<p class="ql-block">登秦嶺</p><p class="ql-block">宋 王禹偁</p><p class="ql-block">巉巖石上候肩舁,因想前賢似坦途。</p><p class="ql-block">韓愈謫官憂瘴癘,樂天左宦白髭須。</p><p class="ql-block">商於郡僻何人到,秦嶺峰高我仆痡。</p><p class="ql-block">且詠詩章自開解,任從霄漢落泥涂。</p><p class="ql-block">· 秦嶺</p><p class="ql-block"> 宋·汪元量</p><p class="ql-block"> 峻嶺登臨最上層,飛埃漠漠草稜稜。</p><p class="ql-block">百年世路多反覆,千古河山幾廢興。</p><p class="ql-block">紅樹青煙秦祖隴,黃茅白葦漢家陵。</p><p class="ql-block">因思馬上昌黎伯,回首云橫淚濕膺。</p>