<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 年過完了,日子要往回走。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 在南方的老家,吃了最后一頓</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">豐盛的團圓飯,行李箱塞得滿滿當</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">當。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 這一次回東北,路線很實在:乘</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">坐飛機。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 到了機場,飛機一升空,腳下</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">的土地就遠了,心里卻越來越踏</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">實。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 飛機落地的那一刻,空氣里都</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">是熟悉的清冷味道。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 不用猜,我知道,這就是東北的家。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 從南方的暖,到東北的冷,不過</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">是一場旅途的距離。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 不管走多遠,不管坐什么車,只</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">要推開這扇門,就是最安心的歸宿。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 這一路向北,回的是家,也是心</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">?里?那份最實在的牽掛。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 《回家》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">晉江機場起征程,箱藏思念腳生風。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">大衣一裹從容氣,不問南北只問情。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我心篤定家方向,煙火暖處是安寧。</span></p>