<p class="ql-block">山色初勻春未老,</p>
<p class="ql-block">粉袖輕揚(yáng)入青遙。</p>
<p class="ql-block">不須更問花幾許,</p>
<p class="ql-block">一身煙霞即春朝。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)起時(shí),衣褶里游著光,</p>
<p class="ql-block">我牽著小手,站成山前一幀未落款的詩。</p>
<p class="ql-block">不必等桃開、櫻落、柳煙成行——</p>
<p class="ql-block">春早把顏色繡進(jìn)袖口,把呼吸調(diào)成山嵐的節(jié)奏。</p>
<p class="ql-block">我們站著,便已是春在行走。</p> <p class="ql-block">身著桃花色,</p>
<p class="ql-block">婷婷玉立身。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)過處,發(fā)梢與衣袂同低語。</p>
<p class="ql-block">遠(yuǎn)山如黛,不爭不搶,</p>
<p class="ql-block">只把淡藍(lán)鋪成春的底色——</p>
<p class="ql-block">原來最深的春意,不在枝頭,而在人衣上。</p>
<p class="ql-block">她低頭看草尖將冒未冒的嫩芽,</p>
<p class="ql-block">我靜立一旁,袖角微揚(yáng),像一瓣被風(fēng)托住的云。</p>
<p class="ql-block">春不喧嘩,只借衣色說話:</p>
<p class="ql-block">粉是未拆封的晨光,是山影里浮起的一縷暖,</p>
<p class="ql-block">是穿在身上、卻長在心上的第一枝新芽。</p> <p class="ql-block">她指尖一抬,山便有了方向;</p>
<p class="ql-block">我步隨其后,草便有了韻腳。</p>
<p class="ql-block">不必言語,不必命名,</p>
<p class="ql-block">粉是桃夭,是櫻落前的微醺,</p>
<p class="ql-block">是春天悄悄繡在襟邊的一線光。</p>
<p class="ql-block">——穿上春天的顏色,</p>
<p class="ql-block">不是披一件衣,</p>
<p class="ql-block">是讓身體記得:</p>
<p class="ql-block">自己本就生在山野之間,</p>
<p class="ql-block">本就該與風(fēng)同息,與云同色,</p>
<p class="ql-block">本就該把整個(gè)春天,</p>
<p class="ql-block">穿成呼吸的形狀。</p>
<p class="ql-block">我們并肩而立,衣袖相拂,</p>
<p class="ql-block">山在身后緩緩鋪展,藍(lán)得沉靜,也藍(lán)得輕盈。</p>
<p class="ql-block">原來春色從不只停駐枝頭——</p>
<p class="ql-block">它落進(jìn)衣紋,住進(jìn)步調(diào),</p>
<p class="ql-block">在每一次抬手、回眸、牽握之間,</p>
<p class="ql-block">悄然完成一場溫柔的認(rèn)領(lǐng):</p>
<p class="ql-block">我穿春,春亦穿我;</p>
<p class="ql-block">我即春,春即我。</p>