<p class="ql-block">青石巷口日影斜,顧渚茶煙漫山家。</p>
<p class="ql-block">十二道珍饈擺滿桌,筍鮮魚嫩酒微霞。</p>
<p class="ql-block">竹筷未停笑語沸,山風(fēng)偷嘗碗底花。</p>
<p class="ql-block">誰說鄉(xiāng)野無滋味?一箸春光落齒牙。</p> <p class="ql-block">王家大院門楣暖,十四道菜疊春山。</p>
<p class="ql-block">海參臥在醬汁里,琥珀光中浮沉閑。</p>
<p class="ql-block">青椒脆、豆腐嫩、土雞煨得骨生香,</p>
<p class="ql-block">飯粒剛落筷尖顫,肚皮已向云朵彎。</p> <p class="ql-block">小院靜,芍藥開,荷蘭種落江南臺。</p>
<p class="ql-block">粉瓣垂如云初染,風(fēng)過檐角暗香來。</p>
<p class="ql-block">不爭杜鵑千畝火,自守一隅素白開。</p>
<p class="ql-block">相機輕抬框住它——不是花,是四月寄來的信箋。</p> <p class="ql-block">大唐十二坊在眼前,青瓦飛檐接遠天。</p>
<p class="ql-block">離我小院才八十步,卻像踱進盛唐煙。</p>
<p class="ql-block">燈籠未點已生暖,石階微潤苔痕淺。</p>
<p class="ql-block">快門一按:半幀坊市,半幀我踮腳張望的側(cè)臉。</p> <p class="ql-block">太湖不夜城?未至已聞聲——</p>
<p class="ql-block">不是鑼鼓,是水波推著光,在岸上輕輕翻身。</p>
<p class="ql-block">我未拍下全貌,只錄得一瞬:</p>
<p class="ql-block">霓虹浮在浪尖,像打翻的星斗,正往湖心沉。</p> <p class="ql-block">月亮灣酒店夜未眠,環(huán)形樓身披彩煙。</p>
<p class="ql-block">藍光游如魚,金光浮似繭,</p>
<p class="ql-block">倒影在水里寫詩,字字晃動又重圓。</p>
<p class="ql-block">我蹲在岸邊調(diào)焦距,</p>
<p class="ql-block">水紋一顫,整座夢就碎成粼粼的甜。</p> <p class="ql-block">同是夜,同是光,同是那彎環(huán)形岸——</p>
<p class="ql-block">可這一幀,我偏讓鏡頭低些、再低些:</p>
<p class="ql-block">水面先入畫,樓影后浮起,</p>
<p class="ql-block">像月亮沉了一半,又被人悄悄托起。</p> <p class="ql-block">傍晚街頭忽起歌,殘障舞者袖翻云。</p>
<p class="ql-block">沒有舞臺,只有石板;沒有聚光,只有晚風(fēng)。</p>
<p class="ql-block">我收起長焦,換上廣角,</p>
<p class="ql-block">拍下攤開的手掌、飄落的紙幣、</p>
<p class="ql-block">和人群里忽然靜下來的那幾秒溫柔。</p> <p class="ql-block">暮色漸濃坊愈亮,紅燈籠一盞盞醒。</p>
<p class="ql-block">游人影子被拉長,疊在唐風(fēng)磚墻上。</p>
<p class="ql-block">我調(diào)慢快門,讓光拖出暖色的痕——</p>
<p class="ql-block">原來盛唐沒走遠,它正提著燈,在巷口等我轉(zhuǎn)身。</p> <p class="ql-block">次日宴席又十三道,清蒸魚躍上青瓷盤。</p>
<p class="ql-block">魚眼還亮,魚唇微張,</p>
<p class="ql-block">筷子一碰,嫩肉便簌簌散成云。</p>
<p class="ql-block">青椒炒得油亮亮,下飯如雨落春田。</p>
<p class="ql-block">我摸摸圓鼓鼓的肚皮:</p>
<p class="ql-block">這哪是吃飯?分明是把整座山,嚼出了回甘。</p> <p class="ql-block">四月金沙河,黑天鵝浮如墨玉。</p>
<p class="ql-block">頸彎成問號,劃開一鏡澄碧。</p>
<p class="ql-block">我屏息蹲在柳影里,</p>
<p class="ql-block">快門聲驚起一羽白,</p>
<p class="ql-block">它掠過水面,把我的倒影,也銜向?qū)Π度ァ?lt;/p> <p class="ql-block">百畝杜鵑燒山脊,不是花,是火苗在跳。</p>
<p class="ql-block">紅得不管不顧,紅得理直氣壯,</p>
<p class="ql-block">紅得讓我忘了調(diào)色溫,</p>
<p class="ql-block">只管把整片山坡,框進取景器中央。</p> <p class="ql-block">杜鵑開在四月天景區(qū),</p>
<p class="ql-block">人行花徑,花落人肩。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)一吹,整座山就簌簌抖落胭脂雪,</p>
<p class="ql-block">我仰頭接住一朵,</p>
<p class="ql-block">它停在睫毛上,像一粒微小的、滾燙的春天。</p> <p class="ql-block">?閑逛顧渚村,轉(zhuǎn)角撞見茶圣陸羽像。</p>
<p class="ql-block">紅楓葉落他肩頭,古銅色面龐靜如碑。</p>
<p class="ql-block">我駐足,風(fēng)送來焙茶香,</p>
<p class="ql-block">忽然分不清:</p>
<p class="ql-block">我是游客,還是他茶經(jīng)里,漏寫的一行注腳?</p> <p class="ql-block">王家大院午宴再登場,十四道菜熱氣騰。</p>
<p class="ql-block">海參沉在醬汁里,像一枚深海琥珀;</p>
<p class="ql-block">我夾起它,醬汁滴落,</p>
<p class="ql-block">像時間慢了一拍——</p>
<p class="ql-block">這一筷,我吃到了山、雨、火、人,和十四種春天的分量。</p> <p class="ql-block">雨歇小院濕漉漉,杜鵑垂首理紅妝。</p>
<p class="ql-block">水珠在瓣尖懸著,將墜未墜,</p>
<p class="ql-block">我湊近,鏡頭里它忽然放大成一片海,</p>
<p class="ql-block">而我,是誤入花心的、微小的舟。</p> <p class="ql-block">荷蘭芍藥又開一院,粉白相間如初雪未融。</p>
<p class="ql-block">它不似杜鵑灼烈,只靜靜立著,</p>
<p class="ql-block">像一位穿洋裙的江南姑娘,</p>
<p class="ql-block">在青磚白墻間,把異鄉(xiāng),開成了故鄉(xiāng)。</p> <p class="ql-block">雨絲斜織小院時,芍藥垂首更嬌羞。</p>
<p class="ql-block">水珠沿葉脈滑落,滴答,滴答,</p>
<p class="ql-block">我按下快門,</p>
<p class="ql-block">聽見四月在鏡頭里,輕輕打了個噴嚏。</p> <p class="ql-block">王家大院晚餐再相逢,清蒸魚鮮得發(fā)顫。</p>
<p class="ql-block">魚肉嫩到筷子打滑,青椒脆得咬出春雷。</p>
<p class="ql-block">我笑著揉肚子,</p>
<p class="ql-block">鄰座阿婆遞來梅子茶:</p>
<p class="ql-block">“山里菜,吃的是時辰,不是分量呀?!?lt;/p> <p class="ql-block">雨中貢茶院,檐角紅燈洇開一圈暖光。</p>
<p class="ql-block">我立在石階上,看雨絲把茶香織成霧,</p>
<p class="ql-block">燈籠濕了,光卻更柔,</p>
<p class="ql-block">像一千二百年前,陸羽煮茶時,</p>
<p class="ql-block">那盞未熄的燈。</p> <p class="ql-block">同是雨,同是院,同是那盞濕漉漉的燈——</p>
<p class="ql-block">我未拍全貌,只截取一角:</p>
<p class="ql-block">青磚、垂檐、半盞紅燈、一縷茶煙,</p>
<p class="ql-block">和雨絲斜斜劃過的,那道時光的痕。</p> <p class="ql-block">海寧出發(fā)那日,陽光正把大巴鍍成銀。</p>
<p class="ql-block">“浙F·M5368”在光里發(fā)亮,</p>
<p class="ql-block">像一枚啟程的郵戳,</p>
<p class="ql-block">蓋向顧渚——</p>
<p class="ql-block">蓋向山、茶、花、飯香,和四天未拆封的閑。</p> <p class="ql-block">“唐韻十二坊”巨石靜立,楓葉如火燃其側(cè)。</p>
<p class="ql-block">我繞石三步,風(fēng)起,紅葉旋舞,</p>
<p class="ql-block">恍惚見坊門次第開啟,</p>
<p class="ql-block">盛唐的市聲,正從石縫里,一縷縷漏出來。</p> <p class="ql-block">唐朝十二坊門楣高懸,紅燈垂落如舊約。</p>
<p class="ql-block">石獅蹲守階前,不怒而威,</p>
<p class="ql-block">我走過時,它眼中有光一閃——</p>
<p class="ql-block">不知是燈籠映的,還是盛唐,尚未走遠。</p> <p class="ql-block">白墻黑瓦的街,燈籠一串串垂成光河。</p>
<p class="ql-block">行人如魚游過,我舉相機,</p>
<p class="ql-block">快門聲是漣漪,</p>
<p class="ql-block">把整條街的煙火氣,輕輕圈進圓框。</p> <p class="ql-block">古街跑步的人掠過,背包躍動如心跳。</p>
<p class="ql-block">我未拍人,只拍下他們身后——</p>
<p class="ql-block">一盞燈籠晃動的影,</p>
<p class="ql-block">和影子里,半幅未寫完的“茶”字。</p> <p class="ql-block">牌樓下紅燈低垂,行人穿行如詩行。</p>
<p class="ql-block">我仰頭,鏡頭里燈籠與遠山同框,</p>
<p class="ql-block">忽然懂了:</p>
<p class="ql-block">所謂盛唐,不過是人間燈火,照得見山,也照得見心。</p> <p class="ql-block">御院茶坊檐角懸燈,金匾映著新焙茶香。</p>
<p class="ql-block">我推門而入,竹椅微涼,</p>
<p class="ql-block">一盞紫筍浮沉,</p>
<p class="ql-block">像把整個顧渚的春,</p>
<p class="ql-block">慢慢,慢慢,泡開了。</p> <p class="ql-block">大茶館門前石階寬,人來人往如溪流。</p>
<p class="ql-block">我坐在階沿調(diào)焦,</p>
<p class="ql-block">看燈籠光暈在青石上浮沉,</p>
<p class="ql-block">像一盞盞小月亮,</p>
<p class="ql-block">正把山風(fēng),釀成可飲的甜。</p> <p class="ql-block">木森咖啡屋檐下,紅棚如一朵停駐的云。</p>
<p class="ql-block">我捧紙杯坐定,奶泡上拉花未散,</p>
<p class="ql-block">窗外杜鵑紅得囂張,</p>
<p class="ql-block">杯里</p>