<p class="ql-block">紅帽輕立小橋頭,一溪春水映云岫。</p>
<p class="ql-block">綠樹扶疏藏古意,高樓隱約入清眸。</p>
<p class="ql-block">天光垂落陰云里,風過無聲春自流。</p>
<p class="ql-block">恍如踏進宋人畫,熙熙春色滿襟收。</p> <p class="ql-block">請看視頻,謝謝你!</p> <p class="ql-block">朱亭靜立水中央,圓窗框住半庭芳。</p>
<p class="ql-block">檐角微翹承曉露,石岸低回繞幽光。</p>
<p class="ql-block">池面浮青搖舊影,樓影斜侵入新塘。</p>
<p class="ql-block">誰家春色藏不?。恳煌ひ皇澜?,熙春正長。</p> <p class="ql-block">俯看亭子落春心,紅柱撐開碧玉林。</p>
<p class="ql-block">溪繞回環(huán)如篆字,樹分濃淡似琴音。</p>
<p class="ql-block">云閑不礙高樓立,風軟偏宜曲徑尋。</p>
<p class="ql-block">宋時畫稿今猶在,肆意春光次第深。</p> <p class="ql-block">亭中緩步戴紅冠,檐角挑開一寸天。</p>
<p class="ql-block">溪聲在左,樹影在右,春光不爭不搶,只靜靜鋪展。</p>
<p class="ql-block">遠樓如墨點,近綠似煙染,</p>
<p class="ql-block">我走過,便成了熙春里一行活的題款。</p> <p class="ql-block">圓拱如月臥春途,石徑蜿蜒接遠都。</p>
<p class="ql-block">苔痕未老花先發(fā),云影徐來鳥自呼。</p>
<p class="ql-block">拱外高樓參差立,拱內春風次第蘇。</p>
<p class="ql-block">宋人若見今此景,應笑春光未減初。</p> <p class="ql-block">紅亭倒浸一池春,水底飛檐亦生塵。</p>
<p class="ql-block">石岸圍出方寸靜,高樓浮在鏡中真。</p>
<p class="ql-block">云影徘徊不肯去,風來輕皺碧粼粼。</p>
<p class="ql-block">原來春色最慷慨,分一半入水,一半在人。</p> <p class="ql-block">橋上紅衣人未停,橋下春水自泠泠。</p>
<p class="ql-block">池心浮翠,樹杪藏鶯,高樓是遠山的注腳,</p>
<p class="ql-block">而我,是這幅宋式長卷里,一個微小卻篤定的墨點。</p>
<p class="ql-block">熙春不須遠尋,抬腳處,即是芳徑。</p> <p class="ql-block">長廊如帶系春光,白衫紅帽步徜徉。</p>
<p class="ql-block">檐牙低語舊時調,新綠漫過舊石墻。</p>
<p class="ql-block">廊外高樓拔地起,廊內春風拂面長。</p>
<p class="ql-block">宋肆未遠,熙春正盛,一步一景,皆可題行。</p> <p class="ql-block">紅檐飛處接古今,飛檐之下春意深。</p>
<p class="ql-block">小橋流水非舊夢,石徑蜿蜒是新吟。</p>
<p class="ql-block">高樓不礙東風過,綠樹偏宜細雨侵。</p>
<p class="ql-block">宋肆熙春何須問?抬眼即見,滿目清音。</p> <p class="ql-block">白衫紅帽穿亭過,圓窗裁得半庭春。</p>
<p class="ql-block">窗外新芽初破土,窗內光影正浮沉。</p>
<p class="ql-block">朱柱靜立如守歲,青苔暗長似知音。</p>
<p class="ql-block">原來傳統(tǒng)不是標本,是活在當下的呼吸與回聲。</p> <p class="ql-block">亭臺高處立春風,紅帽輕揚綠意中。</p>
<p class="ql-block">飛檐挑起云幾朵,小徑蜿蜒樹幾重。</p>
<p class="ql-block">遠樓如黛淡相望,近水含光靜不同。</p>
<p class="ql-block">宋肆熙春非遠事,只在此身,此步,此晴空。</p> <p class="ql-block">俯看紅亭鎮(zhèn)春心,白磚鋪作素箋臨。</p>
<p class="ql-block">飛檐如筆蘸天色,綠樹成行寫古今。</p>
<p class="ql-block">不須濃墨千般色,自有熙春萬種音。</p>
<p class="ql-block">宋時風骨今猶在,一亭一世界,春自深。</p> <p class="ql-block">仰看朱柱接云深,圓穹之下春意沉。</p>
<p class="ql-block">樹影婆娑如舊譜,樓影參差入新吟。</p>
<p class="ql-block">石徑灰白承步履,風過檐角帶清音。</p>
<p class="ql-block">宋肆未改春常在,只待人來,細細聽。</p> <p class="ql-block">紅柱撐開春一隅,白衫穿行似畫圖。</p>
<p class="ql-block">石徑蜿蜒藏宋韻,綠樹婆娑掩高樓。</p>
<p class="ql-block">人行其中不覺遠,春在眼底自成途。</p>
<p class="ql-block">熙春何須問來處?抬步即入宋人書。</p> <p class="ql-block">紅柱擎天綠作圍,飛檐欲舉春光飛。</p>
<p class="ql-block">石墻靜立承舊雨,高樓遙立映斜暉。</p>
<p class="ql-block">云影徘徊添層次,風來暗度舊芳菲。</p>
<p class="ql-block">宋肆熙春非虛語,處處皆是活的題記。</p> <p class="ql-block">球形鏡里收春色,紅亭端坐綠云中。</p>
<p class="ql-block">小徑如帶系古今,高樓隱約接蒼穹。</p>
<p class="ql-block">陰云不掩春生意,風過猶帶宋時風。</p>
<p class="ql-block">肆意熙春原在此,不爭不鬧,自蔥蘢。</p> <p class="ql-block">小星球上春獨步,紅帽一點綠成幕。</p>
<p class="ql-block">樹是宋人筆下意,樓是今朝天際柱。</p>
<p class="ql-block">灰藍天空低垂處,風來拂面似舊故。</p>
<p class="ql-block">原來春光無古今,只待心開,即成圖。</p> <p class="ql-block">仰看飛檐接云流,綠樹扶疏映小樓。</p>
<p class="ql-block">檐角微翹藏舊夢,云影徘徊寫新愁。</p>
<p class="ql-block">春在檐下不言說,風過亭前自點頭。</p>
<p class="ql-block">宋肆熙春何須遠?一抬頭,便入畫中游。</p> <p class="ql-block">圓臺立處春光聚,紅衣靜立風自徐。</p>
<p class="ql-block">車如墨點停邊角,樓似遠山入畫圖。</p>
<p class="ql-block">樹影濃淡皆宋意,云痕舒卷即春書。</p>
<p class="ql-block">熙春不擇地而生,只待人來,輕輕駐。</p> <p class="ql-block">紅柱圍出春一隅,石徑彎彎接遠途。</p>
<p class="ql-block">綠意浮于石隙里,云影浮在檐角初。</p>
<p class="ql-block">結構雖新承古意,春光不改舊時如。</p>
<p class="ql-block">宋肆熙春非虛設,步步皆是活的注疏。</p> <p class="ql-block">紅柱環(huán)成春之隧,白地中央春自匯。</p>
<p class="ql-block">欄桿雕花承宋韻,綠樹搖風應新律。</p>
<p class="ql-block">傳統(tǒng)不是舊門鎖,是門開處,春滿衣。</p>
<p class="ql-block">熙春無限好,正在紅白之間,呼吸之間。</p>