<p class="ql-block">雨絲斜織窗欞上,紅紙鋪開春未央。</p>
<p class="ql-block">龍脊騰云裁作骨,童顏帶笑剪成光。</p>
<p class="ql-block">不須丹青描世相,但憑素手破蒼茫。</p>
<p class="ql-block">一剪一窗一滴雨,半紙半焰半生香。</p> <p class="ql-block">檐角滴答聲漸密,案頭紅影正低語。</p>
<p class="ql-block">那人眉眼彎如月,衣襟翻作牡丹雨。</p>
<p class="ql-block">不是畫中游仙客,原是窗下舊年趣。</p>
<p class="ql-block">剪刀輕啟風(fēng)先暖,雨未濕衣心已煦。</p> <p class="ql-block">“國”字懸于素紙中,白底朱砂氣如虹。</p>
<p class="ql-block">不單是字是山岳,亦是檐前雨一重。</p>
<p class="ql-block">剪痕深處有筋骨,方寸之間見潮涌。</p>
<p class="ql-block">忽聞窗外雷隱隱,紅紙微顫似應(yīng)鐘。</p> <p class="ql-block">“中國”二字立如松,紅得坦蕩又從容。</p>
<p class="ql-block">雨痕漫過玻璃面,字影浮在水光中。</p>
<p class="ql-block">不爭喧嘩不爭色,只把喜氣釀成風(fēng)。</p>
<p class="ql-block">我剪它時雨正細(xì),它看我時燈正濃。</p> <p class="ql-block">青磚小院雨初歇,剪刀擱在硯池側(cè)。</p>
<p class="ql-block">那人袖口沾墨跡,發(fā)梢還懸小水滴。</p>
<p class="ql-block">衣上云紋隨指走,裙邊蝶影逐光立。</p>
<p class="ql-block">原來最烈中國紅,不在廟堂在指隙。</p>
<p class="ql-block">——雨窗剪紅,剪的不是紙,是雨聲里浮起的念想;</p>
<p class="ql-block">紅的不是色,是未干的檐滴,是未冷的指尖,</p>
<p class="ql-block">是千年來,中國人把日子過成窗花的模樣。</p>