<p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">胸懷</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">當(dāng)殘冬還鎖著寒江的留白,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">枯葦已搖響蘇醒的節(jié)拍。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">春風(fēng)用光割開昨日的冰塊,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">在爆裂的傷口上,植入血脈。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">不是等春天把寒意全部深埋,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">才敢把夢(mèng)想向曠野里攤開。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">破冰的潮正奔涌而來(lái),</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">把一冬的沉寂,都化作澎湃。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">能容下長(zhǎng)夜的眼才望得見云開,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">能扛過(guò)肅殺的痛才懂什么是熱愛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">從不向荒蕪討要溫柔的款待,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">卻懇求自由,輸血給山脈。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">絕不媚上而退化成卑微的形態(tài),</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">向天吶喊,才是與殘冬的對(duì)白。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">自信地把最后的鎖鏈徹底砸開!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">只為擁有——那蔚藍(lán)色的胸懷……</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">鳴謝:</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">本詩(shī)兩幅照片拍攝者——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">延邊大學(xué)美術(shù)學(xué)院教授</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">姜鐘浩</b></p>