<p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 塵途漫漫,歲月如霜。踏遍寒山暮雪,行盡煙雨孤巷,半生輾轉(zhuǎn),皆是寒涼。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 世間萬般煙火,皆與我隔了一重?zé)熕?;人間千般溫軟,唯余我獨(dú)對寒夜凄涼。浮生若寄,滿目蕭瑟荒涼。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 若問此生何求,惟愿向天再借一縷陽光,不濃不烈,不驕不狂,只攜春日微暖,拂去眉間寒霜。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 古人云:“陽光滿前,春意無邊?!蔽也磺髢A世榮華,不求萬里風(fēng)光,但求這一縷暖陽,落于肩頭,照進(jìn)心房。它不必如烈日灼灼,只需似曉霧初開,溫柔漫灑,將我一身孤寂,輕輕安放。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 曾在寒夜獨(dú)坐,聽風(fēng)穿舊窗,看月冷西墻。</b></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> <b style="font-size:22px;">這一刻,只想說,人間最苦,不是行路難,不是世事涼,而是心無歸處,滿目蒼茫。</b></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> <b style="font-size:22px;">縱然,眼底明月清輝,照得長夜如霜,卻難暖一腔薄涼;縱有星河萬頃,映得天地清朗,亦難抵人間一寸溫光。</b></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 每每晨光微漾,一縷陽光,如寒枝上新芽,冬雪初芳,暗夜希望。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 它穿云破霧,落于微涼指腹,溫暖寒夜凄涼。拂過眉間愁緒,漫散心底憂傷,撫半生顛沛,慰半世滄桑。</b></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 都說,光陰輾轉(zhuǎn),世事無常。人間多少悲歡,皆隨流水遠(yuǎn)去;執(zhí)念,盡付清風(fēng)斜陽。</b></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 只想,若有一縷陽光落在心上,是否可以不懼風(fēng)雨驟來,不畏歲月滄桑。</b></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 總想,心有暖陽,何處不是春光;心懷溫良,何時(shí)不是晴朗。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 惟愿余歲,朝有清風(fēng),暮有斜陽,心有微光,不懼路長。</b></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 惟愿,余歲光陰,借我一縷陽光,不問來處,不問歸往;暖我一世蒼涼,不悲過往,不憂前方。</b></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 從此,寒盡春生,霧散云開,心向光明,歲歲安良。</b></p>