<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">園中小憩</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">叢枝低語畫柔弧,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">似有溫言意未舒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">淺草平鋪凝靜穆,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">疏燈暗映漾清虛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">光搖恍若含飴暖,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">影靜渾如碧落初。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">水墨樓痕淡煙里,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">閑停且待晚風徐。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">后記</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此詩由平日園中閑步有感而作。原以散句寫夜色草木、燈影清寧,后凝為七律,意在保留那份不驚不擾的溫軟與寂靜。世間多是行色匆匆、奔忙不息,而一隅草木、半盞燈光、幾縷晚風,便足以安放心神。不求辭藻華麗,但存心境淡然:于喧囂中尋靜,于光影間得暖,便是尋常日子里最可貴的安然。</span></p>