作者原意(續(xù)一一三) <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 野 老 歌</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">老翁家貧在山住</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">耕種山田三四畝</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">苗疏稅多不得食</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">輸入官倉化為土</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">歲暮鋤犁倚空室</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">呼兒登山收橡實</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">西江賈客珠百斛</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">船中養(yǎng)犬長食肉</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 詩題一作《山農(nóng)詞》,作者張籍寫了唐代某山村農(nóng)民拾橡實充饑來維持生活。遭遇還不如富商的犬,作對比而反映百姓之苦難。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 橡實,橡樹所結(jié)之果實。又稱橡栗子,可食用。 西江,原為長江上游,此處泛指長江。 斛,古代量器,不同時期以十斗或五斗為一斛。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 牧 童 詞</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">遠(yuǎn)牧牛,遶村四面禾黍稠。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">陂中饑烏啄牛背,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">令我不得戲垅頭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">半陂草多牛散行,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">白犢時向蘆中鳴。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">隔堤吹葉應(yīng)同伴,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">還鼓長鞭三四聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">牛群食草莫相觸,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">官家截爾頭上角。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 此為雜言古體詩。用牧童之口吻,描述出驅(qū)散饑鳥、吆喝牛群、吹葉響鞭。刻畫了天真活潑的農(nóng)村牧童之形象。末句點明統(tǒng)治者之暴虐。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 陂(bēi)水邊地。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 山 頭 鹿</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">山頭鹿,雙角芟芟尾促促。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">貧兒多租輸不足,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">夫死未葬兒在獄。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">旱日熬熬烝野岡,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">禾黍不熟無獄糧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">縣家唯憂少軍食,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">誰能令爾無死傷?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本詩為一首模仿民歌的新樂府。以山頭鹿起興。 描述了統(tǒng)治者對人民的殘酷壓迫,只管征軍糧,全然不問農(nóng)民死活。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 芟(shān),鎌刀。芟芟,形容鹿角彎曲之貌。 促促,短的樣子。 熬熬,煎熬。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">無獄糧,天旱無收成,連給獄中兒子送飯的糧食亦沒有了。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 江 村 行</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">南塘水深蘆筍齊</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">下田種稻不作畦</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">耕場磷磷在水底</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">短衣半染蘆中泥</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">田頭刈莎結(jié)為屋</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">歸來系牛還獨宿</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">水淹手足盡為瘡</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">山?遶衣飛撲撲</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">桑林椹黑蠶再眠</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">小姑采桑不餉田</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">江南熱旱天氣毒</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雨中移秧顏色鮮</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一年耕種長苦辛</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">田熟家家將賽神</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 作者生活于和州,亦到過原籍蘇州。此江村當(dāng)為長江邊之村莊。詩中寫出農(nóng)民耕作之勤勞及生活之貧困。反映了廣大農(nóng)民到處都是一樣過著苦日子之共同遭遇。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 磷磷,同粼粼。 刈莎(yì suō),割莎草。莎草,多年生草本植物,葉長而韌。 ?(méng),同虻,一種灰黑色的昆蟲,似蠅而稍大,會吸人畜的血。 遶,繞的異體字。 蠶再眠,即二眠,蠶由蟻蠶變?yōu)橛?,中間經(jīng)四次蛻皮。蛻皮前不動不食叫做眠。 餉田,送飯到田間。 賽神,舊時認(rèn)為稻谷豐收是神的保佑所致。于春秋二季祭神以報恩,謂賽神。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 秋 思</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">洛陽城里見秋風(fēng)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">欲作家書意萬重</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">復(fù)恐匆匆說不盡</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">行人臨發(fā)又開封</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本詩所寫作者宦游在外,面對秋光,思緒萬端。 所不同之處是不著眼于離別之哀愁,只是把蘊(yùn)藏的感情表現(xiàn)出平淡自然,并用最簡煉之文字而寫成。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 張籍(七六五——八三O年?),字文昌,原籍吳郡(治所在今江蘇省蘇州),本人在和州烏江(今安徽省和縣烏江鎮(zhèn))長大。貞元十五年考取進(jìn)士,做了幾任閑散小官,經(jīng)韓愈的幫助,升調(diào)國子博士。后改任水部員外郎、國子司業(yè)。 詩集題名《張司業(yè)集》或《張水部集》。當(dāng)時還被人稱“韓張”,是因與韓愈為好友,他還和元稹白居易交情頗深。他喜歡善于吸收當(dāng)時之口語入詩,使語言平易流暢。宋人王安石曾說 : “看似尋常最奇崛,成如容易卻艱辛。”</span></p>