<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人生朝露,去日苦多;世路羊腸,歧路交錯。轉(zhuǎn)瞬之間,已是春秋七十六。此生大略,若繪長卷,可謂濃淡相宜,亦有敗筆。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">?</span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">弱冠之年,仗劍天涯。投身宦海十余載,于市、區(qū)幕中躬身耕耘,心懷赤誠,期以濟世安民。后膺重任,領(lǐng)市屬國企之印,彼時意氣風發(fā),指點江山,可謂青云直上,更上層樓,乃是水到渠成之事。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">奈人生苦短,亦多歧路。平生篤信情義,赤誠待人,卻不料識人未慎,一念之善,誤落陷阱,風波陡起,黑云壓城。待到夢醒時分,仕途頓挫,原地蹉跎,方知一念之差,各里而迂。世事如棋,落子無悔。所謂“偶使平生誤一時,”不過是過來人帶淚的自嘲,與歲月的玩笑罷了。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">?</span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">而今,蒼顏華發(fā),回首前塵。七十六載光陰,如指間沙,隨風散。哪里是什么“原地踏步,”分明是老夫閱盡千帆,主動按下暫停鍵。這半生,有風光無限的高光,亦有識人不明的憾事。得失榮辱,終究是過眼云煙。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">吾已七十有六,不復(fù)當年龍馬精神,亦無“重整行裝”的雄心壯志。人生至此,何須再急著趕路?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">?</span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">古人云:“五十而知天命?!蔽犭m遲暮,幸已悟透。命運如長河,有曲折,自有歸處。這把年紀,不爭,不搶,不念過往。唯愿在這江城一隅,捧書,握管,吟哦。煮一壺清茶,看云卷云舒過窗,天光漫紙;聽花開花落到庭,暗香沾衣。院墻隔喧囂,茶酒滌塵事,一方天地里,歲月從容,心緒安然。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">往事如塵,落定時方知皆為修行;當下若鏡,止水處即是圓滿人生。不求大富大貴,但求身心安泰,內(nèi)心澄澈,便是歲月靜好。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">凡塵倦客丙午春於漢口黃孝河寓中</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">(凡塵倦客*原創(chuàng),謝絕未經(jīng)許可轉(zhuǎn)載)</span></p>