知東湖之妙,正在傳統(tǒng)不拒時代,靜美亦容歡騰。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">亭中有人著綠旗袍執(zhí)麥講解,有人披素衣佩華簪起舞,屏風(fēng)竹影、飛檐翹角間,楚樂余韻未散;而枝頭一簇粉云、數(shù)點雪蕊,無聲訴說春信已至。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">黑天鵝浮于碧水,曲頸如墨玉雕成,橙喙點破一池青黛——它不驚不避,只將倒影梳成詩行。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 18px;">這一日,我在東湖讀懂了中國式山水:不是隔絕塵世,而是以自然為紙、人文為墨,在流動的時光里,寫就生生不息的長卷。</span></p>