<p class="ql-block">霧起蓬萊石作臺,衣沾嵐氣坐蒼苔。</p>
<p class="ql-block">山在有無青未了,風(fēng)來松影自徘徊。</p>
<p class="ql-block">二〇二六春初醒,云腳低垂接袖開。</p> <p class="ql-block">石階浮于霧之脊,一步一痕春未深。</p>
<p class="ql-block">身后人影成數(shù)點,前路蜿蜒入云心。</p>
<p class="ql-block">不聞足音唯聞息,山自無言我亦沉。</p>
<p class="ql-block">此階非為登高設(shè),原是引我認故林。</p> <p class="ql-block">峰頂忽現(xiàn)金題字,霧中樓閣似曾諳。</p>
<p class="ql-block">山門靜立苔痕古,匾額微光破曉寒。</p>
<p class="ql-block">階前黃綠交相染,風(fēng)過林梢作舊談。</p>
<p class="ql-block">莫問仙蹤何處是,春在門內(nèi)已三番。</p> <p class="ql-block">同一山,換一隅,霧愈濃而字愈明。</p>
<p class="ql-block">門如初見,階如舊識,只是春色又添新。</p>
<p class="ql-block">金文未銹,松色未老,唯有霧在翻新頁。</p>
<p class="ql-block">我立階下不拾級,怕驚了這半山清絕。</p> <p class="ql-block">山隱其身留其頂,霧是素絹山是墨。</p>
<p class="ql-block">枯草垂首綠枝立,春在藏與露之間踱。</p>
<p class="ql-block">不須登頂方知遠,一叢野蕨已蓬萊。</p>
<p class="ql-block">二〇二六的春氣,正從霧隙悄悄踮腳來。</p> <p class="ql-block">俯看曲徑如游絲,人行其中似墨點。</p>
<p class="ql-block">白盔一點浮于前,恍若當年我初見。</p>
<p class="ql-block">霧鎖千枝無遠近,唯見步道蜿蜒延。</p>
<p class="ql-block">原來仙境不必高,低眉抬眼皆是緣。</p>
<p class="ql-block">——蓬萊山巔,非在縹緲處,而在二〇二六年春的每一次呼吸里。</p>
<p class="ql-block">霧來,山隱;霧散,山在;霧停,人在。</p>
<p class="ql-block">春不登臺,春自登階。</p>