<p class="ql-block">文字/子薇丨丨圖片/網(wǎng)絡</p> <p class="ql-block">春入東江,一城溫柔盡染。時光慢下來,人間便有了詩意。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春風一渡嶺南,便卸盡凜冽,只以溫柔作序。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">細雨輕沾衣衫,微涼而不凄冷;微風拂過面頰,融融暖意如絮。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">風是軟的,掠過老城翹角飛檐,拂過東江堤岸,輕輕喚醒沉睡一冬的花事。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">木棉先燃,熱烈坦蕩。一朵“啪”地墜在青石階前,仍守著碗口大的赤誠,如簇簇火炬,把天空燒得透亮。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">紫荊與三角梅次第鋪開,粉紫、嫣紅、素白,交織成霞。</p><p class="ql-block">三角梅翻過江岸矮墻,花影印在斑駁磚墻,</p><p class="ql-block">漫過街巷庭院,滿目皆是鮮活爛漫。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雨是細的,如煙似霧,不疾不徐。只在芭蕉葉上凝作水銀似的圓,倏然墜下,驚飛葉下避雨的雀鳥。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">空氣裹著濕潤暖意,深吸一口,盡是泥土與草木新生的清芬。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">水是清的,東江蜿蜒,穿城而過。天光澄澈,日色和暖,風里浮動著花草的私語。</p><p class="ql-block">老榕垂下萬千絲絳,粗枝抽新綠,氣根入土,</p><p class="ql-block">又自成一片蔭涼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">船槳輕搖,劃碎云影,波光里晃著嶺南人家的閑適,慢得像一首不慌不忙的民謠。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">草木從不負時節(jié)。青草舒展,鶯鳥輕啼,</p><p class="ql-block">荔枝、龍眼、芒果枝頭,悄悄鼓起青澀花苞;稻田新秧成行,在暖風里起伏,一直鋪向遠山。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這里的春,無乍暖還寒,只日復一日溫潤,把生機藏進每一寸土地。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人心亦是暖的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">檐下聽風,窗前看花。老人搖扇閑話:“這雨剛好,不誤插秧。”孩童追著落花奔跑,鞋底沾滿濕軟的瓣影與青草香。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">南國的春,不張揚,不凜冽,卻把溫柔與堅韌,寫進每一縷風、每一滴雨、每一片葉。它慢慢生長,靜靜綻放,如同這片土地上的人,</p><p class="ql-block">溫和而有力量,從容且有擔當。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人言春深似海,我說南國之春是長居心底的溫柔。</p><p class="ql-block"><br></p>