<p class="ql-block">詩(shī)文原創(chuàng)/詩(shī)詞《清明祭》</p><p class="ql-block">詩(shī)文原創(chuàng)/亮亮</p><p class="ql-block">文章圖片/源自網(wǎng)絡(luò)</p><p class="ql-block">文章音樂/清明</p><p class="ql-block">歌曲演唱/音闕詩(shī)聽/李佳思</p> <p class="ql-block">《清明祭》</p><p class="ql-block">清明冷雨濕荒丘,陌上行人盡白頭。</p><p class="ql-block">紙灰飛作白蝶舞,親情化成紅淚流。</p><p class="ql-block">椿庭已逝音容杳,萱室長(zhǎng)辭笑語休。</p><p class="ql-block">父母在時(shí)家有路,高堂去后歸無舟。</p><p class="ql-block">庭前老樹嘆風(fēng)靜,夢(mèng)里慈顏影難留。</p><p class="ql-block">子欲養(yǎng)時(shí)親已去,心將報(bào)處恨難酬。</p><p class="ql-block">一抔黃土埋相思,萬古青山伴夢(mèng)幽。</p><p class="ql-block">半世奔波空回首,余生漂泊獨(dú)登樓。</p><p class="ql-block">來處茫茫何處是,歸途漫漫幾時(shí)休。</p><p class="ql-block">陰陽兩隔情未絕,生死相望淚難收。</p><p class="ql-block">春暉未報(bào)心已碎,遺志未承身已秋。</p><p class="ql-block">天地為紙書不盡,慎終追遠(yuǎn)萬縷愁……</p><p class="ql-block">父母在,人生尚有來處——</p><p class="ql-block">父母去,人生只剩歸途。</p><p class="ql-block">樹欲靜而風(fēng)不止,子欲養(yǎng)而親不待——</p><p class="ql-block">此恨綿綿,萬古同悲,天地悠悠……</p> <p class="ql-block">《滿江紅·清明祭》</p><p class="ql-block">冷雨荒丘,紙灰舞、親情凝血。</p><p class="ql-block">凝望處、椿萱并逝,陰陽長(zhǎng)訣。</p><p class="ql-block">父母在時(shí)家有路,高堂去后門無月。</p><p class="ql-block">問歸途、來處已茫茫,空悲切。</p><p class="ql-block">庭前樹,風(fēng)不滅;</p><p class="ql-block">膝下愿,終成缺。</p><p class="ql-block">嘆春暉未報(bào),淚傾如決。</p><p class="ql-block">一抔黃土埋相思,萬古青山伴夢(mèng)澈。</p><p class="ql-block">但此身、飄零似孤鴻,聲聲咽。</p><p class="ql-block">來處失,歸途絕。</p><p class="ql-block">魂夢(mèng)斷,音書滅。</p><p class="ql-block">念此恨綿綿,何時(shí)能竭?</p><p class="ql-block">樹欲靜而風(fēng)不止,子欲養(yǎng)時(shí)親長(zhǎng)別。</p><p class="ql-block">問蒼天、何忍見人間,生死別……</p> <p class="ql-block">《江城子·清明思親》</p><p class="ql-block">清明冷雨濕松岡,紙灰揚(yáng),淚千行。</p><p class="ql-block">父母在時(shí),來處是吾鄉(xiāng)。</p><p class="ql-block">一去高堂門永閉,歸途渺,路茫茫。</p><p class="ql-block">庭前老樹又披霜,風(fēng)難靜,意彷徨。</p><p class="ql-block">黃土一抔,埋盡此生腸。</p><p class="ql-block">夢(mèng)里慈顏何處覓,空對(duì)月,斷人腸。</p><p class="ql-block">親情血,染紅妝。</p><p class="ql-block">青山伴,夜未央。</p><p class="ql-block">但將此恨托天地,來生再續(xù)一爐香……</p> <p class="ql-block">《水調(diào)歌頭·清明》</p><p class="ql-block">冷雨洗阡陌,紙蝶舞荒丘。</p><p class="ql-block">椿萱何處尋跡,淚眼對(duì)空幽。</p><p class="ql-block">父母在時(shí)家暖,高堂去后門冷。來處自此斷,歸路竟無渡,身似不系舟。</p><p class="ql-block">庭前樹,風(fēng)中葉,幾經(jīng)秋。</p><p class="ql-block">黃土一抔,埋卻相思幾時(shí)收?</p><p class="ql-block">萬古青山伴夢(mèng),天地為紙書盡,江河作墨愁。</p><p class="ql-block">來處失,歸途絕,此生浮。</p><p class="ql-block">樹欲靜而風(fēng)不止,子欲養(yǎng)時(shí)親不待——</p><p class="ql-block">此恨古今流,天地共悠悠……</p> <p class="ql-block">清明雨冷,紙灰蝶飛。鄭公以詩(shī)為祭,字字凝血,句句錐心。</p><p class="ql-block">“親情化成紅淚流”——淚因情而紅,情因淚而濃,境界開闊,胸襟寬廣非常人能及?!耙粧g黃土埋相思”——黃土所埋者非惟形骸,更是生者無盡的追念。由實(shí)入虛,哀而不滯,直入古人“不著一字,盡得風(fēng)流”之妙境。全篇于格律森嚴(yán)中見氣韻奔涌,于對(duì)仗工穩(wěn)中見魂魄通靈。末以散句收束,如裂帛驚心,直擊千古同悲之人性深處。</p> <p class="ql-block">慎終追遠(yuǎn),民德歸厚。此非尋常悼亡之作,乃中華文脈之莊嚴(yán)回響,血脈深處之永恒叩問。</p> <p class="ql-block">詩(shī)中“父母在時(shí)家有路,高堂去后歸無舟”之嘆,道盡法理真諦:身份即權(quán)利,倫常即法源。民法典以“祭奠權(quán)”護(hù)人格之尊嚴(yán),以“身份權(quán)”系血脈之倫常,正是以律法之剛性,安頓人心之柔軟。</p> <p class="ql-block">慎終追遠(yuǎn),非獨(dú)道德訓(xùn)誡,更乃法理深處對(duì)人之為人的終極確認(rèn)——每一個(gè)“來處”都值得守護(hù),每一程“歸途”都應(yīng)有名分。詩(shī)與法,在此交匯為文明不滅的根脈……</p>