<p class="ql-block">春風(fēng)駘蕩,草木芳菲,神州大地繁花競(jìng)綻,正是人間踏春賞景之時(shí)。金英鋪野,嫩蕊凝香,春光以溫柔鋪展天地,自然以絢爛饋贈(zèng)眾生。</p><p class="ql-block">賞花本為雅事,是與春光相擁,與自然對(duì)話(huà),亦是涵養(yǎng)心性、映照品德。然美景當(dāng)前,更需文明隨行;繁花入目,尤應(yīng)惜護(hù)于心。</p><p class="ql-block">奈何每至春盛,總有愛(ài)美而無(wú)賞美之涵養(yǎng)、愛(ài)花而無(wú)護(hù)花之德行者,隨意攀折、肆意踐踏,屢見(jiàn)不鮮。觀(guān)之令人扼腕,亦為之汗顏。文以載道,詩(shī)以言志。</p><p class="ql-block">今有感而作詩(shī)詞十九章,詠百花之美,倡文明之風(fēng)。愿每一位踏春之人,懷敬畏之心,守禮儀之度,不折一枝、不踏一叢,讓春光長(zhǎng)駐,讓芬芳永續(xù),以雅行赴春約,以文明賞芳華。</p><p class="ql-block"> ——卷首語(yǔ)</p> <p class="ql-block"><b>一·文明賞花</b></p><p class="ql-block">金英漫野正芬芳,</p><p class="ql-block">莫折花枝惜嫩黃。</p><p class="ql-block">留得春光千萬(wàn)朵,</p><p class="ql-block">清風(fēng)共賞久留香。</p> <p class="ql-block">春天,百花斗艷,是人們戶(hù)外賞花的好時(shí)光。賞花,也是考量每個(gè)人的素養(yǎng)品位及道德行為的一把標(biāo)尺,切不可忘乎所以,圖自己快樂(lè)而讓人痛心、惡心!</p> <p class="ql-block">二·心存敬畏</p><p class="ql-block">金浪翻風(fēng)漫野黃,</p><p class="ql-block">紅衣笑立菜花旁。</p><p class="ql-block">青山作伴留春影,</p><p class="ql-block">一鏡收來(lái)滿(mǎn)袖香。</p> <p class="ql-block">花是自然贈(zèng)予人間的溫柔饋贈(zèng),從春日枝頭的玉蘭,到田壟間鋪展的油菜花海,每一朵花都藏著天地的靈氣與生機(jī)。</p> <p class="ql-block"><b>三·莫傷農(nóng)</b></p><p class="ql-block">金鋪野陌春潮涌,</p><p class="ql-block">蝶舞蜂香滿(mǎn)徑濃。</p><p class="ql-block">莫踏芳叢傷雅趣,</p><p class="ql-block">惜花方見(jiàn)品尊崇。</p> <p class="ql-block">愛(ài)花是刻在骨子里的天性,而賞花,卻是對(duì)一個(gè)人素養(yǎng)與品位的最好檢驗(yàn)。</p> <p class="ql-block"><b>四·莫傷春</b></p><p class="ql-block">沃野金花映日黃,</p><p class="ql-block">誰(shuí)知粒粒汗凝香。</p><p class="ql-block">莫教亂踏傷春壟,</p><p class="ql-block">留取豐收待歲忙。</p> <p class="ql-block">真正的賞花人,懂得以溫柔待花。他們會(huì)駐足凝望,細(xì)嗅花香,看蜂蝶繞蕊,聽(tīng)風(fēng)過(guò)花梢,在一花一葉間感受自然的韻律。</p> <p class="ql-block"><b>五·斥搖花取樂(lè)</b></p><p class="ql-block">徑畔花枝映曉晴,</p><p class="ql-block">強(qiáng)搖落瓣博歡情。</p><p class="ql-block">愚行損美失雅趣,</p><p class="ql-block">素質(zhì)堪憂(yōu)惹惡評(píng)。</p><p class="ql-block">風(fēng)里繁花如雪飛,</p><p class="ql-block">強(qiáng)搖艷蕊失清暉。</p><p class="ql-block">賞花只合輕相賞,</p><p class="ql-block">莫使塵心毀翠微。</p> <p class="ql-block">可悲的是,有些人只為一時(shí)拍照取樂(lè),肆意踩踏田間地頭的油菜花、搖落枝頭的繁花、強(qiáng)行攀折花枝……,這般行為,看似是“親近自然”,實(shí)則是對(duì)美的踐踏,更是素養(yǎng)缺失的體現(xiàn)。</p> <p class="ql-block"><b>六·斥折花</b></p><p class="ql-block">翠徑紅芳次第開(kāi),</p><p class="ql-block">攀枝折蕊手頻摧。</p><p class="ql-block">稚童不解文明意,</p><p class="ql-block">只學(xué)尊前折柳來(lái)。</p><p class="ql-block">漫把花枝強(qiáng)折殘,</p><p class="ql-block">香消翠減淚闌干。</p><p class="ql-block">惜花若有真涵養(yǎng),</p><p class="ql-block">不損芳菲一寸歡。</p> <p class="ql-block"><b>七·鷓鴣天·斥毀花取樂(lè)</b></p><p class="ql-block">遍野金黃映遠(yuǎn)疇,</p><p class="ql-block">春風(fēng)送暖蕊香浮。</p><p class="ql-block">攀枝搖落傷春意,</p><p class="ql-block">踏蕊摧芳失雅流。</p><p class="ql-block">輕拂袖,慢凝眸,</p><p class="ql-block">惜花方見(jiàn)品中優(yōu)。</p><p class="ql-block">自然饋贈(zèng)皆珍寶,</p><p class="ql-block">莫讓塵心毀碧幽。</p> <p class="ql-block">品位,從來(lái)不是博眼球的嘩眾取寵,而是對(duì)自然的敬畏與珍惜。</p> <p class="ql-block">花有花期,自然有法則。破壞一朵花,便是毀掉一份生機(jī);糟蹋一片花海,便是辜負(fù)自然的饋贈(zèng)。</p> <p class="ql-block"><b>八·嘆孩童攀枝</b></p><p class="ql-block">稚子攀枝意未休,</p><p class="ql-block">旁人拍照樂(lè)悠悠。</p><p class="ql-block">嬌花簌簌隨風(fēng)落,</p><p class="ql-block">弱干搖搖似欲愁。</p><p class="ql-block">護(hù)綠應(yīng)知從小始,</p><p class="ql-block">惜芳莫待老來(lái)羞。</p><p class="ql-block">文明二字心中記,</p><p class="ql-block">莫讓春光付濁流。</p> <p class="ql-block">以惜花之心賞景,以溫柔之意待物,方能讀懂花的美好,彰顯自身的修養(yǎng),讓自然之美長(zhǎng)久留存于人間。</p> <p class="ql-block"><b>九·斥攀樹(shù)折枝</b></p><p class="ql-block">紅櫻灼灼綻芳叢,</p><p class="ql-block">卻見(jiàn)頑人踏樹(shù)中。</p><p class="ql-block">嫩干難承千鈞重,</p><p class="ql-block">柔枝怎耐幾番攻。</p><p class="ql-block">折花只為留虛影,</p><p class="ql-block">損木全因失雅風(fēng)。</p><p class="ql-block">美景共憐方久賞,</p><p class="ql-block">莫教春色淚空濛。</p> <p class="ql-block">莫讓一時(shí)的快意,毀掉世間難得的芳菲,素養(yǎng)藏于細(xì)節(jié),美,更需守護(hù)。</p> <p class="ql-block"><b>十·嘆癲狂</b></p><p class="ql-block">荒郊枯樹(shù)亦含春,</p><p class="ql-block">豈任攀援踐履頻。</p><p class="ql-block">眾手折枝傷物性,</p><p class="ql-block">群身登木失天真。</p><p class="ql-block">殘條斷干凝清怨,</p><p class="ql-block">敗景荒園觸目顰。</p><p class="ql-block">莫逞一時(shí)嬉樂(lè)意,</p><p class="ql-block">須知草木亦堪珍。</p> <p class="ql-block">當(dāng)知:金黃鋪阡陌,花香入袖羅。莫教踐踏去,美景待人和。</p> <p class="ql-block"><b>應(yīng)懂:花是春之魂,香凝天地恩;輕心輕折損,雅趣付塵痕。</b></p> <p class="ql-block"><b>十一·采桑子·折枝自賞</b></p><p class="ql-block">粉林如海春如海,手折殘紅。自飾芳容,哪管枝頭春意空。</p><p class="ql-block">嬌姿雖美心無(wú)度,踐踏東風(fēng)。私欲無(wú)窮,辜負(fù)夭桃一徑濃。</p> <p class="ql-block"><b>十二·賞花誡陋</b></p><p class="ql-block">百花競(jìng)艷遍野芳,</p><p class="ql-block">尋春莫負(fù)好風(fēng)光。</p><p class="ql-block">折枝損艷情何陋,</p><p class="ql-block">踏蕊摧芳品自傷。</p><p class="ql-block">留得繁花供眾賞,</p><p class="ql-block">收來(lái)清韻入詩(shī)行。</p><p class="ql-block">心存敬畏憐天物,</p><p class="ql-block">一寸塵心不染霜。</p> <p class="ql-block">十三·斥采擷格桑</p><p class="ql-block">格桑遍野綻芳叢,</p><p class="ql-block">采擷盈懷意未窮。</p><p class="ql-block">頭上花環(huán)凝艷色,</p><p class="ql-block">手中花束損春容。</p><p class="ql-block">輕拈豈惜根株弱,</p><p class="ql-block">亂折唯圖影相濃。</p><p class="ql-block">美景當(dāng)憐休妄取,</p><p class="ql-block">莫教荒野失芳蹤。</p> <p class="ql-block"><b>十四·卜算子·惜花</b></p><p class="ql-block">灼灼滿(mǎn)枝紅,占盡春風(fēng)意。莫折芳菲入掌中,辜負(fù)枝頭媚。</p><p class="ql-block">花謝亦堪憐,開(kāi)落皆天意。留得馨香共賞之,方是真憐惜。</p> <p class="ql-block"><b>十五·采桑子·斥折花</b></p><p class="ql-block">滿(mǎn)園春色堪憐惜,</p><p class="ql-block">何苦摧芳。</p><p class="ql-block">亂折枝香,</p><p class="ql-block">頭頂花環(huán)毀艷妝。</p><p class="ql-block">文明底線(xiàn)輕拋卻,</p><p class="ql-block">徒留笑章。</p><p class="ql-block">哪得芬芳,</p><p class="ql-block">莫待無(wú)花空感傷。</p> <p class="ql-block"><b>十六·采桑子·群折貽羞</b></p><p class="ql-block">漫山梨雪隨風(fēng)舞,</p><p class="ql-block">亂折金黃。</p><p class="ql-block">遍插云妝,</p><p class="ql-block">四野狼藉草木傷。</p><p class="ql-block">無(wú)知妄作輕公德,</p><p class="ql-block">丑態(tài)昭彰。</p><p class="ql-block">莫笑疏狂,</p><p class="ql-block">留得殘英待曉霜。</p> <p class="ql-block"><b>十七·諷登高折花</b></p><p class="ql-block">為求艷影上高枝,</p><p class="ql-block">不顧繁花正盛時(shí)。</p><p class="ql-block">樹(shù)骨難支人重負(fù),</p><p class="ql-block">春心已被俗塵欺。</p><p class="ql-block">折來(lái)片刻虛榮在,</p><p class="ql-block">毀卻經(jīng)年美景遲。</p><p class="ql-block">寄語(yǔ)游園諸看客,</p><p class="ql-block">惜花即是惜芳姿。</p> <p class="ql-block"><b>明白:花綻皆成韻,人觀(guān)見(jiàn)品流;輕摧芳蕊處,便是俗情羞!</b></p> <p class="ql-block"><b>十八·西江月·諷折枝賞花</b></p><p class="ql-block">艷蕊枝頭爭(zhēng)俏,芳叢徑畔生嬌。無(wú)端攀折任風(fēng)搖,辜負(fù)春光多少。</p><p class="ql-block">美景應(yīng)同共賞,良辰豈忍輕糟。惜花護(hù)綠是心昭,莫教殘紅空悼。</p> <p class="ql-block"><b>十九·倡文明賞花</b></p><p class="ql-block">三月櫻花映晴空,</p><p class="ql-block">笑立花前意自融。</p><p class="ql-block">不折芳枝留雅韻,</p><p class="ql-block">輕偎秀色沐春風(fēng)。</p><p class="ql-block">心隨美景添清趣,</p><p class="ql-block">身與自然共雅容。</p><p class="ql-block">賞花當(dāng)守文明禮,</p><p class="ql-block">不負(fù)春光不負(fù)紅。</p> <p class="ql-block">★<b><i>結(jié)尾語(yǔ)</i></b></p><p class="ql-block">春有百花,皆為天地靈秀;人有雅行,方不負(fù)自然盛情。十九首詩(shī)詞,道盡賞花之趣,更明文明之理。折枝摧蕊,損的是春光,失的是品行;惜花護(hù)芳,留的是美景,修的是心性。愿此后每一個(gè)花開(kāi)時(shí)節(jié),人們皆能輕步花間,靜賞芳華,以溫柔待繁花,以文明伴旅途,讓春日美景共人同賞,讓清雅品行與春長(zhǎng)存,讓自然之美與心靈之善,在春風(fēng)里久久相融,歲歲流芳。</p>