<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 哭窮途</p><p class="ql-block"> 典源:唐房玄齡等《晉書 阮籍傳》:阮籍時(shí)率意獨(dú)駕,不由徑路,車跡所窮,輒慟哭而返。</p><p class="ql-block"> 簡(jiǎn)釋:阮籍信馬由韁不循路徑,直到?jīng)]了車跡和馬路,慟哭而返。后用哭窮途 哭途窮 窮途哭 泣窮途 窮途泣 窮途 途窮等描寫路到盡頭的痛苦和悲哀。</p><p class="ql-block"> 示例:1.杜甫《大歷三年春白帝城放船四十韻》:此生遭圣代,誰(shuí)分哭窮途。</p><p class="ql-block"> 2.陳子良《送別》:以我窮途泣,沾軍出塞衣。</p><p class="ql-block"> 3.黃庭堅(jiān)《題宛陵張待舉曲肱亭》:人賢忘巷陋,景勝失途窮。</p><p class="ql-block"> 雅魯藏布習(xí)作:</p><p class="ql-block">率意驅(qū)車陌上行,</p><p class="ql-block">窮途泣返意難平。</p><p class="ql-block">休言此淚無(wú)憑據(jù),</p><p class="ql-block">胸中塊壘可知情。</p>