亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

燼上鳶:督軍府的無影客

放開所有

<p class="ql-block">前言</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">民國十二年,霜降。欒城,子時三刻,沈府。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">寒夜如一口倒扣的冷棺,將偌大宅院悶得死寂。老仆提著一盞昏黃燈籠走過月洞門,鞋底碾過霜花,細(xì)碎聲響瘆人入骨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜風(fēng)驟然一緊,貼著后頸鉆來,涼得刺骨。他頸間汗毛根根倒豎。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">下一刻,脖子猛地一涼。</p><p class="ql-block">不是風(fēng),是黏膩、鋒利、帶著死氣的冷。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他慌忙抬手去摸,渾身力氣卻瞬間被抽干。倒地前,視線里只掠進(jìn)一道淡得近乎透明的黑影,快如怨魂,一閃而逝。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">悶響輕落,人栽在霜地。</p><p class="ql-block">燈籠滾遠(yuǎn),燭火“噗”地悶滅,似被一只無形的嘴吹熄。</p><p class="ql-block">沈府深處,徹底墜入無光的黑暗。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">書房內(nèi),沈闕靜坐如初,早已聽見那聲微不可聞的墜地。</p><p class="ql-block">他緩緩合上桌上靛青粗布筆記,封皮無字,只右下角一枚淡墨小圓,如未琢古玉,如緊閉鬼眼。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">指尖輕按那點(diǎn)墨痕,他聲音平靜得詭異:</p><p class="ql-block">“既然來了,就請進(jìn)吧。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">話音未落,房門無風(fēng)自開。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">門口立著一道玄黑人影,仿佛從夜色中直接剜下一塊。半張鐵面具覆面,下頜冷硬如尸,唇線繃成一道死寂的直線。他無步無聲,如黑煙般“流”入屋內(nèi),停在燭光邊緣,連燭火都在他身前畏縮扭曲。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“東西?!?lt;/p><p class="ql-block">聲音低沉沙啞,如砂石磨鐵,帶著一身死氣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈闕抬眼:“在老夫這里。但你們拿不走?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">來人沉默,周身寒氣驟沉,冷如冰窖。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈闕輕嘆:“‘雀紋’要的東西,從來無人能留??纱宋锛毶蚣已}為引,守拙心法為鑰,方能現(xiàn)世。老夫一死,它便永埋黃泉。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“東西?!?lt;/p><p class="ql-block">來人再重復(fù)一字,字字冰寒,殺戾畢露。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">燭火猛然爆響,光影亂顫。</p><p class="ql-block">沈闕瞳孔驟縮——對方袖口之下,一道細(xì)如發(fā)絲的冷光一閃,薄如夜風(fēng),輕如嘆息。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈闕忽然笑了,蒼涼而平靜。</p><p class="ql-block">他挺直脊背,攏袖靜立,如一根立在鬼門關(guān)口的枯竹。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黑影動了。</p><p class="ql-block">快到肉眼無法捕捉,一瞬已貼至身前,冷意如尸氣撲面。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈闕不躲不閃,反而迎上前半步。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">頸側(cè)一涼,不是刀割,是霜吻,是鬼觸。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他發(fā)不出半點(diǎn)聲響,只喉間滾出血沫,順著書架緩緩滑下。視線模糊的最后一刻,只見黑影從他懷中取走一本油布裹緊的薄冊。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">冊頁翻開,燭光刺目。</p><p class="ql-block">扉頁一行小字,殷紅如血:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">國之重器,守拙以藏。血脈為鑰,心法為引。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黑影合冊入懷,離去前冷冷一瞥。</p><p class="ql-block">沈闕頸間一道細(xì)直齊整的刀口,紅得驚心,如鬼線封喉。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他推門踏入黑暗,一瞬消融,仿佛從未存在。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">片刻后,沈府四處詭異地亮起火星。</p><p class="ql-block">火起得迅猛異常,似早已潑遍火油。夜風(fēng)一卷,整座宅院化作煉獄,火舌舔紅夜空,欒城半壁染血。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">火光中數(shù)道黑影無聲穿梭,所過之處火勢更烈。那道玄色身影立在最高院墻,回頭一望。</p><p class="ql-block">面具一半浴火如煉獄,一半沉夜如黃泉。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">縱身一躍,徹底消失。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">身后沈府轟然坍塌,梁木斷裂與火嘯凄厲交織,旋即被夜風(fēng)撕碎。</p><p class="ql-block">焦黑廢墟間,四十三具焦尸蜷縮橫陳,面目全非,死狀凄厲。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">天亮火熄。</p><p class="ql-block">縣令在廢墟中翻檢,空氣中飄著皮肉焦糊的腥氣。書房焦骨頸骨上,一道細(xì)痕切面如鏡,絕非火傷,亦非凡刃。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">縣令背脊發(fā)寒,啞聲落筆:闔府罹難,葬身火海,疑為仇殺。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">仵作顫聲低語:多處火油痕跡,是縱火。死狀,都太齊整了。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">縣令不語,望著焦土搖頭。</p><p class="ql-block">卷宗合上,沈家一案,就此塵封,仿佛從未發(fā)生。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">無人知曉,后院假山最深的石洞里,一個十八九歲的姑娘蜷縮了整整一夜。</p><p class="ql-block">她死死捂住嘴,連呼吸都不敢太重,聽著外面火嘯、慘叫、梁柱崩塌,渾身抖得不成樣子。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">直到天光微亮,一切聲響徹底沉寂,她才扶著冰冷石壁,哆哆嗦嗦往外爬。</p><p class="ql-block">懷里緊緊抱著一只藍(lán)布包袱,指節(jié)因用力而泛白。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">走出石洞那一刻,迎面便是滿目焦黑、斷木殘垣,曾經(jīng)熟悉的家,只剩一片死寂廢墟。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她腿一軟,踉蹌著扶住假山石,臉色慘白如紙,眼眶瞬間通紅,渾身控制不住地發(fā)顫。</p><p class="ql-block">沒有哭喊,卻比號啕更揪心——嘴唇哆嗦著,眼底是驚惶、恐懼、茫然,還有壓不住的后怕與劇痛。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她望著那片灰燼,站了許久,直到晨霧漫上來,才失魂落魄地轉(zhuǎn)過身,一步一顫,消失在濃霧里。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">石洞內(nèi),只余一灘冰冷水漬,濕痕未干。</p><p class="ql-block">分不清是夜露,還是她一夜強(qiáng)忍、終未落下的淚。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">第一章 北城風(fēng)急(精修版)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">民國十二年,冬。</p><p class="ql-block">欒城沈家滅門,已過三月。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">北城剛落過一場深雪,天寒地凍,風(fēng)如碎冰刮面。督軍府朱漆大門緊閉,兩側(cè)石獅披雪,更顯肅殺。府內(nèi)庭院深深,行人步履輕緩,連語聲都壓得極低,透著常年緊繃的森嚴(yán)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后宅暖閣,沈知鳶臨窗翻著一本舊冊。</p><p class="ql-block">她入督軍府,已有一月有余。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">對外,人人只道厲戍珩新納的夫人,是落魄孤女,無依無靠,得督軍收留,抬了個體面身份。</p><p class="ql-block">內(nèi)里,唯有厲戍珩清楚,她從不是需人憐惜的弱女子。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她是沈闕獨(dú)女,沈家大火唯一的活口。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">那日自欒城濃霧逃出生天,她隱姓埋名,顛沛輾轉(zhuǎn),終至北城。她未亂投門路,未四處哭訴,先混跡市井,默默觀察——看兵權(quán)歸屬,看軍紀(jì)民風(fēng),看這坐鎮(zhèn)一方的督軍,是媚外茍安,還是守土護(hù)民。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">幾番觀望,她心中已定。</p><p class="ql-block">整座北城,唯有厲戍珩手握重兵,軍紀(jì)嚴(yán)明,不欺百姓,對東洋人素來強(qiáng)硬,寸步不讓。</p><p class="ql-block">也唯有此人,既能護(hù)她周全,亦值得她以身入局,賭上一場。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">想通透那日,她徑直往督軍府去。</p><p class="ql-block">衣衫雖舊,脊背卻挺得筆直,不卑不亢,對守門衛(wèi)兵平靜道:</p><p class="ql-block">“煩請通報督軍,我有一事,關(guān)乎北城安穩(wěn),也關(guān)乎東洋人的后手?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">衛(wèi)兵見她氣度不凡,不敢怠慢,層層上報。</p><p class="ql-block">不多時,她被引入外廳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩一身筆挺軍裝端坐其上,眉眼銳利如刀,周身沙場煞氣沉沉,淡淡一掃,似能洞穿人心。</p><p class="ql-block">尋常女子早被懾得心神不寧,她卻只垂眸見禮,禮數(shù)周全,抬眼時目光坦蕩:</p><p class="ql-block">“民女沈知鳶。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">只一個名字,厲戍珩擱在桌沿的指尖微不可察一頓。</p><p class="ql-block">沈家滅門案,他早有耳聞,更暗中追查。沈闕一生剛正,潛心國之重器,不肯依附各方,終落得闔府葬身火海,他本就敬佩惋惜。</p><p class="ql-block">眼前女子不過十八九歲,提及家門慘事,面上不失態(tài),只眼底壓著濃得化不開的沉郁,心性遠(yuǎn)勝常人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你既知此處是督軍府,便該明白,我不會隨便收留來歷不明之人?!眳柺衤暰€低沉威嚴(yán)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶不慌不忙:“民女觀察督軍多日。督軍守北城、護(hù)百姓,對東洋人寸步不讓,是值得信靠之人。我孤身一人,無處可去,只求一處安身之地,愿以所能,為督軍分憂?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“分憂?”厲戍珩眉梢微挑。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“是?!彼齻?cè)身望向院外,條理清晰,字字篤定,</p><p class="ql-block">“督軍府外明哨三人,暗哨兩人,布防看似嚴(yán)密,實(shí)則西側(cè)院墻近老槐樹,陰影濃重,夜間極易被人攀越;后巷轉(zhuǎn)角空蕩無遮,若有人潛伏,可從容窺探府內(nèi)進(jìn)出。兩處皆是破綻,若遇心懷不軌之徒,極易趁虛而入?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一席話說得精準(zhǔn)利落,直指要害,全然不像深閨女子的見識。</p><p class="ql-block">厲戍珩心中微震——督軍府布防,皆是老兵親手安排,竟被一個年輕姑娘一眼看穿疏漏。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你懂這些?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“家父在世時,曾教我觀勢、辨險、布防之理。”沈知鳶點(diǎn)到即止,</p><p class="ql-block">“我不敢言能助督軍攻城略地,但暗處窺伺、人心詭譎、東洋人的小動作,我或許能比旁人看得更清。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩凝視她許久。</p><p class="ql-block">女子身形單薄,眼神卻亮得驚人,鎮(zhèn)定、隱忍,又帶著破釜沉舟的決絕。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他敬佩沈闕的氣節(jié),更看得出,此女絕非池中之物。</p><p class="ql-block">留她在身邊,或有風(fēng)險,卻也能多一雙看透暗處陰謀的眼睛。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">片刻沉默后,他緩緩開口,聲如定音:</p><p class="ql-block">“從今日起,你便留在府中。對外,你是我厲戍珩的夫人,無人敢動你分毫。對內(nèi),你守好分寸,我護(hù)你安穩(wěn)。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶微微躬身,聲輕卻堅定:</p><p class="ql-block">“謝督軍?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">自此,她以厲夫人的身份,安居督軍府后宅。平日不多言、不多事,看似安靜閑居,實(shí)則眼觀六路、耳聽八方,將府內(nèi)外風(fēng)吹草動盡收眼底。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">此刻暖閣,她合上舊冊,指尖輕摩挲袖口暗藏的半片銅片——那是沈家火場帶出的唯一信物,上刻殘缺雀紋。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“小姐,外頭風(fēng)大,仔細(xì)著涼?!笔嬉舛酥鵁岵枳呓?,低聲道,“督軍一早帶張副官出城巡查,說是晌午前后回府。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶推開一條窗縫,北風(fēng)卷著雪沫灌入,她渾然不覺冷。</p><p class="ql-block">“這幾日府外可有異常?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“街口多了不少生面孔,東洋人商行的車輛往來也比往常頻繁,還有人鬼鬼祟祟往府門口瞟。”舒意壓低聲音。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶眸色微冷。</p><p class="ql-block">欒城血案不會就這么算了。雀紋、東洋人,都在找沈家剩下的東西,也在找她。她入督軍府,本就是以身為餌,借厲戍珩的勢力,把暗處的蛇,一條條引出來。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“盯著便好,不必聲張?!彼Z氣平靜,“他們越急,越容易露出馬腳。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">舒意應(yīng)聲退下。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶望著灰蒙蒙的街道,心底了然。</p><p class="ql-block">一場風(fēng)浪,已在悄然醞釀。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">同一時刻,北城郊外官道。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">林風(fēng)捂著腰側(cè),踉蹌在雪地里狂奔。</p><p class="ql-block">鮮血從指縫不斷涌出,染紅大半衣襟,每一步都牽扯著傷口劇痛。身后槍聲接連呼嘯,擦著耳畔飛過,打得雪地碎屑四濺。</p><p class="ql-block">十幾個東洋浪人持槍緊追,喝罵聲刺耳,眼神陰狠如狼。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">林風(fēng)本是江湖義士,性子剛烈,見不慣東洋人在國土上橫行。</p><p class="ql-block">他聽聞欒城沈家遺物落入東洋商行之手,便冒險潛入,想將東西偷出,交還沈家后人。</p><p class="ql-block">不料剛得手便被發(fā)覺,一路追殺至此,他身中一槍,體力早已瀕臨極限。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“再跑,直接開槍!”東洋人頭目厲聲喝令。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">林風(fēng)心頭一沉,眼看就要陷入絕境,前方雪地忽然傳來整齊沉肅的腳步聲。</p><p class="ql-block">一隊黑衣衛(wèi)兵持槍列陣,氣勢凜冽,瞬間封住整條道路。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">為首之人身披黑色大氅,身姿挺拔如松,面容冷峻,眉眼間盡是沙場鐵血煞氣。</p><p class="ql-block">正是北城督軍,厲戍珩。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他勒馬駐足,目光掃過雪地血跡,淡淡落在追來的東洋人身上,聲音冷如寒冰:</p><p class="ql-block">“光天化日,持械追殺,當(dāng)我北城是無主之地?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛立刻上前一步,厲聲喝道:“督軍在此,統(tǒng)統(tǒng)放下武器!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人頭目臉色一變,強(qiáng)自撐著開口:“督軍,此人偷盜我方商行貴重物品,我們只是拿回屬于自己的東西。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“東西?”厲戍珩唇角勾起一抹冷冽笑意,“在北城境內(nèi),凡事便要講北城的規(guī)矩。他偷沒偷,輪不到你們說了算?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他眼神一沉,抬手示意。</p><p class="ql-block">衛(wèi)兵瞬間上前,槍口齊齊對準(zhǔn)東洋人,威壓撲面而來。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人頭目臉色青白交錯,卻不敢與厲戍珩正面沖突,只得恨恨咬牙:“督軍,此事我們不會善罷甘休?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“隨時恭候?!眳柺裾Z氣平淡,卻字字帶著不容置疑的威壓。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人不甘地瞪了一眼雪地里的林風(fēng),終是悻悻撤去。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">危機(jī)一解,林風(fēng)松了口氣,傷口劇痛驟然翻涌,眼前一黑,險些栽倒在地。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩翻身下馬,走到他面前,目光落在他懷中死死護(hù)住的油布小包上,淡淡開口:</p><p class="ql-block">“你偷的,是什么?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">林風(fēng)咬牙抬頭,喘著粗氣道:“沈家的東西……絕不能落在東洋人手里?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩眸色驟然深了幾分。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他看向張猛:“帶回去,治傷?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“是!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">衛(wèi)兵上前,扶起失血過多、已然支撐不住的林風(fēng)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩重新上馬,望向督軍府的方向,眼底寒意漸濃。</p><p class="ql-block">東洋人的手,已經(jīng)伸得越來越近。</p><p class="ql-block">而他府中那位看似安靜的沈夫人,恐怕早已料到這一天。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">風(fēng)雪更急,天色愈發(fā)陰沉。</p><p class="ql-block">一場席卷北城的暗戰(zhàn),才剛剛拉開序幕。</p> <p class="ql-block">第二章 登門叫陣(精修版)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">正午剛過,積雪未融,日色淡如蒙灰薄冰。北風(fēng)卷著碎雪在街上亂刮,行人縮頸匆匆,整條街都透著冬日的冷清肅殺。唯有督軍府門前,石獅披雪,槍兵挺立,一派森嚴(yán),讓人不敢靠近。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">未幾,街那頭忽然傳來雜亂腳步聲與呵斥聲。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七八個身穿土黃色短打、留著八字胡的東洋人,領(lǐng)著十幾個腰挎短刀、面相兇惡的浪人,橫沖直撞而來。個個神色囂張,走路搖搖晃晃,仿佛這北城大街是他們自家后院。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">為首的東洋男人身材矮壯,滿臉橫肉,三角眼斜吊,未語先帶兇戾。他走到督軍府門前,不通傳、不禮讓,伸手便推攔門衛(wèi)兵,嘴里嘰里呱啦亂叫,漢語半生不熟,刺耳得很。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“讓開!我們要見厲督軍!立刻!馬上!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">守門衛(wèi)兵皆是厲戍珩親衛(wèi),個個腰板筆直,眼神銳利,哪會吃這一套。當(dāng)下橫槍一攔,槍托重重一頓,發(fā)出沉悶震響。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“督軍府重地,禁止喧嘩!要見督軍,先遞帖子,等候通傳!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“遞帖子?”東洋領(lǐng)頭人嗤笑一聲,滿臉不屑,“我們是大日本商行的人,見你們督軍,還要什么帖子?讓開!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他說著又要硬闖,身后浪人也跟著起哄,呼喝連連,氣焰囂張至極。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">就在雙方僵持、氣氛一觸即發(fā)之際,督軍府內(nèi)忽然傳來沉穩(wěn)厚重的腳步聲。</p><p class="ql-block">不疾不徐,卻帶著一股不容置疑的氣勢。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">眾人循聲望去,只見一道高大魁梧的身影從府內(nèi)大步走出。</p><p class="ql-block">此人肩寬背厚,如鐵塔落地,氣勢沉猛,壓得人呼吸一滯。臉龐粗硬方正,膚色黝黑,說話嗓門敞亮,帶著久經(jīng)沙場的悍烈——正是督軍副官張猛。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛出身行伍,從小兵一路拼殺上來,性子烈、下手黑,對上司忠心,對百姓寬厚,唯獨(dú)對東洋人,半分不忍讓。此刻一見門外這群人吵吵嚷嚷,他眉頭一擰,眼一瞪,張口便是炸雷似的喝罵。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“吵什么吵!督軍府門前也是你們?nèi)鲆暗牡胤剑恳粋€個活得不耐煩了?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">嗓門之大,震得門口積雪簌簌掉落。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋領(lǐng)頭人被這一聲喝得耳膜發(fā)疼,下意識后退半步,隨即又覺丟了面子,立刻梗著脖子上前:“你是什么人?這里有你說話的份嗎?叫厲督軍出來!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“我是誰?”張猛嗤笑一聲,往前踏一步,身形壓迫感撲面而來,“老子是厲督軍副官張猛!督軍府的事,老子說得上話!你們這群東洋鬼子,不在商行待著,跑到這兒大呼小叫,想找死?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你敢罵人?”東洋人頭目臉色一變,手按刀柄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“罵你怎么了?”張猛眼一瞪,火氣上竄,“老子不僅敢罵,還敢打!光天化日,帶刀持械,圍堵督軍府,擾亂北城治安,真當(dāng)我們中國沒人治得了你們?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他反手對著府內(nèi)一揮手。</p><p class="ql-block">剎那間,門內(nèi)呼啦啦沖出一隊黑衣衛(wèi)兵,個個持槍挺立,動作整齊劃一,“咔嚓”“咔嚓”上膛之聲接連響起,黑洞洞的槍口齊齊對準(zhǔn)門外東洋人,冰冷殺意瞬間彌漫。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋浪人臉色齊齊一變,下意識后退,氣焰頓時矮了一大截。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛見狀,冷笑一聲:</p><p class="ql-block">“怎么,剛才不是很橫嗎?現(xiàn)在知道怕了?晚了!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋領(lǐng)頭人又驚又怒,卻不敢真動手。他清楚,厲戍珩的兵個個都是尸山血海里爬出來的,真鬧起來,他們這十幾個人,不夠人家塞牙縫。只能強(qiáng)壓怒火,擺出交涉姿態(tài)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“我們不是來鬧事的,是來交涉!你們督軍府今天早上,是不是救了一個人?一個偷盜我們大日本商行貴重物品的支那人!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“支那人”三字入耳,張猛臉色瞬間冷得像冰。</p><p class="ql-block">他最恨這句。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你再敢說一遍?”張猛步步緊逼,聲音低沉兇戾,“這兒是北城,是中國的地盤!你嘴里再敢蹦出一個臟字,老子今天就讓你豎著進(jìn)來,橫著出去!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人頭目被他氣勢懾住,喉結(jié)滾動,卻仍硬撐:“那個人偷了我們商行極為重要的東西,必須交出來!那是我們的財產(chǎn)!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你們的財產(chǎn)?”張猛大笑,笑聲震得整條街嗡嗡響,“好一個你們的財產(chǎn)!我倒想問問,那東西原本是誰的?是你們搶來的、騙來的,還是偷來的?真當(dāng)我們北城百姓都是瞎子?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他頓了頓,聲音陡然轉(zhuǎn)厲:</p><p class="ql-block">“再說了,就算那人真有偷盜嫌疑,也該由我們北城官府審問定罪,輪得到你們東洋鬼子來指手畫腳?在我們的地界上,追殺、開槍、打殺搶掠,你們還有理了?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一連串質(zhì)問,字字如錘,砸得東洋人啞口無言。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“我們……我們只是拿回屬于自己的東西!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“放屁!”張猛厲聲打斷,“在北城,凡事講北城的規(guī)矩!你們跨國越界,持械行兇,當(dāng)街開槍,驚擾民眾,單這幾條,老子就能把你們?nèi)孔テ饋恚舆M(jìn)大牢關(guān)到死!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他往前再踏一步,虎目圓睜:</p><p class="ql-block">“現(xiàn)在,給你們兩個選擇——要么,立刻滾出督軍府,滾回你們的商行,以后安分守己,少在這兒蹦跶。要么,老子就以尋釁滋事、意圖謀反的罪名,把你們?nèi)磕孟?,就地正法!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">話音落下,衛(wèi)兵們齊齊往前一步,槍口壓得更低。</p><p class="ql-block">殺意凜冽。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人頭目臉色青一陣白一陣,冷汗直冒。他看得出來,張猛不是嚇唬人,是真敢動手。真惹急了,他們今天能不能活著離開都是問題。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">身后浪人們更是面面相覷,早已沒了之前的囂張。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你……你們等著!此事不會就這么算了!”東洋人頭目撂下一句場面話,狠狠一揮手,“走!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一群人灰溜溜轉(zhuǎn)身,狼狽退走,連頭都不敢回。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛望著他們逃竄的背影,啐了一口,大嗓門響徹街口:</p><p class="ql-block">“再來?再來一次老子揍一次!打到你們不敢踏進(jìn)北城一步!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">衛(wèi)兵們轟然應(yīng)聲,氣勢震天。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">街上遠(yuǎn)遠(yuǎn)圍觀的百姓也悄悄松了口氣,有人低聲贊嘆:“張副官真硬氣!”“對東洋人就該這樣!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛沒理會旁人議論,揮揮手讓衛(wèi)兵歸位,轉(zhuǎn)身大步踏入府內(nèi)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">剛過二門,便看見廊下站著一道挺拔身影。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩一身深色常服,負(fù)手而立,面色沉靜,眉眼間帶著慣有的冷厲。他顯然早已聽見前院動靜,一直在此等候。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“督軍?!睆埫褪諗繋追趾窔?,上前躬身行禮,“都打發(fā)走了,沒讓他們靠近內(nèi)院,也沒鬧大。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩微微頷首,目光平靜:“他們不會善罷甘休?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“怕他們?”張猛咧嘴,滿不在乎,“真敢來硬的,咱們直接扣下來,看誰狠!左右不過是一群外域蠻夷,還能翻了天不成?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩淡淡看他一眼:“你性子太急,遇事容易沖動,往后多留心。對方背后不只是商行那么簡單,牽扯很深?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛一愣:“督軍是說……他們背后還有人?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“嗯。”厲戍珩輕輕應(yīng)一聲,沒有多解釋,只緩緩道,“欒城沈家的事,沒那么容易了結(jié)。他們這次要的,也不只是林風(fēng)一個人?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛臉色漸漸凝重。</p><p class="ql-block">他雖粗,卻不傻。跟著厲戍珩多年,官場明暗、勢力糾葛,他多少也懂一些。東洋人這次如此強(qiáng)硬,顯然不只是為了一樁失竊案,背后藏著更大圖謀。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“那林風(fēng)……”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“先安排在偏院養(yǎng)傷,嚴(yán)加看管,不許任何人接近,也不許他隨意走動。”厲戍珩吩咐道,“他身上的東西,暫時別動,也別問。時機(jī)到了,自然有用。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“是!”張猛立刻應(yīng)聲。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩目光微微一轉(zhuǎn),望向后方深處,淡淡道:“夫人那邊,有什么動靜嗎?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛回想一下:“回督軍,后宅安安靜靜的,沒什么聲響。應(yīng)該是聽見了前院的動靜,但沒出來看?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩眸色微深。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶這個人,看似安靜閑居,不爭不搶,不出門、不議論、不插手軍務(wù),可府內(nèi)外任何一點(diǎn)風(fēng)吹草動,都逃不過她的眼睛。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人上門叫陣,這么大的動靜,她不可能沒聽見。</p><p class="ql-block">而以她的心性,也絕不會只是聽聽就算了。</p><p class="ql-block">她一定在判斷,在思索,在布局。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你下去吧,加強(qiáng)府內(nèi)外戒備,尤其是西側(cè)院墻與后巷,多布兩道暗哨。”厲戍珩緩緩開口,“督軍府以后,恐怕不會太平了?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛心頭一凜:“督軍是說,他們會來硬的?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“未必是他們親自來?!眳柺裾Z氣平靜,卻帶著一絲不易察覺的凝重,“有些人,習(xí)慣藏在暗處?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛不再多問,沉聲應(yīng)道:“屬下明白!這就去安排!保證一只蒼蠅都飛不進(jìn)內(nèi)院!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">說完,他轉(zhuǎn)身大步離去,行事雷厲風(fēng)行。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">廊下重新恢復(fù)安靜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩負(fù)手立于風(fēng)雪之中,目光深遠(yuǎn)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人的挑釁,只是開始。</p><p class="ql-block">林風(fēng)帶來的東西,是引子。</p><p class="ql-block">而他府中那位沈夫人,才是這盤棋最關(guān)鍵的一子。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她安靜,是因?yàn)樗诘取?lt;/p><p class="ql-block">等一個真正能落子的時機(jī)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">而他,也在等。</p><p class="ql-block">等暗處的人,徹底露出尾巴。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">風(fēng)雪漸緊,天色愈發(fā)陰沉。</p><p class="ql-block">一場更大的風(fēng)暴,正在北城上空,悄然凝聚。</p> <p class="ql-block">第三章 領(lǐng)事壓境(精修版)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">天色向晚,暮色把積雪染成沉郁的灰藍(lán)。北風(fēng)卷著碎雪掠過屋檐,發(fā)出嗚嗚聲響,給森嚴(yán)的督軍府,更添幾分肅靜壓抑。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">偏院廂房內(nèi)燃著炭火,暖意融融,與屋外酷寒截然兩分。林風(fēng)躺在硬板床上,腰間槍傷已由軍醫(yī)處置,層層紗布裹得嚴(yán)實(shí),血跡不再外滲。他臉色依舊蒼白,唇瓣干裂,呼吸卻已平穩(wěn)許多,不再是氣若游絲的模樣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他是被窗外一陣寒風(fēng)驚醒的。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">睜眼時,屋內(nèi)只點(diǎn)著一盞豆油燈,昏黃光暈在墻壁上搖搖晃晃,格外安靜。床頭守著一名黑衣衛(wèi)兵,見他睫毛顫動,立刻起身走近,聲音低穩(wěn):“你醒了,別動,傷口剛止穩(wěn),牽扯開來又要流血?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">林風(fēng)喉間滾動,干澀發(fā)疼,好不容易擠出沙啞聲音:“這里……是督軍府?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“是,督軍親自在路上把你救下,帶回府醫(yī)治。軍醫(yī)來看過,說子彈偏了半寸,未傷要害,算是撿回一條命?!毙l(wèi)兵語氣平靜,卻帶著強(qiáng)硬,“你安心養(yǎng)傷,其他事不必操心?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">林風(fēng)心頭一松,隨之又猛地繃緊,下意識想摸懷中貼身藏著的東西。</p><p class="ql-block">他拼著性命闖入東洋商行,挨了一槍,被十幾人追殺,為的就是那樣?xùn)|西。</p><p class="ql-block">絕不能落入東洋人之手。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“我懷里……有個油布包?!彼甭曢_口,傷口一扯,疼得倒抽冷氣,“那不是普通物件,是沈家的東西,是欒城沈府的遺物……”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">衛(wèi)兵伸手輕輕按住他的肩,將他按回床上:“督軍早有吩咐,你身上的東西已妥善收起,保管妥當(dāng),并未落入旁人之手。督軍說,那是國人之物,斷不會交給東洋人行歹?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">林風(fēng)微微一怔,緊繃的身軀漸漸松弛。</p><p class="ql-block">他行走江湖多年,見慣了官場勢力的蠅營狗茍,不少人面對東洋人卑躬屈膝,只求自保。可厲戍珩不僅當(dāng)街出手相救,還護(hù)住他帶回的物件,這份風(fēng)骨,已是難得。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“多謝督軍……”他低聲喃喃一句,再度閉上眼,心中稍稍安定。</p><p class="ql-block">只要東西還在中國人手里,沈家四十三口亡魂,便不算白白慘死。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">與此同時,前院書房。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩一身筆挺軍裝,端坐案前,桌上攤開北城布防詳圖,朱筆在幾處關(guān)鍵位置輕輕點(diǎn)著。張猛垂手立在一旁,剛將府內(nèi)外增哨加崗事宜一一安排妥當(dāng),連后巷、西側(cè)院墻等薄弱處,都額外多布了兩輪暗哨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“林風(fēng)醒了。”張猛開口,聲音比白日收斂幾分,“人還算清醒,只是身子虛,短時間內(nèi)起不了床。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩頭也未抬,目光依舊落在地圖上:“看好他,不許外人靠近,也不許他隨意走動。他身上的東西,原樣封存,暫時不動?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“是?!睆埫蛻?yīng)下,又忍不住多嘴,“督軍,那東西到底是什么來頭?東洋人這般緊追不放,甚至不惜帶衛(wèi)隊上門施壓。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩放下朱筆,抬眸看向他,神色沉冷:“與欒城沈家有關(guān)。沈闕一生鉆研的東西,牽扯太大,東洋人志在必得?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛臉色微變:“就是三個月前滿門被焚的那個沈家?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“是?!眳柺竦瓚?yīng)聲,“沈家一案疑點(diǎn)重重,縱火痕跡明顯,死狀齊整,絕非普通仇殺。背后牽扯的勢力,遠(yuǎn)比我們看見的更深?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛還想再問,府門外忽然傳來異常沉重整齊的腳步聲。</p><p class="ql-block">不是衛(wèi)兵巡邏步調(diào),而是一列人馬行進(jìn)的聲響,靴底磕在青石板路上,聲聲清晰,帶著刻意炫耀武力的蠻橫壓迫感,一路直逼督軍府大門。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">緊接著,門外衛(wèi)兵急促的通報聲穿透庭院而來,語氣緊繃:</p><p class="ql-block">“督軍!東洋領(lǐng)事館領(lǐng)事松本,率衛(wèi)隊登門,求見督軍!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛雙目一瞪,火氣瞬間上來:“果然來了!還真敢?guī)l(wèi)隊硬闖,真當(dāng)咱們怕了他們不成?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩緩緩站起身,理了理軍裝領(lǐng)口,肩背挺拔如松,周身氣場愈發(fā)沉冷:“既然來了,就讓他們進(jìn)。我倒要看看,他們今日想如何要人?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">片刻之后,一群人浩浩蕩蕩踏入前院。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">為首之人正是東洋駐北城領(lǐng)事松本,一身黑色西式禮服,頭發(fā)梳得油光水滑,兩撇小胡子修剪整齊,面色陰鷙,眼神居高臨下,滿是傲慢。他身后跟著十幾名全副武裝的東洋衛(wèi)隊士兵,統(tǒng)一著裝,腰挎軍刀,手持長槍,氣勢洶洶列成兩排,擺明了以武力施壓。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">松本站在庭院中央,目光掃過四周嚴(yán)陣以待的衛(wèi)兵,嘴角勾起不屑,揚(yáng)聲用半生不熟的漢語開口,語氣蠻橫:</p><p class="ql-block">“厲督軍,我代表東洋領(lǐng)事館,正式向你要人!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩緩步走下廊階,身姿挺拔,氣場沉穩(wěn),只淡淡一瞥,語氣冷冽如冰:</p><p class="ql-block">“領(lǐng)事帶武裝衛(wèi)隊闖我督軍府,是來交涉,還是來開戰(zhàn)?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一句話落下,寒意瞬間彌漫全場。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">松本臉色微微一僵,顯然沒料到厲戍珩開口便如此強(qiáng)硬。他強(qiáng)壓心頭不悅,皮笑肉不笑:“督軍說笑。我國商行在北城境內(nèi)遭遇歹徒偷竊,又被當(dāng)街追殺,兇手被你督軍府強(qiáng)行帶走。我今日前來,只是請督軍將人交出,由我們自行處置?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“處置?”厲戍珩步步走近,每一步都帶著千鈞壓迫,“在我北城地界持械行兇、當(dāng)街開槍、驚擾百姓,這筆賬,我還沒找你們算?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“那人是盜賊!”松本立刻拔高聲音,強(qiáng)詞奪理,“他非法闖入我國商行,竊取貴重物品,我們只是追回屬于自己的財物!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“商行?”厲戍珩一聲冷笑,目光銳利如刀,“一座在我領(lǐng)土之上的商行,私藏兵器,豢養(yǎng)浪人,深夜追殺國人,你覺得這話,有人會信?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛站在一旁,按捺不住,往前踏出一步,鐵塔般的身軀往那兒一立,嗓門洪亮:“偷東西?我看分明是你們先搶了欒城沈家的遺物,被人仗義取回!真要論罪,你們才是強(qiáng)盜!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">松本猛地轉(zhuǎn)頭,陰鷙目光死死盯住張猛,厲聲呵斥:“放肆!一介副官,也敢在此插嘴!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“老子是督軍府副官,守的是北城土地,護(hù)的是國人安危!”張猛半點(diǎn)不怵,雙目圓瞪,氣勢絲毫不弱,“你們在別國領(lǐng)土上耀武揚(yáng)威,私藏詭秘,真當(dāng)沒人敢治你們?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">松本被噎得臉色發(fā)青,惱羞成怒,猛地一揮手。</p><p class="ql-block">身后東洋衛(wèi)隊瞬間齊齊上前一步,手按刀柄,槍栓拉動之聲此起彼伏,殺氣騰騰。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">督軍府衛(wèi)兵也毫不示弱,立刻列陣上前,黑洞洞的槍口直指對方,雙方劍拔弩張,氣氛一觸即發(fā)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">空氣仿佛凝固。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩眼神驟然一冷,聲音不大,卻帶著千鈞之力,震得人心頭發(fā)緊:</p><p class="ql-block">“領(lǐng)事,這里是督軍府,不是東洋兵營。再敢前進(jìn)一步,以謀逆闖宮論處,就地格殺,無論身份?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一字一句,鐵血凜然,毫無半分退讓。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">松本心頭一震,死死盯著厲戍珩。他清楚,眼前這位督軍殺伐果斷,說得出便做得到,真鬧到火并,他這十幾名衛(wèi)隊,根本不夠看。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他強(qiáng)壓怒火,語氣陰惻惻地威脅:“厲督軍,你執(zhí)意庇護(hù)兇手,便是與我們?yōu)閿?。此事,絕不會就此罷休?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“我再說一次。”厲戍珩目光如炬,字字鏗鏘,“人在我督軍府,案歸我北城管。有罪無罪,如何判決,是我的事,與你們無關(guān)?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你——”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“送客?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩不再多看他一眼,淡淡吐出兩字,語氣不容置喙。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛立刻會意,上前一步,厲聲喝道:“聽見沒有!督軍請你們離開!再賴著不走,休怪老子不客氣,把你們統(tǒng)統(tǒng)扣下!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">松本臉色青一陣白一陣,變幻不定,最終狠狠一甩袖,恨聲道:“我們走!厲督軍,你遲早會為此付出代價!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一群人浩浩蕩蕩而來,最終灰頭土臉狼狽而去。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">庭院重歸安靜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛松了口氣,看向厲戍珩,一臉敬佩:“督軍,您真是硬氣!這幫東西,就是欠收拾!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩望著門外沉沉暮色,眸色深不見底:“東洋人向來得寸進(jìn)尺,今日退讓一寸,明日便敢進(jìn)逼一尺。北城在我手上,便由不得他們橫行。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他頓了頓,忽然開口:“林風(fēng)帶回的東西,拿來?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛一愣,隨即應(yīng)聲:“是!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">不多時,一只用油布嚴(yán)密包裹的小包被呈到書房。油布外層還沾著些許塵土與淡淡血漬,可見一路逃亡的狼狽。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厲戍珩解開油布,里面露出一本薄薄的舊冊,封面泛黃,邊角磨損,上面沒有字跡,只在右下角,印著一枚極淡的墨色小圓印記,如同一只緊閉的眼。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">正是欒城沈府之物。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“你送去后宅,交給夫人。”厲戍珩合上舊冊,淡淡吩咐。</p><p class="ql-block">話音剛落,他似又想起什么,抬眼補(bǔ)了一句,語氣更沉:</p><p class="ql-block">“不,你親自送過去。務(wù)必穩(wěn)妥,不得有半分差池?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛一驚:“督軍,這東西……給夫人?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“她是沈家后人,這東西本就與她有關(guān)?!眳柺裾Z氣平靜,“她比我們更懂其中玄機(jī),讓她細(xì)看,看看里面究竟藏著什么。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“是!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛不敢多問,捧著舊冊,轉(zhuǎn)身往后宅而去。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后宅暖閣之內(nèi),燈火安靜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶臨窗而立,早已將前院的對峙之聲聽得一清二楚。她面色平靜,無波無瀾,只眼底深處,藏著一絲不易察覺的冷光。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人步步緊逼,不過是為了林風(fēng)帶回的東西。</p><p class="ql-block">而那東西,本就是沈家之物。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">就在這時,舒意輕輕推門進(jìn)來,低聲道:“小姐,張副官來了,說督軍有東西交給您?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶緩緩轉(zhuǎn)身。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛捧著油布舊冊走入,神色恭敬:“夫人,這是林風(fēng)從東洋人商行取回的舊冊,督軍說,此物與沈家有關(guān),特讓屬下送來,請夫人查看?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶目光落在那本舊冊上,指尖微微一顫。</p><p class="ql-block">那封面之上的淡墨小圓印記,她自幼便熟悉。</p><p class="ql-block">是沈家守拙心法的印記。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她伸手接過,指尖觸到泛黃紙頁的一瞬,一段段塵封的記憶,伴隨著滿門慘死的畫面,驟然涌上心頭。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她深吸一口氣,壓下心潮起伏,淡淡開口:“知道了,你回去復(fù)命吧?!?lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">張猛應(yīng)聲退下。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">屋內(nèi)只剩下沈知鳶一人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她走到桌前,緩緩坐下,將舊冊平放于桌面,輕輕掀開封面。</p><p class="ql-block">扉頁之上,一行殷紅小字映入眼簾,字跡蒼勁,正是父親沈闕的手筆:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">國之重器,守拙以藏。血脈為鑰,心法為引。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沈知鳶指尖輕輕撫過字跡,眼底平靜,卻亮得驚人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她沒有急著翻閱內(nèi)文,只是靜靜凝視著那一行字,心中已然明了。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人搶不走,燒不毀,挖不出的秘密,終究還是回到了沈家后人手中。</p><p class="ql-block">而這冊子里藏著的東西,不僅關(guān)乎沈家,更關(guān)乎整個北城,乃至整個天下的安危。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她合上舊冊,眼底閃過一絲冷厲。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">東洋人不會善罷甘休。</p><p class="ql-block">暗處的勢力也不會甘心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">既然棋局已開,那她便奉陪到底。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">窗外風(fēng)雪漸緊,夜色如墨,徹底籠罩了整座督軍府。</p><p class="ql-block">一場更深、更險的暗戰(zhàn),才剛剛拉開序幕。</p>