<p class="ql-block">《春坐》任夏風</p><p class="ql-block"> 序</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 櫻花勝雪,春岸如酥。佳人或拈花淺笑,或凝眸遠思,閑坐于芳蹊之上,鬢影衣香,盡得東方雅致之韻。昔人有云“花朝月夕,不可無詩”,因賦數(shù)章以記之。</p> <p class="ql-block">其一</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">閑坐倚芳塵,拈花惜早春。</p><p class="ql-block">恐隨風雨去,輕折寄佳人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其二</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">云鬢欹斜綠,朱唇點絳紅。</p><p class="ql-block">不言花下坐,幽意在心中。</p> <p class="ql-block">其三</p><p class="ql-block">粉雪落衣紗,春風拂鬢華。</p><p class="ql-block">且看花開處,閑坐享清嘉。</p><p class="ql-block">其四</p><p class="ql-block">芳蹊落粉英,閑坐賞春晴。</p><p class="ql-block">纖手拈香雪,柔眸寄遠情。</p><p class="ql-block">風輕梳鬢影,日暖潤衣輕。</p><p class="ql-block">此際無塵擾,心隨花自寧。</p>