<p class="ql-block">長風(fēng)劍與相思月(武俠奇幻·長篇小說)</p><p class="ql-block">文/聶鑫</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">楔子</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 天地初分,有清濁二氣。</p><p class="ql-block"> 清氣升而為青霄,濁氣沉而為幽壤。</p><p class="ql-block"> 中間一層,便是人間。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 人間有九州,九州有五宗:</p><p class="ql-block"> 青云宗掌劍,落星谷掌藥,天策府掌兵,幽冥閣掌影,山海樓掌奇。</p><p class="ql-block"> 五宗共守人間,已歷千年。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 千年之前,妖皇破界而來,生靈涂炭。</p><p class="ql-block"> 初代青云宗主,以一身修為、一腔熱血,鑄長風(fēng)劍,斬妖皇于邊境。</p><p class="ql-block"> 劍成之日,天邊懸出一輪血色明月,后人稱之為——相思月。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 劍在,人在。</p><p class="ql-block"> 劍亡,人亡。</p><p class="ql-block"> 情起,月圓。</p><p class="ql-block"> 情滅,月缺。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 自此,人間便有了一句流傳千古的話:</p><p class="ql-block"> 長風(fēng)一劍定山河,相思一月照歸人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 第一部:風(fēng)雪相逢篇</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 第一章 寒原孤狼少年郎</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 大靖王朝,北境之外,是萬里寒原。</p><p class="ql-block"> 寒原以北,便是妖界邊緣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 這里風(fēng)如刀、雪如割,一年倒有大半日子,看不見太陽。</p><p class="ql-block"> 只有狂風(fēng)卷著雪沫,在荒原上呼嘯,像是無數(shù)孤魂在哭。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 荒原深處,藏著一個小小的村落,名叫風(fēng)雪屯。</p><p class="ql-block"> 村中人,多是當(dāng)年戍邊老兵的后代,半耕半獵,守著這苦寒之地,一住便是幾代人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 村東頭,一間低矮土屋。</p><p class="ql-block"> 屋里沒有炭火,只有一鋪土炕,炕邊坐著個十六七歲的少年。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 少年名叫沈長風(fēng)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 身材不算高大,卻生得肩寬腰正,一身筋骨結(jié)實(shí)得像鐵鑄。</p><p class="ql-block"> 面容算不上俊朗,卻眉目端正,眼神干凈,一看便是個實(shí)心腸、厚道人。</p><p class="ql-block">只是那雙眼,望著窗外漫天風(fēng)雪時(shí),總帶著一絲與年紀(jì)不符的沉靜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 他爹娘早亡,從小被村里老獵人陳阿公收養(yǎng)。</p><p class="ql-block"> 阿公教他射箭、教他劈柴、教他打獵,也教他一句話:“做人,心要正,手要穩(wěn),答應(yīng)別人的事,死也要做到。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)笨。</p><p class="ql-block"> 學(xué)箭,別人三遍會,他要三十遍。</p><p class="ql-block">學(xué)拳,別人一看就懂,他要練到手上起繭、腿上帶傷,才勉強(qiáng)記住招式。</p><p class="ql-block"> 可他有一樣好處——肯拼命、肯死撐、從不失信。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> “長風(fēng),外頭風(fēng)緊,今日便別進(jìn)山了?!?lt;/p><p class="ql-block"> 炕上,陳阿公咳嗽幾聲,聲音虛弱。</p><p class="ql-block"> 前些日子打獵,遇上一頭寒原孤狼,阿公為護(hù)他,被狼爪掃中胸口,傷勢一直未愈。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)轉(zhuǎn)過身,把一碗溫?zé)岬囊安藴说娇贿叄骸鞍⒐?,我去打只雪兔回來,給您補(bǔ)身子?!?lt;/p><p class="ql-block"> 他聲音不高,卻帶著一股不容置疑的執(zhí)拗。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> “你這孩子……”阿公嘆口氣,“你性子太實(shí),寒原里不只有野獸,還有……妖。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> “妖”字一出,屋里仿佛都冷了幾分。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)握緊了腰間那柄銹跡斑斑的鐵刀:</p><p class="ql-block"> “阿公不怕,我護(hù)著您?!?lt;/p><p class="ql-block"> 他說得簡單,卻比任何豪言壯語都讓人安心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 阿公望著他,眼中滿是疼惜:“你爹當(dāng)年,也是這么說的。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)沉默。</p><p class="ql-block"> 他從記事起,便沒見過爹娘。</p><p class="ql-block"> 阿公只說,他爹娘是好人,是為了護(hù)著村子,死在妖口之下。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 他不多問。</p><p class="ql-block"> 有些事,記在心里,比掛在嘴上重。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 推開屋門,寒風(fēng)瞬間灌了進(jìn)來,刮得臉頰生疼。</p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)裹緊身上那件打了好幾塊補(bǔ)丁的舊棉襖,背著弓箭,一步步踏入風(fēng)雪之中。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 雪,越下越大。</p><p class="ql-block"> 天地間一片白茫茫,仿佛要把整個人間都吞掉。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 他剛走出半里地,忽然——</p><p class="ql-block"> 嗷嗚——</p><p class="ql-block"> 一聲狼嚎,刺破風(fēng)雪。</p><p class="ql-block"> 不是普通野狼,那聲音陰寒、凄厲,帶著一股讓人骨頭發(fā)冷的邪氣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)猛地停步,握緊鐵刀。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 只見風(fēng)雪之中,緩緩走出一頭巨狼。</p><p class="ql-block"> 通體雪白,雙眼卻是血紅,身形比尋常野狼大上一倍,周身散著淡淡的黑氣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 妖狼。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 村里老人說過,妖狼吃人不吐骨頭,一口便能咬斷牛骨。</p><p class="ql-block"> 換作旁人,早已嚇得轉(zhuǎn)身就逃。</p><p class="ql-block"> 可沈長風(fēng)只是站在原地,眼神不變。</p><p class="ql-block"> 他不怕嗎?</p><p class="ql-block"> 怕。</p><p class="ql-block"> 可他若逃了,阿公沒人護(hù)著,村子也會有危險(xiǎn)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 妖狼盯著他,血紅的眼睛里,滿是嗜血之意。</p><p class="ql-block"> 它緩緩逼近,每一步,都在雪地上留下深深的爪印。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)屏住呼吸,右手慢慢搭上鐵刀刀柄。</p><p class="ql-block"> 他不會什么高深武功,只會一套阿公教的粗淺劈砍,可他記得阿公說的話:</p><p class="ql-block">心正,手穩(wěn),不退。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 就在妖狼縱身撲來、腥風(fēng)撲面的一剎那——</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 忽聽得一聲清叱,如鳳鳴九天,破空而來:“孽畜,敢傷人!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 一道淡紫色身影,自風(fēng)雪中翩然落下。</p><p class="ql-block"> 輕如柳絮,快如驚鴻。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)只覺眼前一花。</p><p class="ql-block"> 下一瞬,那妖狼一聲慘嚎,龐大的身軀竟被一股柔勁生生震飛,重重砸在雪堆里,抽搐幾下,便不再動彈。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 黑氣散盡,妖狼化作一灘血水。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 風(fēng)雪漸小。</p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)呆呆站在原地,望著眼前那人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 那是一個少女。</p><p class="ql-block"> 一身淺紫羅裙,在這白茫茫的寒原上,顯得格外耀眼。</p><p class="ql-block"> 她不過十六七歲年紀(jì),肌膚勝雪,眉目如畫,一雙眼睛靈動如水,慧黠如星,笑起來時(shí),眼角微微彎起,仿佛能把這漫天風(fēng)雪都暖化。</p><p class="ql-block"> 只是此刻,她眉頭微蹙,帶著幾分居高臨下的嬌俏與傲氣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 少女拍了拍裙上落雪,偏過頭,看向沈長風(fēng),語氣帶著幾分戲謔:“喂,傻小子,你不要命了?連一頭開靈的妖狼都打不過,也敢一個人往荒原里跑?”</p><p class="ql-block"> 聲音清脆,像山澗泉水叮咚。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)一時(shí)竟看呆了,忘了說話。</p><p class="ql-block">長這么大,他從未見過這么好看的人。</p><p class="ql-block">也從未見過,有人能美得這么干凈、這么靈、這么……讓人不敢直視。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 見他不說話,只呆呆看著自己,少女嘴角微揚(yáng),露出一抹促狹笑意:“怎么,被嚇傻了?</p><p class="ql-block"> 還是覺得本姑娘長得太好看,看呆了?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)這才回過神,臉頰一紅,連忙低下頭,訥訥道:“多……多謝姑娘相救。我……我要去打獵,給阿公治病?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 少女挑眉,上下打量他一番。</p><p class="ql-block"> 一身舊棉襖,一把銹鐵刀,一張老實(shí)憨厚的臉。</p><p class="ql-block"> 明明笨得可以,眼神卻干凈得讓人心頭一動。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 她忽然覺得有趣。</p><p class="ql-block"> 這寒原之上,遍地都是兇狠之徒、貪利之輩,倒是第一次見到這么憨、這么直、這么傻的少年。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 少女輕輕一笑,聲音軟了幾分:“傻小子,這寒原深處,妖物多著呢。你一個人去,十條命也不夠丟。不如——本姑娘順路,帶你一程?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 沈長風(fēng)抬起頭,撞進(jìn)她那雙含笑的眼眸里。</p><p class="ql-block"> 風(fēng)雪無聲,天地安靜。</p><p class="ql-block"> 那一刻,他心里忽然有一個念頭,清晰得可怕:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 這一生,好像就是為了遇見這一眼而來。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 他不知道。</p><p class="ql-block"> 眼前這個笑靨如花、自稱順路的紫衣少女,</p><p class="ql-block"> 將會是他一生的劍,一生的月,一生的相思。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 他更不知道。</p><p class="ql-block"> 從這一刻起,</p><p class="ql-block"> 一把長風(fēng)劍,一輪相思月,</p><p class="ql-block"> 一段蕩氣回腸的江湖情、人間愛,才剛剛開始。(待續(xù))</p>