<p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">新春正月,將近元宵,友人邀余飲酒餞行,言其明日將遠(yuǎn)游。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"><span class="ql-cursor">?</span>二人對(duì)酌,豪飲數(shù)壺,皆有醉意,朦朧間閑談坊間軼事,醒后憶得一則,記之如下。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">清道光年間,閩東福安有一書生,寒窗苦讀多年,數(shù)度赴京參加春闈,皆名落孫山。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"><span class="ql-cursor">?</span>值隆冬歲暮,書生心灰意冷,偶游關(guān)帝廟,焚香叩首,求簽卜問(wèn)前程,竟得一上上簽,簽語(yǔ)云:即日起身,明年必中。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">書生見(jiàn)簽,大喜過(guò)望,歸宅后便著手收拾行裝,欲赴京師備考。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">然收拾間忽驚覺(jué),自己因先前屢試不第,心灰之下本無(wú)赴考之意,竟未預(yù)備分毫盤纏。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">正惶急無(wú)措時(shí),書生忽憶起一事:昔年鄰人曾向其借銀若干,后因其家境窘迫,書生心善,已親口許其不必償還。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">念及路費(fèi),書生竟棄前諾,以赴考無(wú)資為托辭,將鄰人訴狀告官,逼其歸還欠款。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">鄰人雖怨書生失信背義,然借貸確是實(shí)情,無(wú)可辯駁,只得如數(shù)將銀錢奉還。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">書生得銀,意氣揚(yáng)揚(yáng),以為天助,即刻束裝上路,一路自視甚高,篤定此番功名必手到擒來(lái)。<span class="ql-cursor">?</span></b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">孰料春闈放榜,書生依舊榜上無(wú)名。他怏怏歸鄉(xiāng),心中滿是怨懟,以為神明欺誑自己。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">隔日,書生忿然再往關(guān)帝廟,復(fù)求一簽,欲當(dāng)面質(zhì)問(wèn)神明。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">待得簽語(yǔ)展開,他卻瞬間默然,滿面羞慚,垂首惶惶而去。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">那簽上只寥寥一語(yǔ):我已許君必定高中,誰(shuí)曾想你言而無(wú)信。</b></p>