<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 黑瓦是舊時光的骨,被歲月浸得墨色深沉,苔痕在褶皺里悄悄生長,像時光留下的輕吻。風掠過屋脊時,檐角的瓦當會輕響,那是老屋在說無人聽得懂的話。</b></p><p class="ql-block"> <b style="font-size:20px;">而野花偏要從這沉默的縫隙里鉆出來。細莖頂著細碎的黃,像撒了一把陽光的碎金,在逆光里晃得人眼亮。它們不挑沃土,只借一點瓦縫里的濕潤、一點瓦縫里的塵,就把春天鋪在了屋頂上。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 風一吹,花影搖碎在黛瓦上,舊與新、沉與輕、枯與榮,都在這一瞬里揉成了溫柔的光。沒人特意來看它們,它們也不在意,只是自顧自地開著,把古老的瓦檐,開成了一段沉默而又鮮活的時光。</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 黛瓦銜光舊,黃英破隙生。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 無人知歲晚,自與日華傾。</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 瓦上苔痕老,檐前野色新。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 一花承曉露,不借世間春。</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 古瓦沉如墨,輕花碎若金。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 風來搖細影,靜里見天心。</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 古瓦無言 花自向陽</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 檐上金英 不負春光</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 瓦隙生春 光影成詩</b></p> <p class="ql-block">2026.5.1拍攝于滿覺隴</p>