<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>昵稱:秋天風(fēng)景</b></p><p class="ql-block"><b>美篇號:1969874</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p> <p class="ql-block">陽春三月風(fēng)未老,蟠龍河畔金浪高。</p>
<p class="ql-block">新栽油菜千重錦,蜿蜒如龍臥碧郊。</p>
<p class="ql-block">忽見銀軌穿花過,高鐵飛馳破云霄——</p>
<p class="ql-block">不是江南勝江南,一川春色入襟袍。</p> <p class="ql-block">她坐在花里笑不語,風(fēng)來拂發(fā)花沾衣。</p>
<p class="ql-block">不須遠(yuǎn)覓桃源路,此身已在畫中棲。</p>
<p class="ql-block">暖光浮在眉梢上,靜氣漫過指尖低。</p>
<p class="ql-block">原來春天最輕的聲,是花開時那一聲微息。</p> <p class="ql-block">棕衣坐處花成海,手捻一枝金未開。</p>
<p class="ql-block">笑從眼底浮春水,靜向風(fēng)前落塵埃。</p>
<p class="ql-block">不爭桃李三分艷,自有芳心向日來。</p>
<p class="ql-block">花海無邊人亦小,小到只余一幀白。</p> <p class="ql-block">山影淡,天光軟,她立花間輕觸瓣。</p>
<p class="ql-block">黑衣紋如墨未干,棕外套似秋余暖。</p>
<p class="ql-block">指尖停在花蕊邊,未摘未折未驚散。</p>
<p class="ql-block">原來最深的相認(rèn),是俯身與一朵花對看。</p> <p class="ql-block">花田與河在眼前交叉,像大地寫下的“八”字——</p>
<p class="ql-block">一橫是風(fēng),一豎是光,中間停駐著一個微笑的人。</p>
<p class="ql-block">水在低處流,花在高處燃,人在中間呼吸。</p>
<p class="ql-block">春不說話,只把金黃鋪成路,引人慢慢走,靜靜停。</p> <p class="ql-block">米色衣衫映晴光,黑紋襯得春意長。</p>
<p class="ql-block">她抬手,不是采,不是折,只是讓指尖輕輕碰一碰——</p>
<p class="ql-block">那朵油菜花便微微晃了晃,像在點(diǎn)頭,也像在回望。</p>
<p class="ql-block">陽光落進(jìn)她眼底,也落進(jìn)花心里,</p>
<p class="ql-block">兩個微小的光點(diǎn),在春天里,悄悄認(rèn)出了彼此。</p> <p class="ql-block">花海深處坐成詩,棕衣不掩春色滋。</p>
<p class="ql-block">手拈一朵未言謝,笑里藏有千句辭。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)過花搖人不動,靜是此刻最盛的枝。</p>
<p class="ql-block">不必遠(yuǎn)行尋芳跡,俯身即見春滿池。</p> <p class="ql-block">米色身影立花中,水光山色皆朦朧。</p>
<p class="ql-block">黑紋衣上春紋路,笑是人間最輕風(fēng)。</p>
<p class="ql-block">遠(yuǎn)處樓影浮如墨,近處花浪涌如虹。</p>
<p class="ql-block">她不說話,花也不語,只把春天,站成一道光。</p> <p class="ql-block">攝影丨邱延法</p><p class="ql-block">出鏡丨求 彥</p> <p class="ql-block">開闊水面映天青,花田如金鋪到云。</p>
<p class="ql-block">她站在春的中央,不爭不搶不浮沉。</p>
<p class="ql-block">米色衣衫隨風(fēng)起,笑意溫潤似初晴。</p>
<p class="ql-block">原來寧靜不是無聲,是萬朵花開,齊齊屏息。</p> <p class="ql-block">橋橫天際鐵骨錚,她立橋上笑風(fēng)清。</p>
<p class="ql-block">黑衣如墨寫蒼勁,雙臂張開接云層。</p>
<p class="ql-block">山在遠(yuǎn)處靜守候,春在腳下正奔騰。</p>
<p class="ql-block">橋是人間一道渡,她卻是春本身——</p>
<p class="ql-block">不渡人,只發(fā)光。</p> <p class="ql-block">張開雙臂不是索取,是把整個春天,輕輕環(huán)抱。</p>
<p class="ql-block">橋是鋼的,山是青的,她是暖的。</p>
<p class="ql-block">陰天也擋不住她眼里的光,</p>
<p class="ql-block">就像油菜花,從不因云厚而減一分金黃。</p> <p class="ql-block">白柱橫梁撐起天,她立橋上如一枚釘。</p>
<p class="ql-block">黑衣不掩春意重,笑是橋下最柔的風(fēng)。</p>
<p class="ql-block">藍(lán)欄如帶系流水,樹影婆娑搖遠(yuǎn)峰。</p>
<p class="ql-block">原來現(xiàn)代與古老,只差一朵油菜花的距離——</p>
<p class="ql-block">它開在橋下,也開在心上。</p> <p class="ql-block">她指向遠(yuǎn)方,不是問路,是替春天指路。</p>
<p class="ql-block">黑衣紅紋如火種,草地黃花似星布。</p>
<p class="ql-block">河在腳下緩流淌,橋在身后靜如故。</p>
<p class="ql-block">有人散步,有人駐足,而她只是笑著,</p>
<p class="ql-block">把一個動作,站成一句未落款的詩。</p> <p class="ql-block">黑裙繡花如蝶棲,她立花海風(fēng)自低。</p>
<p class="ql-block">一手撫發(fā)一手叉腰,不似游人似歸兮。</p>
<p class="ql-block">河在側(cè),橋在望,春在眉間不須題。</p>
<p class="ql-block">原來最盛的花事,不是開滿山野,</p>
<p class="ql-block">是開在一個人,站成春天的姿態(tài)里。</p> <p class="ql-block">花田鋪金接山巒,橋影橫斜渡春寒。</p>
<p class="ql-block">黃是底色,橋是骨,山是遠(yuǎn)意,人是眼。</p>
<p class="ql-block">生機(jī)不在喧嘩處,而在靜立時那一眼——</p>
<p class="ql-block">看花,看水,看橋,看自己,</p>
<p class="ql-block">也看整個春天,正從腳下,緩緩起身。</p> 謝謝關(guān)注