<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 111, 187);">天 物 月 季</b></p><p class="ql-block"> 歲月有時(shí),萬物有序。春華秋實(shí),夏榮冬枯?;ㄩ_花落,一歲一枯榮。桃紅柳綠,梨花飛雪,海棠花開,玉蘭迎風(fēng),櫻花綻枝,莫不一歲一開,只待來年。</p><p class="ql-block"> 唯獨(dú)月季,恰如其名,花開花落,花落花開,月月開,月月新,永遠(yuǎn)都是那么鮮艷,永遠(yuǎn)都是那么生機(jī)勃勃,年復(fù)一年,風(fēng)雨無阻,四季常開。</p><p class="ql-block"> 北宋詩人張耒有詩贊曰:<b>“月季只應(yīng)天上物,四時(shí)榮謝色常同?!?lt;/b>宇宙洪荒,世間萬物,四序有別,為什么獨(dú)此月季花開月月,無懼酷暑寒冬?若非天外之物,何以有此!</p><p class="ql-block"> 更令我驚嘆的是開在這鹽堿灘上的月季。40年多年前,當(dāng)我剛踏上這片一望無際的鹽堿灘,別說鮮花了,即使樹木都不多見,遍地是泛著白花花的鹽堿地,長著的只有蘆葦蕩和紅荊條。我是怎么也想不到會(huì)有如此覆地翻天的變化的,不僅到處都栽種了月季,還有諸如海棠、桃李等,甚至牡丹芍藥和櫻花也常見。但最多見的還是月季,而且開的最多,最久。</p><p class="ql-block"> 實(shí)際上,很多詩人對月季情有獨(dú)鐘,詩中多有贊美:</p><p class="ql-block"> <b>“只道花無十日紅,此花無日不春風(fēng)?!?lt;/b></p><p class="ql-block"> <b>“別有香超桃李外,更同梅斗雪霜中。”</b></p><p class="ql-block"> ----北宋詩人楊萬里</p><p class="ql-block"> <b>“謝了還開肯悟空,一年三十六旬中?!?lt;/b></p><p class="ql-block"><b> “一枝才謝一枝殷,自是春工不與閑?!?lt;/b></p><p class="ql-block"> ----南宋詩人董嗣杲</p><p class="ql-block"> <b>“不逐群芳更代謝,一生享用四時(shí)春?!?lt;/b></p><p class="ql-block"> ----南宋詩人史彌寧 </p><p class="ql-block"> <b> “唯有此花開不厭,一年長占四時(shí)春?!?lt;/b></p><p class="ql-block"> ---北宋詩人蘇軾《月季》</p> <p class="ql-block"> 月季,以一年四季不分春、夏、秋、冬皆能見花而得名,又以其每月近乎開花一次而得名“月月紅”“長春花”。月季花原產(chǎn)中國,各地普遍栽培,園藝品種眾多。</p> <div style="text-align: center;">《臘前月季》宋.楊萬里<br>只道花無十日紅,此花無日不春風(fēng)。<br>一尖已剝胭脂筆,四破猶包翡翠茸。<br>別有香超桃李外,更同梅斗雪霜中。<br>折來喜作新年看,忘卻今晨是季冬。</div> <p class="ql-block" style="text-align:center;">《月季》宋·張耒</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">月季只應(yīng)天上物,四時(shí)榮謝色常同。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">可憐搖落西風(fēng)里,又放寒枝數(shù)點(diǎn)紅。</p> <div style="text-align: center;">《月季》宋·蘇軾</div><div style="text-align: center;"><b>花落花開無間斷,春來春去不相關(guān)。</b></div><div style="text-align: center;"><b>牡丹最貴惟春晚,芍藥雖繁只夏初。</b></div><div style="text-align: center;"><b>唯有此花開不厭,一年長占四時(shí)春。</b></div> <div style="text-align: center;">《月季花》明·劉繪</div><div style="text-align: center;"><b>綠刺含煙郁,紅苞逐月開。</b></div><div style="text-align: center;"><b>朝華抽曲沼,夕蕊壓芳臺(tái)。</b></div><div style="text-align: center;"><b>能斗霜前菊,還迎雪里梅。</b></div><div style="text-align: center;"><b>踏歌春岸上,幾度醉金杯。</b></div> <div style="text-align: center;">《月季花》明·張新</div><div style="text-align: center;">一番花信一番新,半屬東風(fēng)半屬塵。</div><div style="text-align: center;">惟有此花開不厭,一年長占四時(shí)春。</div> <div style="text-align: center;">《月季花》清·安念祖</div><div style="text-align: center;">百花一歲一懷新,獨(dú)此豐神久耐人。</div><div style="text-align: center;">不管東風(fēng)留且去,芳心常得四時(shí)春。</div> <div style="text-align: center;">《月季花》明·畢自嚴(yán)</div><div style="text-align: center;"><b>花開惟一度,爾獨(dú)占四時(shí)。幾番新雨后,綠葉發(fā)華滋。</b></div><div style="text-align: center;"><b>春明伴桃李,夏至映榴葵。秋爭霜菊艷,冬斗雪梅姿。</b></div><div style="text-align: center;"><b>高低互隱見,深淺總葳蕤。節(jié)序暗中遞,紅顏無老期。</b></div><div style="text-align: center;"><b>燦燦奪朝霞,而堪薦玉卮。聊植中庭畔,悠然慰我思。</b></div><div style="text-align: center;"><b>安得騷人筆,爛漫寫新辭。</b></div> <div style="text-align: center;">《月季》宋·張耒</div><div style="text-align: center;">月季只應(yīng)天上物,四時(shí)榮謝色常同。</div><div style="text-align: center;">可憐搖落西風(fēng)里,又放寒枝數(shù)點(diǎn)紅。</div> <div style="text-align: center;">《月季花》宋·董嗣杲</div><div style="text-align: center;"><b>謝了還開肯悟空,一年三十六旬中。</b></div><div style="text-align: center;"><b>相看誰有長春艷,莫道花無百日紅。</b></div><div style="text-align: center;"><b>酡臉倚嬌承舞雪,瘦枝扶力借柔風(fēng)。</b></div><div style="text-align: center;"><b>四時(shí)常吐芳姿媚,人老那能與此同。</b></div>