<p class="ql-block">茅屋為秋風(fēng)所破歌</p><p class="ql-block">唐·杜甫</p><p class="ql-block">八月秋高風(fēng)怒號,卷我屋上三重茅。 </p><p class="ql-block">茅飛渡江灑江郊,高者掛罥長林梢,</p><p class="ql-block">下者飄轉(zhuǎn)沉塘坳。 南村群童欺我老無力,</p><p class="ql-block">忍能對面為盜賊。 公然抱茅入竹去,</p><p class="ql-block">唇焦口燥呼不得,歸來倚杖自歎息。</p><p class="ql-block"> 俄頃風(fēng)定雲(yún)墨色,秋天漠漠向昏黑。 </p><p class="ql-block">布衾多年冷似鐵,嬌兒惡臥踏裏裂。 </p><p class="ql-block">床頭屋漏無干處,雨腳如麻未斷絕。 </p><p class="ql-block">自經(jīng)喪亂少睡眠,長夜沾濕何由徹! </p><p class="ql-block">安得廣廈千萬間,大庇天下寒士俱歡顏! </p><p class="ql-block">風(fēng)雨不動安如山。 </p><p class="ql-block">嗚呼! 何時眼前突兀見此屋,吾廬獨破受凍死亦足!</p>