<p class="ql-block">櫻云浮曉色,風過一川金,</p>
<p class="ql-block">素手未攜弦已顫,春在枝頭試清音。</p>
<p class="ql-block">牡丹燃檻非爭艷,一曲中聲壓曉霖;</p>
<p class="ql-block">玉蘭擎雪空枝立,泛音泠然落素襟。</p>
<p class="ql-block">桃夭漫野笛聲起,穿林直上接云深——</p>
<p class="ql-block">原來不必調宮商,山河自譜大雅吟。</p>
<p class="ql-block">我常駐花影之間,聽風拂枝如調軫,</p>
<p class="ql-block">看瓣墜肩似落指,輕叩時光的弦心。</p>
<p class="ql-block">櫻是初啼的高音,清越而微涼;</p>
<p class="ql-block">牡丹是沉吟的中聲,飽滿且端方;</p>
<p class="ql-block">玉蘭是雪霽后的泛音,澄明不染塵;</p>
<p class="ql-block">桃花是風里綿延的輪指,拂過山崗、田埂、舊籬墻。</p>
<p class="ql-block">春不須人喚,它自己就是樂師;</p>
<p class="ql-block">景不待筆描,它早已譜就五聲八韻。</p>
<p class="ql-block">弦樂未張,遠山已應和;</p>
<p class="ql-block">笙歌未起,溪澗先浮清響。</p>
<p class="ql-block">你若靜聽——</p>
<p class="ql-block">那油菜花田翻涌的金浪,是低音提琴的綿長震顫;</p>
<p class="ql-block">那牡丹朱檻映日的灼灼,是銅管昂然的華彩樂章;</p>
<p class="ql-block">那玉蘭空枝承雪的靜氣,是豎琴撥開晨霧的泛音輕響;</p>
<p class="ql-block">那桃花林間忽穿而過的笛聲,是竹笛在云邊即興的變奏回旋。</p>
<p class="ql-block">原來四時有律,而春最擅即興;</p>
<p class="ql-block">萬卉無譜,卻從不違和聲。</p>
<p class="ql-block">我站在這里,不是觀景的人,</p>
<p class="ql-block">是被春天選中的一個休止符——</p>
<p class="ql-block">短暫停頓,只為更清楚聽見:</p>
<p class="ql-block">大地在呼吸,枝頭在試音,</p>
<p class="ql-block">而整個季節(jié),正把光、風與花,</p>
<p class="ql-block">譜成一首無字而浩蕩的《春和景明》。</p>