<p class="ql-block">作者:顧城</p><p class="ql-block">誦讀:靜心</p> <p class="ql-block">我多么希望 有一個(gè)門(mén)口</p><p class="ql-block">早晨 陽(yáng)光照在草上</p><p class="ql-block">我們站著</p><p class="ql-block">扶著自己的門(mén)扇</p><p class="ql-block">門(mén)很低 但太陽(yáng)是明亮的</p> <p class="ql-block">草在結(jié)它的種子</p><p class="ql-block">風(fēng)在搖它的葉子</p><p class="ql-block">我們站著 不說(shuō)話(huà)</p><p class="ql-block">就十分美好</p><p class="ql-block">有門(mén) 不用開(kāi)開(kāi)</p><p class="ql-block">是我們的 就十分美好</p> <p class="ql-block">早晨 黑夜還要流浪</p><p class="ql-block">我們把六弦琴交給他</p><p class="ql-block">我們不走了</p><p class="ql-block">我們需要土地</p><p class="ql-block">需要永不毀滅的土地</p><p class="ql-block">我們要乘著它</p><p class="ql-block">度過(guò)一生</p> <p class="ql-block">土地是粗糙的 有時(shí)狹隘</p><p class="ql-block">然而 它有歷史</p><p class="ql-block">有一份天空 一份月亮</p><p class="ql-block">一份露水和早晨</p><p class="ql-block">我們愛(ài)土地</p><p class="ql-block">我們站著</p><p class="ql-block">用木鞋挖著泥土</p><p class="ql-block">門(mén)也曬熱了</p><p class="ql-block">我們輕輕靠著 十分美好</p><p class="ql-block">墻后的草</p><p class="ql-block">不會(huì)再長(zhǎng)大了</p><p class="ql-block">它只用指尖 觸了觸陽(yáng)光</p> <p class="ql-block">作者簡(jiǎn)介:顧城(1956年9月24日—1993年10月8日),男,原籍上海,1956年生于北京一個(gè)詩(shī)人之家,中國(guó)朦朧詩(shī)派的重要代表,被稱(chēng)為當(dāng)代的“唯靈浪漫主義”詩(shī)人。顧城在新詩(shī)、舊體詩(shī)和寓言故事詩(shī)上都有很高的造詣,其《一代人》中的一句“黑夜給了我黑色的眼睛/我卻用它尋找光明”成為中國(guó)新詩(shī)的經(jīng)典名句。</p>